Οι «40 οργυιές» είναι μυθιστόρημα του Ηλία Μαλανδρή. Πρόκειται για ένα πολύ ιδιαίτερο βιβλίο, που μπορεί να ενταχθεί σε διάφορα λογοτεχνικά είδη, συνδυάζοντας στοιχεία επιστημονικής γραφής, μαγικού ρεαλισμού, αλλά και τρόμου. Κυκλοφορεί, δε, σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση του 2022, από τις Εκδόσεις Φίλντισι και επιμέλεια Σύσσης Καπλάνη.
Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση στο βιβλίο είναι ο τίτλος του, καθώς η λέξη «οργυιά» μου ήταν παντελώς άγνωστη. Μια αναζήτηση στο διαδίκτυο με διαφώτισε και έτσι είμαι σε θέση να σας πω ότι οργιά ή οργυιά είναι μονάδα μήκους, που οι ναυτικοί χρησιμοποιούν για να μετρήσουν το βάθος των θαλασσινών υδάτων. Έτσι, ήδη από την αρχή του έργου του, ο Ηλίας Μαλανδρής, όπως και ο Καβαδίας με τη ναυτική του γλώσσα, καταφέρνει να μας μυήσει στον κόσμο του, έναν κόσμο φτιαγμένο από πραγματικά περιστατικά, αλλά και πολλά μυθοπλαστικά στοιχεία, έναν κόσμο υδάτινο, γεμάτο ρευστότητα και ανασφάλεια.

Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι σε μεγάλο βαθμό οι «40 οργυιές» φαίνονται γνήσιο πνευματικό τέκνο του «Μόμπυ Ντικ». Έντονα αντρικό, γεμάτο δράση, αλλά και ψυχολογικό υπόβαθρο είναι ένα βιβλίο γραμμένο για τον ανθρώπινο μόχθο, την απώλεια, τον ψυχικό πόνο. Επιπλέον, ακόμα και ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας επιλέγει να το ξεκινήσει παραπέμπει στο εμβληματικό ύφος του Χέρμαν Μέλβιλ. «Αλς, θάλαττα και θάλασσα, πόντος...». Με αυτό τον τρόπο καθιστά σαφείς και τις διαθέσεις του, ήτοι την κατασκευή ενός ιδιαίτερα ασταθούς περιβάλλοντος, όπως η θάλασσα, η οποία συχνά χρησιμοποιείται προκειμένου να συμβολίσει την κονταρομαχία μεταξύ ζωής και θανάτου, πάνω στο οποίο οι ήρωες ξεδιπλώνουν την ιστορία τους. Τέλος, ένα ακόμα εντυπωσιακό στοιχείο, δε, είναι ο τρόπος με τον οποίο ο Ηλίας Μαλανδρής αντιμετωπίζει τους ήρωες τους σαν ιστορικά υποκείμενα, αφού το βιβλίο του στηρίζεται σε πραγματικά περιστατικά και έναν βαθύτατο ρεαλισμό, με τον οποίο ντύνει και αυτούς.