Τι ήταν το αρχικό ερέθισμα που σας οδήγησε στη συγγραφή του “The Loop”; Υπήρξε κάποια προσωπική ή κοινωνική «λούπα» που σας απασχολούσε έντονα;

Η παρατήρηση των ανθρώπων και του εαυτού μου! Να επαναλαμβάνουμε τις ίδιες επιλογές και ας ξέρουμε ότι μας πληγώνουν! Μου έκανε εντύπωση το πόσο δύσκολα βγαίνει κάποιος από αυτή την «λούπα».

Το έργο κινείται ανάμεσα στο χιούμορ και στις σκληρές αλήθειες. Πόσο συνειδητή ήταν αυτή η ισορροπία και τι σας προσφέρει δραματουργικά η δραμεντί ως φόρμα;

Ήταν απόλυτα συνειδητή. Το χιούμορ ανοίγει τον θεατή, τον χαλαρώνει, τον κάνει να νιώσει άνετα και τότε μπορείς να του πεις κάτι δύσκολο χωρίς άμυνες. Η δραμεντί μου επιτρέπει να μιλήσω για βαριά θέματα με τρόπο χαλαρό, δεν φωτίζει μια όψη μιας κατάστασης, μια ιστορία μπορείς να την αφηγηθείς με πολλούς τρόπους όπως ακριβώς συμβαίνει και στην ζωή.

Η Δήμητρα βρίσκεται παγιδευμένη σε σχέσεις και επιλογές που επαναλαμβάνονται. Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι σήμερα για έναν νέο άνθρωπο να σπάσει τη “λούπα” του;

Είναι πολύ δύσκολο...οι άνθρωποι συνηθίζουν το πρόβλημα και το κανονικοποιούν. Η συνήθεια, ο φόβος, τα τραύματα και πόσα ακόμα πράγματα σε κρατάνε πίσω! Θέλει πολύ θάρρος να παραδεχτείς ότι κάτι δεν δουλεύει και ακόμα περισσότερο να το αφήσεις!

Το έργο αγγίζει ζητήματα κακοποιητικών συμπεριφορών που συχνά κανονικοποιούνται. Πώς προσεγγίσατε αυτό το θέμα χωρίς διδακτισμό αλλά με ειλικρίνεια;

Δεν πρέπει να προσπαθείς να πεις τι είναι σωστό και τι είναι λάθος στον θεατή! Δεν με ενδιαφέρει να δείξω «καλούς» και «κακούς» πάρα μόνο πως κακοποιητικές συμπεριφορές περνάνε απαρατήρητες ακόμα και στον ίδιο που τις βιώνει! Η ειλικρίνεια έρχεται όταν δεν κουνάς το δάχτυλο στον θεατή αλλά όταν κρατάς τον καθρέφτη!

Υπογράφετε τόσο το κείμενο όσο και τη σκηνοθεσία, ενώ παράλληλα παίζετε στη σκηνή. Πώς επηρεάζει αυτή η τριπλή ιδιότητα τη ματιά σας πάνω στο έργο;

Η δυσκολία είναι μόνο στο να «συνεργαστούν» αυτές οι τρείς ιδιότητες την ίδια στιγμή πάνω στην πρόβα! Καθώς πολλά πράγματα αλλάζουν σεναριακά είτε δεν βγαίνουν σκηνοθετικά ή στο πως πρέπει να παίξω εγώ και οι συνάδελφοι μου!

Οι χαρακτήρες μοιάζουν πολύ αναγνωρίσιμοι για τη νέα γενιά. Πόσο “ντοκουμέντο” και πόση μυθοπλασία υπάρχει στους ήρωες του “The Loop”;

Αν κρίνω από τις αντιδράσεις των παιδιών που πέρασαν κάστινγκ και διάβασαν το έργο και από την παρατήρηση στους γύρω μου...θα πω δυστυχώς ότι ενώ είναι μια ιστορία μυθοπλασίας όλοι έχουν ακούσει, δει ή βιώσει μια αντίστοιχη ιστορία!

Αν το έργο έθετε ένα μόνο ερώτημα στο κοινό φεύγοντας από το θέατρο, ποιο θα θέλατε να είναι αυτό;

Σε ποια λούπα ζω εγώ;

Τελικά, το “The Loop” μιλά για τον φόβο της αλλαγής. Τι ήταν για εσάς προσωπικά η μεγαλύτερη “έξοδος από λούπα” μέχρι σήμερα;

Νομίζω το να εμπιστεύομαι την δική μου φωνή είτε καλλιτεχνικά είτε προσωπικά, χωρίς να περιμένω την επιβεβαίωση!

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης :https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/the-loop/