Συνέντευξη των Ανδρέα Ζαφείρη, Χαρά Νικολάου, Έλενας Αϊβαλιώτου και Χάρη Γεωργιάδη στο θεατρο.gr, με αφορμή την επανέναρξη της παράστασης "Κατερίνα Γώγου: το Γαμώτο που Δεν Έζησα"- στο θέατρο 2510.

Ανδρέας Ζαφείρης

1)Πως αποφασίσατε να ανεβάσετε την παράσταση αυτή;
Από που αντλήσατε υλικό και πληροφορίες; Τι δυσκολίες συναντήσατε;
Η παράσταση ήταν ένα χρέος που έπρεπε να πληρωθεί. Ένα χρέος στα εφηβικά όνειρα, στα ιδανικά που μας σημάδεψαν, τους στίχους που τα στοίχειωσαν. Οι δυσκολίες πολλές: όταν θέλεις να γράψεις για ένα πραγματικό πρόσωπο πρέπει να είσαι εξαιρετικά «τίμιος» μαζί του. Να μην το εξιδανικεύσεις, να μην το προσαρμόσεις στη δική σου εικόνα. Ειδικά στη περίπτωση της Κ.Γώγου, οι πηγές ήταν ελάχιστες. Και έπρεπε να διασταυρωθούν ξανά και ξανά. Νομίζω όμως ότι τελικά σταθήκαμε με τιμιότητα απέναντί της. Και οι δύο σπουδαίοι ηθοποιοί (Χαρά Νικολάου και Χάρης Γεωργιάδης) που κλήθηκαν να την πλαισιώσουν πέτυχαν το ακατόρθωτο, οριοθετώντας με απόλυτη συνέπεια, μέσω 16 συνολικά ρόλων τον περιβάλλοντα χωροχρόνο.

2)Ποια ήταν η Κατερίνα Γώγου;
Η Κατερίνα Γώγου ήταν μια μεγάλη ποιήτρια, μια σπουδαία ηθοποιός και ένα πρόσωπο που συμπύκνωσε , με ακραία τραγικό τρόπο, όλες τις αντιθέσεις και αντιφάσεις της νεοελληνικής ιστορίας, της περιόδου 1940-1993. Και για αυτό ακριβώς ήταν μια τόσο μεγάλη ποιήτρια: ήταν ένας υπερευαίσθητος δέκτης όσων εξελίσσονταν γύρω της. Η Έλενα Αϊβαλιώτου που την ενσαρκώνει κατάφερε αυτή ακριβώς την πλευρά να αναδείξει. Θα ανακαλύψετε μια ταλαντούχα, νέα ηθοποιό, βγαλμένη από τον καθρέφτη της Κατερίνας.

3)Ποιο είναι το αγαπημένο σας ποίημα της Κατερίνας Γώγου; Ξεχωρίζετε κάποιο;
Αγαπημένα πολλά. Και ανάλογα με την διάθεση, την περίοδο της ζωής του καθένα, έρχονται και ταιριάζουν σε αυτή. Αυτή τη περίοδο θα ξεχώριζα το « Θά ‘ρθει καιρός», με τον στίχο «Σημασία έχει να παραμένεις άνθρωπος». Να το πιο δύσκολο στις μέρες μας: μέρες πολέμου, στην Ουκρανία, μέρες «πολέμου» και στη χώρα μας. Ένας πόλεμος που κρατά δώδεκα χρόνια και έχει συντρίψει μια ολόκληρη γενιά.

4) Πέρα από την παράσταση αυτή, υπάρχουν και άλλα άμεσα σχέδια για την φετινή σεζόν;
Παράλληλα παίζονται άλλα δύο έργα: «Charles Bukowski: Η αγάπη είναι ένας σκύλος από την κόλαση» και «Νίκος Μπελογιάννης: στο Μπόι των Ονείρων». Είναι μια άτυπη τριλογία προσώπων φαινομενικά μη σχετικών μεταξύ τους, ουσιαστικά όμως το αντίθετο ακριβώς. Η αμφισβήτηση της πραγματικότητας γύρω μας και οι δυσκολίες να την υπερβείς δημιουργικά. Ουτοπία ή Αναγκαιότητα; Ετοιμάζουμε επίσης το 3ο Φεστιβάλ 2510, από τις 14 έως τις 19 Ιουνίου, με πάνω από 14 διαφορετικά θεατρικά έργα και ομάδες. Μια συνάντηση νέων καλλιτεχνών, που του χρόνου θα έχει και διεθνή χαρακτήρα.

Έλενα Αϊβαλιώτου

1)Κυρία Αϊβαλιώτου καλησπέρα σας, και καλωσορίσατε στην σελίδα μας. α) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για εσάς ώστε να σας γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες μας; Πως προέκυψε το θέατρο στην ζωή σας; β) Θα μας πείτε 5 πράγματα για τον εαυτό σας, που ξέρουν κυρίως οι πολύ αγαπημένοι σας;
Καλησπέρα σας. Φυσικά.
α)Ονομάζομαι Έλενα και είμαι στο τρίτο έτος της δραματικής σχολής του Πειραϊκού συνδέσμου. Με το θέατρο αποφάσισα να ασχοληθώ στην 1η λυκείου που κάναμε για πρώτη φορά το μάθημα της Θεατρολογίας και ξεκινήσαμε να προετοιμάζουμε και ένα θεατρικό έργο. Είπα μέσα μου εδώ είμαστε, όσο πιο πολύ "έμπαινα" μέσα σε αυτό τόσο πιο πολύ ερωτευόμουν. Το 2018 ήμουν στο θεατρικό εργαστήρι των Theater Labs και το 2019 έδωσα εξετάσεις στη δραματική.
β) Χμ, αγαπώ την ποίηση, τον ηλίανθο, τις γάτες μου, την ζωγραφική που ήταν και η πρώτη τέχνη που ανακάλυψα και έμαθα να εκφράζομαι μέσα από αυτήν και οτιδήποτε με κάνει να αισθάνομαι ελεύθερη και να βρίσκω τον εαυτό μου.

2) Πόσο μεγάλη ήταν η ευθύνη να υποδυθείτε μια τόσο σημαντική γυναίκα όπως η Κατερίνα Γώγου;
Η ευθύνη ήταν μεγάλη αλλά η χαρά μου απέναντι σε αυτό ακόμη μεγαλύτερη καθώς αποτελεί μια πρόκληση. Η Κατερίνα Γώγου για μένα είναι η έμπνευση, οι αγώνες, τα σκοτάδια και η λαχτάρα για ζωή και ένα καλύτερο αύριο. Δεν είμαι εκείνη όμως θα προσπαθήσω να σας δείξω την δική μου αλήθεια που συναντιέται με την δική της.

3)Ποια πτυχή του ρόλου σας, σας γοήτευσε περισσότερο;
Η κάθε πτυχή του ρόλου είναι ιδιαίτερη και διαφορετική γιατί βλέπουμε την Κατερίνα να περνάει από όλες τις ηλικίες. Νομίζω ότι γοητευτικά περισσότερο από την πτυχή που είναι πιο "μακριά" από εμένα, όταν έπρεπε να υποδυθώ δηλαδή την Κατερίνα σε μια πιο ώριμη ηλικία. Μπήκα σε μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδικασία αναζήτησης.

4) Αν άνοιγε η πόρτα, και έμπαινε η Κ. Γ. τι θεωρείτε ότι θα σας έλεγε;
"Φτιάξε έναν ήλιο σαν αυτούς που μόνο εσύ έχεις στο νου σου"

5) Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη;
Δεν ξέρω σίγουρα αν έχω αγαπημένο βιβλίο μου αρέσει πολύ να διαβάζω βιβλία ψυχολογίας, φιλοσοφίας λογοτεχνίας και ποίησης και να τα αφήνω πάντα όλα στη μέση. Από τραγούδια αγαπώ πολύ τα Ξύλινα σπαθιά, ειδικά το τραγούδι Οι δαίμονες και το αγαπημένο μου μέρος στη πόλη είναι οποιοδήποτε στενό της Αθήνας με χωμένα μαγαζάκια και μουσικούς του δρόμου.

Χάρης Γεωργιάδης

1) Φέτος συμμετέχετε στην παράσταση "Κατερίνα Γώγου: Το Γαμώτο που δεν Έζησα"- στο θέατρο 2510. Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για την παράσταση;
Είναι μία από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω παίξει αυτά τα 22 χρόνια στο χώρο. Με πολλές εναλλαγές ρόλων/χαρακτήρων, με κωμικά στοιχεία, αλλά και με πολύ δραματικές στιγμές που αγγίζουν όλους τους θεατές, είτε γνωρίζανε την ιστορία της Γώγου, είτε όχι. Η ανταπόκριση του κοινού είναι ανεπανάληπτη και οι κριτικές του, συγκινητικές.

2) Υπάρχει κάποιο στιχάκι της Γώγου ή κάποιο στιγμιότυπο που σας έμεινε απ’ την παράσταση;
Δεν είναι μόνο ένα στιχάκι ή στιγμιότυπο που μου έχει μείνει. Κάθε σκηνή του έργου, έχει τη δική της δυνατή στιγμή που μ’ έχει σημαδέψει.

3) Πόσο απαιτητική ήταν για εσάς η εναλλαγή όλων αυτών των αντρικών ρόλων που σημάδεψαν την ζωή της Κ.Γ.;
Οι απαιτήσεις ήταν πολλές για την εναλλαγή 9 ανδρών, με τους οποίους συναναστράφηκε στη ζωή της. Το πως περπατάνε, πως στέκονται, πως μιλάνε, πως εκφράζονται. Ο κάθε ένας απ’ αυτούς είναι μοναδικός, τόσο με τις εξωτερικές τους λεπτομέρειες, όσο και εσωτερικά με τις συναισθηματικές τους ποικιλίες.

4) Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο, το αγαπημένο σας τραγούδι και το αγαπημένο σας σημείο στη πόλη;
Αγαπημένο βιβλίο, θα πω το δικό μου, γιατί κάθε γονιός το δικό του παιδί αγαπάει περισσότερο. «Θεατρική Ξιφασκία, η ψευδαίσθηση της μάχης» λοιπόν. Όσο για το τραγούδι, είναι τόσα πολλά τα αγαπημένα μου, που δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο. Αγαπημένο σημείο στην πόλη, όπου υπάρχει φύση και τέχνη!

Χαρά Νικολάου

1)Θα θέλατε να μας πείτε λίγα πράγματα για τον ρόλο σας; 

Στο έργο υποδύομαι εφτά διαφορετικούς χαρακτήρες από την ζωή της Κατερίνας Γώγου. Πρόσωπα από το κοντινό της περιβάλλον, ή από πραγματικές εμπειρίες που έχει βιώσει είτε στα παιδικά της χρόνια, είτε μετέπειτα. Γρήγορες εναλλαγές που συμβάλλουν και πλαισιώνουν το ταξίδι της Κατερίνας από το 1940 έως και το 1993 που μας άφησε.

2) Η Κατερίνα Γώγου είχε μιλήσει σε μια συνέντευξη της για τη μοναξιά της πρωτοπορίας. Γιατί θεωρείτε ότι ένιωθε αυτή την μοναξιά;  

Πολλοί στίχοι της Γώγου μιλούν για την μοναξιά...« Η μοναξιά η μοναξιά μας λέω. Για τη δική μας λέω είναι τσεκούρι στα χέρια μας που πάνω από τα κεφάλια σας γυρίζει γυρίζει γυρίζει γυρίζει»...Δεν ήθελε να συμβιβαστεί, να ξεπουλήσει φτηνά τα όνειρα της. Ένιωθε πλήρη αποξένωση από τον κοινωνικό μηχανισμό. Έβλεπε την ζωή της να περνά χωρίς να έχει ευοδωθεί το κοινωνικό της όραμα...Εκείνη εκεί..Στην επανάσταση, μακριά από τα κυκλώματα, δίπλα στους ανθρώπους του περιθωρίου.

3) Πότε και πως απεβίωσε η Κ.Γ.;

Η Κατερίνα είχε ένα πολύ μοναχικό τέλος.. Μέρες μετά βρήκαν το σώμα της στο νεκροτομείο. Το 1991 πάλευε ήδη με τους προσωπικούς της δαίμονές. Το ίδιο και οι άλλοι δύο, ο Νικόλας Άσιμος και ο Παύλος Σιδηρόπουλος, που μαζί με την Κατερίνα Γώγου, θεωρούνται οι «Αγία Τριάδα των Εξαρχείων». Στις 3 Οκτωβρίου του 1993 η Κατερίνα Γώγου απεβίωσε. Η αιτία του θανάτου της ήταν ένα «κοκτέιλ» χαπιών και αλκοόλ. «Είχε κλείσει ο κύκλος της. Είχε ολοκληρωθεί, δεν είχε κάτι άλλο να δώσει», είχε πει στην Μυρτώ, την κόρη της.. «Έφυγε για αλλού»..

4) α) Τι θα νιώθατε αν ξαφνικά βλέπατε την Κ.Γ. στο κοινό, να παρακολουθεί την παράσταση στη πρώτη σειρά του θεάτρου; Τι θα της λέγατε μετά;
β) Θα θέλατε να κάνετε μια ευχή ή κάποιο σχόλιο για το θεατρο.gr.

α)Είχε έρθει πριν λίγους μήνες μια φίλη της να δει την παράσταση, η Ματίνα, σύζυγος του Γιάννη Βερούχη ( 1931-2010), κορυφαίας μορφής του αντιδικτατορικού αγώνα , πρωταγωνιστή μιας από τις πιο μυθιστορηματικές αποδράσεις στη διάρκεια της χούντας, συντρόφου των Παύλου Τάσσιου και Κατερίνας Γώγου. Με δάκρυα στα μάτια μας είπε, πως η Κατερίνα της έπρεπε να ζει, είχε πολλά να δώσει ακόμα.. Αυτό θα ένιωθα και θα της έλεγα και εγώ. Ευχαριστούμε όλους τους φίλους της που έχουν μοιραστεί μαζί μας αναμνήσεις με εκείνη. Κάθε φορά νιώθουμε πως είναι εκεί. Στην καρδιά των Εξαρχείων, όπου και παίζεται η παράσταση..

β) Να συνεχίσετε αυτό το μοναδικό ταξίδι, που προάγει την τέχνη και τον πολιτισμό μας..

Περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση θα βρείτε εδώ.