Είδαμε την παράσταση Βάκχες στο Ηρώδειο

Είδαμε την παράσταση Βάκχες στο Ηρώδειο

ΕΙΔΑΜΕ Γράφτηκε από  Βασιλική Μιχάλη Σεπτέμβριος 06 2020 μέγεθος γραμματοσειράς μείωση του μεγέθους γραμματοσειράς αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς

Είδαμε την παράσταση Βάκχες του Ευριπίδη

Στην παράσταση του Χρήστου Σουγάρη, πλήθος σημείων και αναφορών συνθέτουν το δραματουργικό πλαίσιο συζήτησης των προβληματικών της αρχαίας τραγωδίας Βάκχες του Ευριπίδη. Καθ’ όλη την διάρκεια της παράστασης, υποστηρίζεται τόσο η διαχρονικότητα όσο και η οικουμενικότητα του περιεχομένου των Βακχών. Το σκηνικό αποτελείται από μια πραγματικά εγκαταλελειμμένη παιδική χαρά βιομηχανικού αστικού τοπίου. Για τους σκοπούς της παράστασης, ζητήθηκε από τον δήμο να παραχωρήσει τα διάφορα παιχνίδια, τα οποία απαρτίζουν τα σκηνικά, έπειτα από αποξήλωση που είχε προηγηθεί. Τοποθετημένη μεταξύ παρόντος και παρελθόντος η δράση εκτυλίσσεται (συνάμα και) υπό την αντίθεση της χαράς και της εγκατάλειψης ενώ μπορεί να δει καμιά και την άποψη εκείνη περί της διαμόρφωσής του εαυτού μέσω της αφομοίωσης των ηθικών αξιών κατά την διάρκεια της παιδικής ηλικίας.

Η διαχείριση της πανδημίας προξενεί ολοσχερώς ανεργία στις/ους εργαζόμενες/ους στο χώρο του θεάτρου αλλά και των τεχνών γενικότερα. Δικαίως ο Χρήστος Σουγάρης, μέσα από συνδηλώσεις που επιφέρει η αμφίεση του θιάσου, δεν αφήνει ασχολίαστη τόσο την παρούσα κατάσταση, όσο και τα συναισθήματα που προκύπτουν από αυτή σε εκείνες/ους οι οποίοι πλήττονται. Οι χαρακτήρες του αρχαίου δράματος παρουσιάζονται με την μορφή του παλιάτσου ενώ από την αρχή κοινωνείται ότι το έργο εκτυλίσσεται σε συνθήκη του θεατρικού θιάσου.
Θα λέγαμε πως η παράσταση έχε μουσικά και ατμοσφαιρικά στοιχεία παρόμοια με την αισθητική εκείνη των animation του Τιμ Μπάρτον. Παρακολουθώντας την παράσταση μπορεί κάποια να ανατρέξει συνειρμικά στην ταινία Joker, ενώ κάποιες ερμηνείες, παρμένες από την μικροαστική ελληνική ζωή, θυμίζουν ταινίες του Οικονομίδη.

Την ηδονή διαχειρίζονται οι κανόνες και οι αξίες του πολιτισμού, που προσωποποιούνται στον Πενθέα. Ο Πενθέας αντιπροσωπεύει το νόμο που προϋπάρχει της απόλαυσης την οποία και εκπροσωπεί ο Διόνυσος. Ο εγκαθιδρυμένος κανονιστικός συντηρητισμός προσπαθεί να εξουδετερώσει την προοδευτική καινοτόμα κατάσταση η οποία προτάσσει απόλαυση και ηδονή άνευ όρων. Έτσι και ο βασιλιάς αμφισβητεί την θεϊκή Υπόσταση του Βάκχου και τον συλλαμβάνει. Όμως η ασεβής στάση του Πενθέα προκαλεί την οργή του θεού και φέρνει ολέθριες συνέπειες.
Η υπακοή στους κανόνες, συνυφασμένη με την καταστολή της ηδονής, κοστίζει την απόλαυση. Παρά ταύτα, η προσφυγή στην ηδονή δεν συνεπάγεται απαραιτήτως με κάποια μορφή ευζωίας, ούτε αποτελεί, στον αντίποδα, κάποιο κανονιστικό ηθικό πρόταγμα στο έργο του Ευριπίδη.
Ο Πενθέας παρόλο που αποφασίζει κυριευμένος από το Διονυσιακό ντελίριο, εκστασιασμένος, να ενδώσει στην ηδονοβλεψία, οι μαινάδες αντιλαμβάνονται την παρουσία του, τον περνάνε για λιοντάρι και τον κατασπαράσσουν. Η Αγαύη μάλιστα, η ίδια του η μητέρα είναι ανάμεσα σε εκείνες που τον λιντσάρουν. Επιστρέφει στην Θήβα με το κεφάλι του γιού της καρφωμένο σε ένα κλαδί νομίζοντας πως περιφέρει το κεφάλι ενός λιονταριού.
Η τραγικότητα βρίσκεται στον εγκλωβισμό της ανθρώπινης ύπαρξης η οποία αμφιταλαντεύεται αναμεταξύ όσων έχουν νοηματοδοτηθεί ως επιτρεπτά και ως απαγορευμένα. Η ανθρώπινη ζωή περνάει διαχρονικά και διατοπικά μέσα από το σχήμα που συζητιέται στο έργο, προφανώς όχι με τον ίδιο τρόπο για όλες-όλους αφού δεν οι ζωές των ανθρώπων δεν έχουν ούτε την ίδια αξία ούτε την ίδια σημασία. Δεν είμαστε όλοι ίσοι κατ’ επέκταση απέναντι στον νόμο. Όπως η φύση δεν μπορεί να διαφύγει του πολιτισμού γιατί είναι καθορισμένη από εκείνον, έτσι και η ηδονή δεν μπορεί να διαφύγει της απαγόρευσης. Η τραγικότητα έγκειται στην ατέρμονη τιμωρία, την οποία, τόσο καμιά μορφή συμμόρφωσης, όσο και καμιά μορφή αχαλίνωτου ηδονισμού, δεν πρόκειται να την αποτρέψει.

Η αξιέπαινη και υποδειγματική αυτοχρηματοδοτούμενη, από τους ίδιους τους συντελεστές, παράσταση του Χρήστου Σουγάρη παρουσιάστηκε, στον Βύρωνα, στο Φεστιβάλ της Χαλκίδας, στο Φεστιβάλ Τεχνών της Αρχαίας Ολυμπίας και στο Ωδείο του Ηρώδου του Αττικού.

«Ας μην ιδιωτεύσουμε. Ας μην υποκύψουμε στο να εκμεταλλευτούμε την κατάσταση μόνο προς όφελος ολίγων. Ας αντισταθούμε στην αποτροπή, την καταστολή, την απαγόρευση και ας απαιτήσουμε πρόληψη, μέριμνα, υποδομές, ελευθερία, δικαιοσύνη και διαφάνεια. Η πανδημία δεν είναι ό,τι χειρότερο μας έχει βρει. Η διαχείριση της από τις κεντρικές εξουσίες όμως, μπορεί να αποδειχτεί μοιραία και μακρόβια για όλους μας». Χρήστος Σουγάρης

 

poster

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Μετάφραση: Θεόδωρος Στεφανόπουλος
Σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Σκηνικά - Κουστούμια: Αριστοτέλης Καρανάνος - Αλεξάνδρα Σιάφκου
Κίνηση: Στέφανι Τσάκωνα
Φωτισμοί: Γιάννης Δρακουλαράκος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Νικόλας Ιωακειμίδης

ΔΙΑΝΟΜΗ
Διόνυσος: Γιώργος Κοψιδάς
Τειρεσίας: Νίκος Καρδώνης
Κάδμος: Δημήτρης Ήμελλος
Πενθέας: Στάθης Κόικας
Θεράπων: Κρις Ραντάνοφ
Α΄ Άγγελος: Χριστόδουλος Στυλιανού
Β΄ Άγγελος: Μανώλης Μαυροματάκης
Αγαύη: Νίκη Σερέτη
Βάκχες: Μυρτώ Αλυκάκη, Μαρίζα Τσάρη, Γωγώ Καρτσάνα, Ηλέκτρα Σαρρή,
Ξένια Ντάνια, Δέσποινα Μαρία Μαρτσέκη
Γυναίκα: Ρούλα Πατεράκη
Άνδρας: Κώστας Λάσκος
Τυμπανισ

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Σεπτέμβριος 2020 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.