Συνέντευξη της Ειρήνης Ζήκα, στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση "Van Gogh - Χαλεπάς. Ιδιοφυΐα και Τρέλα" στο θέατρο Μπάγκειον.

Συνέντευξη της Ειρήνης Ζήκα, στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση "Van Gogh - Χαλεπάς. Ιδιοφυΐα και Τρέλα" στο θέατρο Μπάγκειον.

Συνέντευξη της Ειρήνης Ζήκα, στο θεατρο.gr με αφορμή την παράσταση "Van Gogh - Χαλεπάς. Ιδιοφυΐα και Τρέλα" στο θέατρο Μπάγκειον.

 

1) Καλησπέρα σας, κυρία Ζήκα και καλωσορίσατε στην σελίδα μας.

Καλησπέρα και σε 'σας.

α. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας; Σε τι ηλικία ήταν η πρώτη σας επαφή με την ηθοποιία και πως αντιληφθήκατε κι αποφασίσατε ότι θέλετε να γίνετε ηθοποιός;

Μεγάλωσα στον Πειραιά στην Παλιά Κοκκινιά με τρία αδέλφια και τους γονείς μου σύνολο έξι στο σπίτι κι η μοναξιά σπάνια. Ανήκω στη γενιά του '90 όπου η ενηλικίωσή μας συνέπεσε με την έκρηξη του Ίντερνετ και των social media και τα σάρωσε όλα. Για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με το θέατρο και τη σκηνή στο δημοτικό σχολείο, όπου με την κα Σμαρώ παίζαμε Αχόρταγο του Ψαθά, τον Κύκλο με την κιμωλία του Μπρεχτ κ. ά. Είδα την πρώτη παράσταση για ενήλικες όταν ήμουν εννιά χρονών, το μόνο που θυμάμαι είναι τους ηθοποιούς που μου φαίνονταν ακατανόητα “ψηλοί” επάνω στη σκηνή. Το 2014 πηγαίνω στο “θέατρο της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής” για να κάνω την πρακτική μου άσκηση έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές μου στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ. Τελικά έκατσα δύο – υπέροχα - χρόνια και το 2016 είμαι πλέον βέβαιη πως θέλω να είμαι στη σκηνή.

β.Το 2019 λάβατε μέρος στα σεμινάρια του Ινστιτούτου Grotowski στην Πολωνία με τους Jakub Gontarski, Jaroslaw Fret και Przemysław Błaszczak. Τι αποκομίσατε από όλη αυτή την εμπειρία;

Η εμπερία μας στο Ινστιτούτο Γκροτόφσκι ήρθε χάρη στην Αλεξάνδρα Καζάζου, μόνιμη συνεργάτη του Ινστιτούτου, την οποία είχαμε την τύχη να έχουμε δασκάλα για τρία έτη στη σχολή θεάτρου “δήλο” της Δήμητρας Χατούπη. Βρεθήκαμε εκεί τον Οκτώβριο του '19 με αφορμή την παρουσίαση του Μνημείου Πεσόντων της Άλις Όσβαλντ πάνω στο οποίο δουλέψαμε στο τελευταίο έτος της φοίτησής μας. Πέρα από τα εργαλεία που μας δίδαξαν με γενναιοδωρία, δε θα ξεχάσω ποτέ την ταπεινότητα, την ειλικρίνεια και την επιμονή με την οποία προσεγγίζουν την δουλειά και την έρευνα τους. Πρόκειται για στάση ζωής που σε ακολουθεί και στη σκηνή γιατί κακά τα ψέματα εσύ, και ό,τι επιλέγεις να είσαι, ανεβαίνεις πάνω στη σκηνή. Αυτή ήταν μία πολύ βασική ιδέα σε ό, τι βιώσαμε στο Ινστιτούτο: κανείς δεν καμωνόταν τίποτα.

γ. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για την τεχνική Alexander που διδαχτήκατε από την Γεωργία Παΐζη;

Στο δεύτερο έτος της σπουδής μας στη “δήλο” έρχεται η Γεωργία Παϊζη να μας κάνει τεχνική Alexander, ενώ κανείς μας δεν ξέρει τί είναι αυτό. Θυμάμαι τις πρώτες συναντήσεις που ήταν πραγματικά επίπονες. Στην ουσία αυτό που “διδάσκεσαι” είναι το πώς να κάνεις το λιγότερο δυνατό που χρειάζεται για να κάνεις κάτι, ώστε να μην παραβιάζεις την αρχιτεκτονική του σώματος και να ξεφύγεις από τις συνήθειες που μικραίνουν το σώμα σου και δεν του επιτρέπουν να καταλάμβάνει το χώρο που του αρμόζει κάθε φορά. Πολύ μα πολύ χρήσιμο εργαλείο.

δ.Θα μας πείτε 5 πράγματα για την Ειρήνη, που ξέρουν κυρίως οι πολύ αγαπημένοι της;

Η Ειρήνη τρελένεται για το φαγητό, τη μουσική και τη θάλασσα. Έχει μια ιδιάζουσα σχέση με τον χρόνο, σχεδόν πάντα και παντού αργεί να φτάσει. Αν δεν γυμναστεί και δε διαβάσει έστω και λίγο μέσα στη μέρα κάτι δεν πάει καλά. Έχει πάει στην κηδεία του Στέλιου Καζαντζίδη.

2) α) Φέτος συμπρωταγωνιστείτε στην παράσταση "Van Gogh - Χαλεπάς. Ιδιοφυΐα και Τρέλα" στο θέατρο ''Μπάγκειον". Θα θέλατε να μας λίγα λόγια για την παράσταση; Που τοποθετείται χρονολογικά η παράσταση και ποια είναι η υπόθεση του έργου;

Η παράσταση αποτελεί μία απόπειρα ανάδειξης της δύναμης και του αλλόκοτου χαρακτήρα της τέχνης – αυτής της δίχως θεό θρησκείας - με αφορμή τη ζωή και το έργο του Γιαννούλη Χαλεπά και του Vincent Van Gogh. Η μουσική, οι πλαστικές τέχνες, η δυναμική του ανθρώπινου σώματος και ο λόγος συνδιαλέγονται δημιουργώντας ένα περιβάλλον άχρονο μέσα στο οποίο φωτίζονται ερωτήματα όπως: τί σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης, τί σημαίνει να είσαι τρελός, μπορεί η τέχνη να υπερβεί την δύναμη της τρέλας, είναι φυσιολογικό να πέφτεις σε μελαγχολία, όταν είσαι μόνος μουρμουρίζεις;

β) Πως δημιουργήθηκε η ομάδα Abnormal;

Πυρήνας της ομάδας Abnormal είναι η σκηνοθέτης Πηνελόπη Φλουρή. Η γνωριμία και συνεργασία μας ξεκίνησε την άνοιξη που μας πέρασε, μετά από το δεύτερο lockdown, όταν καλλιτέχνες από το χώρο του θεάτρου, του χορού και των παραστατικών τεχνών εν γένει, κληθήκαμε να λάβουμε μέρος σε μία σειρά εργαστηριών με ερέθισμα τις φυσιογνωμίες και το έργο των δύο καλλιτεχνών (Χαλεπά και Van Gogh). Μέσα από τούτη τη διαδικασία, όπου δουλέψαμε με ελευθερία, προσωπική εμπλοκή και ειλικρίνεια στον χειρισμό των μέσων και των ιδεών δημιουργήθηκε η ομάδα που έδωσε σάρκα και οστά στον προβληματιμό της παράστασης Ιδιοφυϊα και τρέλα.

3) α. Ποιος είναι ο ρόλος σας κ πως συμβάλλει, στην πλοκή του έργου;

Η δουλειά μας σε αυτή την παράσταση είναι καθ' όλα ομαδική και λειτουργούμε συλλογικά, ουσιαστικά δεν υπάρχουν ρόλοι υπάρχει μια μεγάλη, κοινή αφορμή όπου μας κάνει να λειτουργούμε σε χορική συνθήκη.

β. Υπάρχει κάποια φράση που σας έχει μείνει ανεξίτηλη, από την παράσταση;

Με χτυπάει πολύ η εξής φράση από το κείμενο: “Δεν υπάρχει τίποτα πιο καλλιτεχνικό από το να αγαπάς κάποιον”, πιστεύω πως είναι αλήθεια.

4) α. Τι κοινό θεωρείτε ότι έχουν οι 2 καλλιτέχνες κι πως δημιουργήθηκε η παράσταση αυτή;

Και οι δύο βρέθηκαν στο περιθώριο της κοινωνίας εξαιτίας της ιδιόρρυθμης ψυχοσύνθεσής τους, και τους δύο δεν τους καταλάβαιναν στην εποχή τους, και οι δύο υπηρέτησαν την τέχνη τους με θρησκευτική ευλάβεια μέχρι το τέλος, και οι δύο άφησαν σπουδαίο έργο στην ανθρωπότητα, εκτιμήθηκαν πολύ μετά το θανατό τους και ήταν πολλοί όσοι σφετερίστηκαν το έργο ή ακόμα και τον βίο τους.

Η δουλειά μας είχε, αναπόφευκτα, ως αφετηρία την μελέτη ντοκουμέντων που αφορούν στη ζωή και το έργο των δύο καλλιτεχνών. Πρόκειται για δύο πλάσματα που υπήρξαν και συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα από το έργο τους. Προσπαθήσαμε να ρίξουμε νέο βλέμμα στο έργο τους, όλοι μας τους ξέρουμε είναι δύο πολλοί προσβάσιμοι καλλιτέχνες. Θυμάμαι τη γιαγιά μου να μου λέει την ιστορία της Κοιμωμένης, στην εποχή του ο Χαλεπάς απέκτησε μυθικές διαστάσεις ως προσωπικότητα, πραγματικά δεν τον καταλάβαιναν και αυτό προκαλούσε τον θαυμασμό των ανθρώπων. Βασικό μας μέλημα ήταν, επίσης, να βρούμε εκείνα τα σημεία της μυθοπλασίας αυτών των δύο προσωπικοτήτων που μας ερεθίζουν σε προσωπικό επίπεδο, όχι μόνο με την έννοια της ταύτισης μαζί τους, αλλά και με της απορίας, του θαυμασμού, της λύπησης, της κατανόησης και της μη κατανόησης τους.

β.Η τρέλα τελικά είναι μια κοινωνική κατασκευή; Και πόσο κοντά θεωρείτε ότι είναι με την λογική;

Κάθε έννοια, η οποία ονοματίζεται και μπαίνει σε ένα ορισμένο πλαίσιο αποτελεί κοινωνική κατασκευή, έτσι και η τρέλα. Η τρέλα υπάρχει έτσι κι αλλιώς, αποτελεί κοινωνική κατασκευή εξαιτίας της ανάγκη μας να την ερμηνεύσουμε, να την κατανοήσουμε ή ακόμα και να την ξορκίσουμε με βάση τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή της η εκάστοτε εποχή. Οι κοινωνίες τα πολύ παλιά χρόνια την συσχέτιζαν για παράδειγμα, με την πανσέληνο, τώρα την αποδίσουν στο DNA, στην κληρονομικότητα, στη ζωή που ζούμε έως τα τρία μας έτη. Δεν μπορώ να πω πόσο κοντά είναι η τρέλα με τη λογική, σίγουρα όμως η τρέλα είναι φυσιολογική, όπως και όλες οι ψυχικές ασθένειες.

5) α.Αναμφίβολα ο COVID 19 ‘έχει χτυπήσει’ πολλά επαγγέλματα και έχει ωθήσει αρκετούς σε μια δυσχέρεια οικονομική. Θα θέλαμε την τοποθέτηση σας πάνω σε αυτό το ζήτημα, θεωρείτε ότι η πολιτική της κυβέρνησης έχει πάρει επαρκή μέτρα στήριξης για τον κλάδο σας;

Η πολιτική της κυβέρνησης για τη στήριξη των τεχνών κατα την περίοδο της πανδημίας χαρακτηρίζεται από τα εξής επίθετα: καθυστερημένη και ανεπαρκής. Δεν καταλαβαίνω γιατί οι εργαζόμενοι στις τέχνες περιμέναμε τόσο καιρό για την πενιχρή αποζημίωση ειδικού σκοπού. Και στην τελική θα ήταν προτιμότερο, ένα “Καταλαβαίνουμε τί περνάτε. Δεν ξέρουμε τί να κάνουμε αλλά εργαζόμαστε πάνω σε αυτό.” παρά το γεγονός πως μπήκαμε στο πλάι και γίναμε και αόρατοι. Τί να πουν και οι μουσικοί; Η πολιτεία οφείλει να καταλάβει πως το επάγγελμα κάποιων ανθρώπων είναι καλλιτεχνικό, παραμένει ωστόσο επάγγελμα, τη στιγμή μάλιστα που βρισκόμαστε σε μία χώρα όπου το κόστος εκπαίδευσης των καλλιτεχνών είναι εξαιρετικά υψηλό και με ελάχιστη ή εντελώς απούσα κρατική στήριξη. Είναι αστείο να το συζητάμε, οφείλουμε να πάμε παρακάτω.

β. Αν ανακοινώνονταν τώρα νέες εκλογές, θα δίνατε ξανά ψήφο εμπιστοσύνης στην παρούσα κυβέρνηση με την ψήφο σας ή θα επιλέγατε ριζική αλλαγή του πολιτικού σκηνικού ;

Δυστυχώς δεν μπορώ να φανταστώ μια πραγματικά ριζική αλλαγή στην πολιτική σκηνή της χώρας, για να συμβεί αυτό οφείλουμε να ξεριζώσουμε τον σπόρο που παρασιτεί και χαλάει τη σοδειά, κι αυτός εντοπίζεται πολύ πίσω στην ζωή του κράτους. Σε αυτό που δεν θέλω να σταματήσω να πιστεύω είναι στην προσωπική, καθημερινή στάση και δράση και επιλογή του καθενός που επιδρά στις σχέσεις, στην οικογένεια, στη γειτονιά, στην κοινότητα.

γ)Πως σας επηρέασε εσάς προσωπικά η πανδημία του covid-19; Πως βιώσατε και πως διαχειρίζεστε την όλη κατάσταση που έχει προκύψει με τα lockdown;

Η πανδημία και τα lockdown που ακολούθησαν μπορεί να επηρέασαν τη ζωή όλων των ανθρώπων πάνω στη γη, ωστόσο μας “πέτυχαν” τον καθένα διαφορετικά. Προσωπικά, αυτή η μεγάλη παύση – την οποία δεν βίωσα καθόλου ως παύση και γι' αυτό αδυνατώ να καταλάβω τους ανθρώπους που μιλούν για δύο χρόνια χαμένα – λειτούργησε περισσότερο ως ευλογία, καθώς, κλήθηκα να συναντηθώ με τον εαυτό μου, να θέσω και να απαντήσω ερωτήματα, να μην είμαι μονίμως απασχολημένη, μπόρεσα να έχω επιτέλους το χρόνο να εντοπίσω και να εκτιμήσω την ομορφιά της μέρας και της νύχτας, να χαρώ το γεγονός του να μη διχοτομώ τον χρόνο μου σε ώρες, λεπτά, του να μην έχει καν σημασία το ερώτημα “τί ώρα είναι”. Η ζωή στην πόλη είναι κυρίως αυτή που προδόθηκε, δημιουργώντας έναν χωροχρόνο αλλιώτικο, πιο άδειο, κάπου – κάπου ανυπόφορο, μακάρι να μην συνεχίσουμε στο εξής σαν να μη συνέβη ποτέ.

6) Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη;

Το Υπόγειο του Ντοστογιέφσκι, το Wild is the Wind στην εκτέλεση του Bowie και εκεί πάνω στον βράχο της Ακρόπολης όπου κάθεσαι κι ανοίγει το βλέμμα σου στη θάλασσα και βλέπεις ως τη Σαλαμίνα, φέτος το είδαμε και χιονισμένο.

7) Πέρα από την παράσταση ''Van Gogh - Χαλεπάς. Ιδιοφυΐα και Τρέλα'', υπάρχουν και άλλα άμεσα σχέδια για την φετινή σεζόν;

Τον Δεκέμβριο θα επιστρέψουμε στην Καβάλα με τον Διάλογο του Διονύσιου Σολωμού σε σκηνοθεσία Γεωργίας Μαυραγάνη, παράσταση η οποία πρωτοπαρουσιάστηκε στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Φιλίππων το καλοκαίρι που μας πέρασε.


8) Θα θέλαμε να κλείσουμε με κάτι που θέλετε εσείς να πείτε για το Θεατρο.gr.

Σας ευχαριστούμε πολύ για την στηριξή σας, εύχομαι καλή συνέχεια με το έργο σας.

 

 

Πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ.

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Δεκέμβριος 2021 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.