Η Γιούλη Γιανναδάκη μάς συστήνεται ως συγγραφέας τού μυθιστορήματος, Μ’ ένα ζευγάρι σαγιονάρες, από τις εκδόσεις Βακχικόν. Είναι το πρώτο της βιβλίο αλλά αυτό δεν του στερεί μια καλή και δουλεμένη γραφή, ευχάριστη ροή και δεμένη πλοκή. Η ίδια το χαρακτηρίζει ένα μυθιστόρημα ενηλικίωσης και αναζήτησης εαυτού, μα πέραν αυτών είναι κι ένα βιβλίο για μια πολύπαθη γενιά, τη λεγόμενη γενιά Χ (οι γεννημένοι από το 1965-1980) που βίωσε σημαντικές κοινωνικό-οικονομικές αλλαγές και μεταβάσεις για να ισορροπήσει τελικά σήμερα βίαια σε έναν κόσμο που αλλάζει ταχύτατα αφήνοντας πίσω όποιον δεν συμμορφώνεται.
Η ηρωίδα του βιβλίου, Όλγα, είναι ένα πρόσωπο γύρω στα πενήντα, παντρεμένη και φαινομενικά κατασταλαγμένη επαγγελματικά, που υφίσταται μια εσωτερική μετακίνηση με αφορμή τη συνάντηση και τη συναναστροφή της με τον Δρ. Άδωνη, έναν ήρωα-σύμβολο του ιδανικού και πολυπόθητου συντρόφου. Το χτίσιμο των δυο ηρώων γίνεται σταδιακά, με εστίαση στη μεταξύ τους σχέση αλλά κυρίως στα εσωτερικά γεγονότα της ίδιας της Όλγας που καλείται να συγκρουστεί και να αναμετρηθεί με την πραγματικότητά της. Σ’ αυτήν την πορεία, η ηρωίδα και αφηγήτρια του μυθιστορήματος πασχίζει να συλλάβει έννοιες και ιδέες που φαίνονται να κλονίζονται, μέσα από λεξικά, ορισμούς και ετυμολογίες, ψάχνοντας κάτι σταθερό, κάτι που θα μπορούσε να την οδηγήσει σε μια ασφαλή πορεία αποφάσεων και ζωής. Τα εξωτερικά γεγονότα είναι ελάχιστα, τονίζοντας έτσι την εσωτερική ζωή της Όλγας και την προσωπική της οπτική τής πραγματικότητας που φαινομενικά είναι προνομιούχα. Ταξίδια αναψυχής και επαγγελματικά, επισκέψεις σε μουσεία, κοκτέιλς, περίπατοι σε πάρκα, πολυτελή ρούχα, κι όμως η Όλγα δεν παύει να είναι ένα πρόσωπο που με αιτήματα την αυτοεκπλήρωση και την ευτυχία ανοίγεται και ρισκάρει τη σταθερότητα και την ακεραιότητά της.
Η γενιά Χ, είναι μια γενιά που μεγάλωσε παραδοσιακά και μάλλον συντηρητικά, σε σχέση με το σημερινό κοσμοείδωλο. Σε γενικές γραμμές, ακολούθησε τις νόρμες των προγόνων της με κάποιες αποκλίσεις βεβαίως, όχι όμως τέτοιες ώστε να δημιουργείται το χάσμα που συναντάται στις μέρες μας με τις νεότερες γενιές. Ωστόσο, η ιστορία δεν τελείωσε εκεί. Η ίδια γενιά, η γενιά Χ, συναντά πια τις επόμενες και επαναπροσδιορίζεται. Από τα 2000’s κι ύστερα, οι ταχύτητες αλλάζουν όπως ολόκληρη η εικόνα του κόσμου και τα προτάγματά του. Αυτό που άλλοτε φάνταζε μια καλή κι ευτυχισμένη ζωή, στόχοι, όνειρα και νοήματα άξαφνα δονούνται, αμφισβητούνται και επαναξιολογούνται συλλογικά.
Η Όλγα, έχει χτίσει ένα οικοδόμημα που την ικανοποιεί και την ευχαριστεί, μα παρόλα αυτά τολμά να αναστοχαστεί πάνω στη ζωή της και τους στόχους της. Ο Δρ. Άδωνης που συναντά, λοιπόν, είναι ακριβώς η αφορμή και η αρχή γι’ αυτήν την ανασυγκρότηση. Με αντιστάσεις στην αρχή, αφήνεται τελικά σε μια πορεία που την επανατοποθετεί στον κόσμο, μέσα από δυσκολίες, πισωγυρίσματα, μέχρι και βία. Ο Δρ. Άδωνης, αν και είναι αμφιλεγόμενος ήρωας του μυθιστορήματος, αφυπνίζει την Όλγα και την οδηγεί πιο κοντά στον εαυτό της και τον κόσμο. Η συγγραφέας δεν ονομάζει τον ήρωα με κάποιο κοινό όνομα, εξάλλου, αλλά του δίνει ένα ψευδώνυμο και, μάλιστα, του συμβόλου της ομορφιάς. Αυτό, με τη συντομογραφία Δρ., δηλαδή διδάκτοράς- ειδικός, θα μπορούσε να εκληφθεί και ως ειρωνικό ή σαρκαστικό, αλλά προσδίδει και την αξία, την ιδιότητα, τον ρόλο του μέσα στο μυθιστόρημα. Είναι ο άνθρωπος αυτός που με αφορμή την ομορφιά του και τη δύναμή της, εκτροχιάζει τη ζωή της Όλγας. Έτσι, που κι ένα ζευγάρι σαγιονάρες φαίνεται πια αρκετό για να τη ζήσει.

https://ekdoseis.vakxikon.gr/shop/ekdoseis/ellhnikh-logotexnia/me-ena-zeugari-sagionares/