Συνέντευξη της ηθοποιού Άντας Χριστίδου για την παράσταση «Ζηνοβία η θεατρίνα» στο θεατρο.gr.

1) Καλησπέρα. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη παραχώρηση της συνέντευξης. Σας βρίσκουμε στο studio Κυψέλης στη ερμηνεία του μονολόγου «Ζηνοβία η θεατρίνα.» του οποίου είστε και η συγγραφέας. Μιλήστε μας για το έργο.
Πώς βιώνετε το να είστε παράλληλα και η συγγραφέας του;

Το έργο ενώ φαίνεται να αφορά μια εντελώς προσωπική ιστορία , καταδείχνει με γλαφυρό τρόπο την ζωή των θεατρίνων όταν με πάθος και λαχτάρα διέσχιζαν την Γκρέτσια, παίζοντας από χωριό σε χωριό έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου. Μιλάμε για το τέλος του προπερασμένου αιώνα, όπου παράλληλα με τους Έλληνες , υπήρχαν και Ιταλοί- κάποιοι από αυτούς συγγενείς μου- που η λατρεία τους για την Γκρέτσια , τους έκανε να μείνουν χρόνια εδώ, γυρίζοντας από χωριό σε χωριό με τους θιάσους που τότε τους έλεγαν μπουλούκια.
Εγώ από μικρή άκουγα τον πατέρα μου να μας διηγείται τα καλοκαίρια στη ταράτσα του σπιτιού, που κοιμόμασταν στρωματσάδα,τις ιστορίες από το σόι του που ήταν όλοι θεατρίνοι. Κάποιες από αυτές τις ιστορίες ήταν πολύ δραματικές και κάποιες άλλες χαρούμενες. Όμως στα μάτια ενός μικρού παιδιού όλα αυτά φάνταζαν μαγικά , γεμάτα χρυσόσκονη και μυστήριο. Όταν τελείωνε τις αφηγήσεις του ο πατέρας μου έλεγε αυτά όμως δεν τα λέμε στους άλλους . Αυτό δεν το καταλάβαινα αλλά έμαθα να το υποστηρίζω μεγαλώνοντας να μην εκμυστηρεύομαι την ιστορία της οικογένειας μου γιατί μου φαινόταν και μένα υπερβολική. Αποφάσισα μεγαλώνοντας όμως να περιγράψω κατά κάποιο υπαινικτικό τρόπο τα γεγονότα έτσι όπως τα είχα ακούσει . Αυτό το έκανα για να αποκαταστήσω συστημικά ένα οικογενειακό σχέδιο που έκρυβε ενοχή, ντροπή, πόνο.Κατ' αρχάς το έγραψα σε βιβλίο στο κόκκινο καρεκλι που θα κυκλοφορήσει τον επόμενο χρόνο και μετά μου ήρθε η ιδέα να το γράψω σε μονόλογο. Στην αρχή με δυσκόλεψε να εκφραστώ υποκριτικά , με ένα έργο που τα λόγια του ακουμπούσαν μέσα μου με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο , από ότι έχω συνηθίσει . Ένιωθα τεράστια συστολή να εκφραστώ γιατί και οι ιστορίες που περιέγραφα ήταν χωμένες βαθειά στο υποσυνείδητο μου ακουμπώντας και δικά μου προσωπικά τραύματα. Για να μπορέσεις να ερμηνεύσεις πρέπει να έχεις αποστασιοποιηθεί πλήρως από τις δικές σου τραυματικές περιοχές και να τις χρησιμοποιήσεις με οικονομία και μέτρο. Πράγμα που μου ήταν δύσκολο . Μπορώ να πω όμως φέτος που ξανά παίζω τον μονόλογο μου είμαι πια εντελώς αποστασιοποιημένη από την συγγραφέα , όποτε μπορώ να ερμηνεύω στη σκηνή απρόσκοπτα χωρίς κανένα εμπόδιο.

2) Από τι εμπνέεστε; Πόσο σημαντικό ρόλο παίζει η έμπνευση στη ζωή σας;

Η έμπνευση είναι ένα υπερβατικό μέρος της ύπαρξης μου που πολλές φορές με κουράζει γιατί συνέχεια μου ζητάει τροφή. Οι ιδέες μου είναι ασταμάτητες γιατί από πολύ μικρή έχω μάθει να βλέπω τον κόσμο με αλλά μάτια . Είναι σαν να μπορώ εύκολα να διακρίνω πίσω από μια σκοτεινή κουρτίνα το φως , πίσω από τα σύννεφα το απέραντο γαλάζιο. Οι μνήμες μου , οι μυρωδιές τα χρώματα οι άνθρωποι μιας άλλης εποχής έχουν κάνει κατάληψη στο υποσυνείδητο μου και μου υπαγορεύουν κάποιες φορές απαιτητικά να γράψω, η να κάνω θέατρο , χοροθέατρο , αυτογνωσία και όλα αυτά που καταπιάνομαι πάντα με αγάπη και πολύ δόσιμο.

3) Τι σημαίνει η υποκριτική για σας; Πως προσεγγίζετε τον ρόλο σας;

Το λέω και στο μονόλογο μου . Έμαθα να παίζω με τόσο πάθος και λαχτάρα που ήταν πρωτόγνωρο για μένα...
Το να εκφράζεσαι μέσα από ένα ρόλο είναι μια δύσκολη και περιπετειώδης πορεία. Εγώ έχω δικούς μου εσωτερικούς μηχανισμούς που με καθοδηγούν αλάνθαστα στη δημιουργική προσέγγιση του ρόλου. Έχω μάθει να παίζω κυριολεκτικά με την ψυχή μου πράγμα που με έκανε να είμαι φειδωλή στις επιλογές μου . Με το θέατρο είχα πάντα μια σχέση έρωτα και μίσους. Ίσως έπαιξε ρόλο το ιστορικό της θεατρικής μου οικογένειας οι απαγορεύσεις του πατέρα μου να μην χρησιμοποιήσω ονόματα και καταστάσεις . Έφευγα και επέστρεφα με λαχτάρα. Αυτό που μου αρέσει βέβαια στην υποκριτική είναι η μέθεξη που αισθάνεσαι σαν ηθοποιός όταν βιώνεις την κατάσταση.

4)Μοιραστείτε μαζί μας αν θέλετε την άποψη σας για τη κατάσταση του θεάτρου στη χώρα μας.

Έχουμε πολλά ταλέντα στο χώρο του θεάτρου. Νέα παιδιά με όρεξη πάθος και αγάπη για την τέχνη. Έχει μέλλον το θέατρο στην Ελλάδα είμαι πάντα αισιόδοξη γι' αυτό.

 -----

«Ζηνοβία η Θεατρίνα»
της 'Αντας Χριστίδου

STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ
(Σπετσοπούλας 9 και Κυψέλης, Κυψέλη)

Πρεμιέρα: Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2023

Σάββατο 21.10 & Κυριακή 18.10

Η Άντα Χριστίδου επιστρέφει στη θεατρική σκηνή με την επιτυχημένη παράσταση της περσινής σεζόν, για περιορισμένες παραστάσεις.

Η Α. Χριστίδου επιχειρεί να αποκαλύψει μυστικά της οικογένειάς της και να συνεισφέρει με αυτόν τον τρόπο στην ιστορική αλήθεια της θεατρικής διαδρομής του τόπου μας. Γίνεται κρίκος για να ενωθεί η σύγχρονη ιστορία του θεάτρου με το παρελθόν του μέσα από προφορικές αφηγήσεις, έτσι όπως πέρασαν από γενιά σε γενιά.

Σκηνοθεσία: Γ. Λιβανός

Μουσική: Γ. Ζουγανέλης

Σκηνικά: Α. Χαλκιάς

Φωτισμός: Γ. Λιβανός

Κίνηση: Σ. Πάτροκλος

Δημόσιες Σχέσεις: Ζωή Τριανταφυλλίδη

Παραγωγή: ΕΛΞΙΣ ΘΟΚ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
STUDIO ΚΥΨΕΛΗΣ
Σπετσοπούλας 9 & Κυψέλης, Αθήνα
Κυψέλη

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Πρεμιέρα: Σάββατο 14 Οκτωβρίου 2023
Κάθε Σάββατο και Κυριακή

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ
Σάββατο 21:10
Κυριακή 18:10

ΔΙΑΡΚΕΙΑ
90'
ΤΙΜΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟΥ
15€ γενική είσοδος
12€ φοιτητές/άνεργοι/άνω των 65

Ατέλειες ΣΕΗ - ΕΕΣ δωρεάν

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ
TICKETSERVICES
Εκδοτήριο: Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου)
Τηλεφωνικά: 210 7234567
Online: www.ticketservices.gr