1. (Ρομίνα) Πώς ανακαλύψατε τους χαρακτήρες σας και πώς τους προσφέρατε μια προσωπική αίσθηση;

Καταρχάς συζητάγαμε καιρό με την Περού να κάνουμε ένα project για την ωμή πραγματικότητα των ανθρωπίνων σχέσεων. Οι χαρακτήρες αυτοί γεννήθηκαν από μία επανάληψη καταστάσεων που έβλεπα και άκουγα γύρω μου τα τελευταία χρόνια. Άκουγα πολύ παρόμοιες καταστάσεις με ακόμα πιο παρόμοιες καταλήξεις από πάρα πολύ διαφορετικούς ανθρώπους, και συνειδητοποίησα ότι ο κόσμος πολύ συχνά αποφεύγει να λέει την αλήθεια, και στον εαυτό του αλλά και στον άνθρωπο απέναντι του. Επομένως κάνοντας αυτούς τους χαρακτήρες όσο πιο ώμους και αληθινούς με τον εαυτό τους, νομίζω πως δημιουργείται αυτή η πιο προσωπική αίσθηση. Πάρα πολύς κόσμος μας λέει ότι ταυτίζεται με πολλές στιγμές από το έργο και είναι ακριβώς αυτό που ήθελα να κάνω- Να κάνω τον κόσμο να γελάει αλλά παράλληλα με αυτό να ταυτίζεται με τις συνθήκες που παρουσιάζονται απέναντι του.

2. Ποιες ήταν οι μεγαλύτερες προκλήσεις στην ερμηνεία των ρόλων που υποδύεστε στο έργο "Sex Honestly"

Ρομίνα Κατσικιάν: Προσωπικά για μένα η πρόκληση ήτανε στο ίδιο επίπεδο για όλους τους ρόλους που υποδύομαι διότι ναι μεν τους έγραψα στο χαρτί αλλά μετά ήρθε η ώρα ως ηθοποιός να πιάσω τον κάθε ρόλο απ’ την αρχή και να τον ξεφλουδίσω λίγο, λίγο ανακαλύπτοντας όλα τα επίπεδα που θα μπορούσε να έχει αυτός ο ρόλος.

Περού Καβαλιέρι. Για μένα ήταν στο πως να ανταπεξέλθω και να δημιουργήσω 6 διαφορετικούς χαρακτήρες σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα εναλλαγών πάνω στην σκηνή και να έχω και άμεση επικοινωνία με το κοινό. Ήταν πρώτη φορά που ανακαλέστηκα να το κάνω και είναι μια πραγματικά ενδιαφέρον εμπειρία.

Βαγγέλης Παπαδάκης. Καταρχάς η γλώσσα. Δεν είχα κάνει θέατρο στα αγγλικά στο παρελθόν και κυρίως κωμωδία η οποία έχει ένα πολύ συγκεκριμένο γλωσσικό κώδικα πάντα. Όμως ταυτόχρονα αυτή η ανεμελιά ως προς την γλώσσα επικοινωνίας διασφαλίζει μια αίσθηση σκηνικής ελευθερίας. Αυτή ακριβώς η ελευθερία ήταν και η πρόκληση στην αναμέτρηση μου με 6 διαφορετικούς χαρακτήρες στην σκηνή. Να περνάω από τον έναν στον άλλον ρόλο αβίαστα και με σαφήνεια χωρίς να αδικήσω κανέναν και να είναι όλοι το ίδιο ζωντανοί και ανάγλυφοι.

Michael Edwards. Για να διασφαλίσουμε ότι τα χαρακτηριστικά των χαρακτήρων δεν θα μπλέκονταν μεταξύ τους, ήταν σημαντικό να έχει ο καθένας τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα. Αυτό απαιτούσε χρόνο, προσοχή και δημιουργικότητα. Έπειτα, έπρεπε να βεβαιωθούμε ότι όλοι οι χαρακτήρες ταιριάζουν στο ίδιο σκηνικό, ώστε να είναι πειστικό ότι γνωρίζονται μεταξύ τους. Αυτή ήταν μια μεγάλη πρόκληση.

3. Πώς διαχειρίζεστε το χιούμορ και τις πιο ευαίσθητες στιγμές στο έργο; Υπάρχει κάποια σκηνή που σας προκαλεί ιδιαίτερη αίσθηση;

P. Γελάσαμε πολύ τις πρόβες και το διασκεδάσαμε πάρα πολύ. Αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόβα στην πρόβα συζητάγαμε και αναλύαμε σε αρκετό βάθος το τι συμβαίνει στον κάθε χαρακτήρα σε κάθε σκηνή. Και έτσι θεωρώ ότι και το χιούμορ αλλά και οι ευαίσθητες στιγμές του έργου βγήκανε ακριβώς εκεί που έπρεπε να βγουν και όπως έπρεπε να βγουν. Θα θεωρούσε κανείς ότι η σκηνή με τον οργασμό της Περού (που απλά υποκλίνομαι στην Περού) η σκηνή που κάνουμε μια σεξουαλική πράξη με τον Βαγγέλη, θα ήταν πολύ δύσκολες αλλά λόγω των συζητήσεων και της ανάλυσης των στιγμών αυτών μας βγήκανε πάρα πολύ φυσικά και ακριβώς έτσι όπως τις φανταζόμασταν.

Π. Πιστεύω ότι όσο πιο σοβαρά πάρει ένας ηθοποιός τις καταστάσεις στις οποίες παίζει, τόσο πιο αληθινά κωμικό μπορεί να γίνει. Αυτό τουλάχιστον με κινητοποιεί να κάνω για να αναδείξω το χιούμορ. Οι σκηνές που με αγγίζουν αλλάζουν πολύ συχνά. Αυτές τις μέρες είναι η σκηνή στην οποία παίζω την ινσταγκραμερ με τον άντρα της και τα παιδιά της, επειδή συνειδητοποιώ πόσο χάνονται πολλοί άνθρωποι μέσα σε αυτό, ενώ μπορεί να υπάρχει ένα μεγάλο κενό που προσπαθούν να καλύψουν.

Β. Διαχειρίζομαι το χιούμορ ως κάτι το πολύ σοβαρό και καθόλου αστείο. Τότε είναι πιο ειλικρινές και πιο καυστικό. Αν πω την σκηνή που μου κάνει αίσθηση μοιραία θα κάνω spoiler. Είναι πολλές πάντως.

Μ. Τόσο η κωμωδία όσο και το δράμα πρέπει να διαχειρίζονται με όρους ενέργειας. Στο μυαλό μου, ένα θεατρικό έργο πρέπει να σε οδηγεί ασταμάτητα προς την κορύφωσή του. Σχεδόν σαν ένα αναπόφευκτο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αυτό είναι το συναίσθημα που σε κρατά στην άκρη της θέσης σου, θέλοντας να μάθεις περισσότερα, μέχρι που όλα αποκαλύπτονται και μένεις με τις δικές σου σκέψεις για το τι πραγματικά συνέβη. Το καταφέραμε; Λοιπόν, θα πρέπει να έρθετε να το δείτε για να μάθετε.

4. (Ρομίνα & Περού) Πώς δουλέψατε με τους σκηνοθέτες, τον Βαγγέλης Παπαδάκης και τον Michael Edwards, και τι προσέφεραν στην ερμηνεία σας;

P. Και ο Michael και ο Βαγγέλης κοιτάξανε την ευρύτερη εικόνα αυτού του project. Ο καθένας με τη δική του λεπτομέρεια και την δική του οπτική γωνία μας πρόσφεραν διάφορα επίπεδα με τα οποία μπορούσαμε να παίξουμε. Προσωπικά είμαι πολύ ευγνώμων διότι άκουγαν και σεβάστηκαν και την δική μου την άποψη. Είναι πάντα ωραίο όταν συνεργάζομαι με σκηνοθέτες που σε αφήνουν να βρεις τους ρόλους και ύστερα σε καθοδηγούν πάνω σε αυτό που χτίζεις με μικρές πινελιές. Πιστεύω ότι μαζί κάλυψαν τις ανάγκες της παράστασης πολύ ωραία και δημιουργικά, ο καθένας με την μοναδικότητα του. Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία.

Π. Είναι πάντα ωραίο όταν συνεργάζομαι με σκηνοθέτες που σε αφήνουν να βρεις τους ρόλους και ύστερα σε καθοδηγούν πάνω σε αυτό που χτίζεις με μικρές πινελιές. Πιστεύω ότι μαζί κάλυψαν τις ανάγκες της παράστασης πολύ ωραία και δημιουργικά, ο καθένας με την μοναδικότητα του. Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία.

5.Ποιες ήταν οι πρώτες σας αντιδράσεις όταν διαβάσατε το σενάριο του έργου; Ποιο στοιχείο σας τράβηξε περισσότερο την προσοχή;

P. Γνώρισα την Ρομίνα πριν από ένα χρόνο τυχαία στον δρόμο και είμαι ευγνώμων για την σχέση που έχουμε αποκτήσει, μία σχέση στήριξης και αλληλοσεβασμού. Άρχισε να γράφει το Sex Honestly το καλοκαίρι και μου το έστελνε όταν τελείωνε κάθε σκηνή. Καθόμουν και το διάβαζα αμέσως και γελούσα μόνη μου. Πιστεύω ότι έχει μεγάλο ταλέντο στο γράψιμο και στην κατανόηση των ανθρώπινων καταστάσεων, πράγμα που μου φαίνεται πολύ δύσκολο να πετύχει κάποιος με διαλόγους.

Β. Χαμογελούσα συνέχεια. Ήταν ειλικρινές και ωμό. «Το έργο αυτό μας ξεμπροστιάζει αλλά με αγάπη», σκέφτηκα όταν το διάβασα πρώτη φορά.

Μ. Το βρήκα καθηλωτικό. Μου άρεσε το γεγονός ότι αφηγούνταν μια ιστορία χωρίς να προσπαθεί να συγκρατηθεί, να απολογηθεί ή να είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι: έξι στιγμές της σύγχρονης ζωής που καταπιάνονται με το πεδίο μάχης του έρωτα στον 21ο αιώνα.

6. Τι μήνυμα πιστεύετε ότι περνά το έργο στους θεατές, ειδικά σε σχέση με τη σύγχρονη αντίληψη για τις ανθρώπινες σχέσεις και το σεξ;

P. Να λέμε την αλήθεια στον εαυτό μας. Να λέμε την αλήθεια στο σύντροφό μας και στους φίλους μας. Να μη γελάμε με τους άλλους, να μην κρίνουμε. Και να κοιτάμε να γινόμαστε καλύτεροι άνθρωποι απέναντι στον εαυτό μας, πάνω απ’ όλα, για να γινόμαστε και καλύτεροι και σωστότεροι άνθρωποι στους φίλους μας και στις σχέσεις μας.

Π. Πόσο κρυβόμαστε ακόμα και από τους ίδιους μας τους εαυτούς στις σχέσεις μας, πόσο περίπλοκα τα κάνουμε όλα και επίσης αγγίζει την αλαζονεία των social media.

Β. Ότι δεν υπάρχουν ταμπού, ότι μπορούμε να μιλάμε ανοιχτά εν τέλει για όλα τα θέματα που μας απασχολούν γύρω από το κρεβάτι κι ότι η αγάπη δεν έχει σχέση με το μέγεθος.

Μ. Ότι έχουμε πολλά να σκεφτούμε και να αναλογιστούμε όταν πρόκειται για την ανάπτυξη μιας σχέσης με έναν άλλον άνθρωπο. Πιστεύω ότι πρόκειται για μια διαχρονική ιστορία, ειπωμένη μέσα από ένα εξαιρετικά σύγχρονο πλαίσιο. Χωρίς αμφιβολία, το έργο προσπαθεί να αποκαλύψει κάποιες παγίδες, μερικά κόλπα και συμβουλές. Πάνω απ’ όλα, νομίζω ότι καλεί σε ειλικρίνεια όσον αφορά τις σύγχρονες αντιλήψεις για το θέμα, προωθώντας την κατανόηση και τη συζήτηση αντί για την κριτική και τις αυστηρές απόψεις.

7. Ποιες είναι οι αντιδράσεις του κοινού μέχρι στιγμής και πώς αυτές επηρεάζουν την ερμηνεία σας;

P. Καταρχάς ο κόσμος γελάει πολύ και εγώ προσωπικά χαίρομαι ιδιαίτερα γι’ αυτό Παράλληλα με αυτό, πάρα πολύ συχνά ακούω τον κόσμο να μου λέει ότι έχει ταυτιστεί με κάποια από αυτές τις καταστάσεις που περιγράφουμε, κι αν όχι ο ίδιος η ίδια, τότε κάποιος ή κάποια φίλη τους. Αυτό από μόνο του με ωθεί κάθε βράδυ να δίνω τον καλύτερο μου εαυτό . Πολύ συχνά έρχονται οι θεατές και μας ευχαριστούν για το γέλιο από τους χαρίσαμε. Τι χαρά!

Π. Υπάρχει μια ανταλλαγή όταν μιλάς απευθείας στο κοινό που φυσικά αλλάζει άμεσα την ερμηνεία σε κάθε παράσταση. Επίσης το βρίσκω πολύ όμορφο όταν έρχεται κάποιος που δεν γνωρίζεις και σου μιλάει για το πως ταυτίστηκε και τι πήρε από το έργο. Με βοηθάει να εξελίσσω τους χαρακτήρες που υποδύομαι ακόμη περισσότερο.

Β. Το κοινό είναι πολύ διαφορετικό μέχρι τώρα σε κάθε παράσταση. Όμως είναι ενεργό. Αντιδρά. Οι θεατές έχουν ένα χαμόγελο από την πρώτη ατάκα του έργου μέχρι το τέλος του. Γελάνε αλλά πολλοί εξομολογούνται ότι θέλαν να γελάσουν περισσότερο αλλά δεν τόλμησαν. Να συμβουλέψω στο σημείο αυτό το κοινό να είναι ελεύθερο να αντιδρά όπως νιώθει, ειδικά στο θέατρο. Δεν θα κριθεί από κανέναν είναι απολύτως ασφαλές περιβάλλον. Όμως στην συγκεκριμένη παράσταση το κοινό είναι συμπαίκτης μας σε όλη την διάρκεια της και το να είναι τόσο ζωντανό και δοτικό μας κάνει κι εμάς να είμαστε πιο γενναιόδωροι μαζί του. Περνάμε υπέροχα μαζί.

Μ. Το κοινό ήταν απολύτως υπέροχο. Χωρίς αυτό, δεν θα υπήρχε το Sex Honestly και αυτό θα ήταν η μεγαλύτερη απώλεια. Οι αντιδράσεις τους επηρεάζουν πάντα την ερμηνεία μου. Το θέατρο είναι ζωντανό. Είναι άυλο∙ ο μόνος τρόπος να το βιώσεις είναι να είσαι εκεί, τη στιγμή που συμβαίνει. Μετά από αυτό, εξαφανίζεται. Δεν υπάρχει τίποτα πιο συναρπαστικό.

8. Σχέδια για το μέλλον;

P. Συζητιούνται κάποιες προτάσεις για παραγωγές στο εξωτερικό.

Π. Είναι η πρώτη φορά που ανέβηκα στην ελληνική σκηνή και έχει ενδιαφέρον να δω πως θα εξελιχθεί αυτό. Τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι περισσότερο με ταινίες του εξωτερικού και τώρα αρχίζω και μπαίνω στον ελληνικό χώρο. Γύρισα στην Αθήνα πριν από τέσσερα χρόνια και είμαι πολύ ικανοποιημένη με αυτήν την απόφαση.

Β. Τηλεοπτική συμμετοχή σε ένα σήριαλ που θα προβληθεί από Σεπτέμβρη και θεατρικά το ανέβασμα ενός μονολόγου που ακόμα δεν μπορώ να πω πολλά... Πολύ σύντομα αν είναι θα ανακοινωθεί.

Ταυτότητα Παράστασης:

Κείμενο: Ρομίνας Κατσικιάν

Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Παπαδάκης & Michael Edwards

Βοηθός Σκηνοθέτη: Zωρζέτ Αλιμπέρτη

Κουστούμια: Τέτα Λαφαζάνη

Παίζουν οι: Περού Καβαλιέρι, Ρομίνας Κατσικιάν, Βαγγέλης Παπαδάκης, Michael Edwards

Συντελεστές:

Φωτογραφίες: Νίκος Παγωνάκης

Σχεδιασμός Αφίσας: Σωτηρία Μπράμου

Social Media: Κάλλια Γερακιανάκη

Δημόσιες Σχέσεις & Επικοινωνία: Ελευθερία Σακαρέλη

Παραγωγή: Fail Better Productions

Παραστάσεις:

Από 25 Ιανουαρίου έως 16 Μαρτίου

Κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20.00

Διάρκεια: 80’

Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/sex-honestly/

Σημειώσεις: *Η παράσταση παρουσιάζεται στα αγγλικά

Το θέατρο προσφέρει επίσης μπαρ με προσιτές τιμές (μπύρα 3€, ποτά 6€).

ΤΗΕΑΤRE OF THE NO: Κωνσταντίνου Παλαιολόγου 3, Αθήνα

(απέναντι από το Δημαρχείο Αθηνών)

Τηλ: 6946851001

Website & Social Media:

https://www.facebook.com/TheatreoftheNO

https://www.instagram.com/theatreoftheno/

https://theatreoftheno.com/contact-us/