Ξεπερνώντας την Υπερφαγία για Παιδιά στην Εφηβεία
Ένα βιβλίο ασκήσεων που θα μεταμορφώσει τη σχέση σου με το φαγητό, αξιοποιώντας τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, την ενσυνειδητότητα και τη διαισθητική διατροφή
Andrea Wachter
Επιστημονική Επιμέλεια

Ζωή Ντουλαπτσή, Φανή Σιαμούλη
Μετάφραση

Εκδόσεις:Gutenberg
ISBN: 978-960-01-2698-3
Έκδοση: 1η, Ιανουάριος 2026
Κωδ. καταλόγου: 9571202
Τίτλος Πρωτοτύπου: Getting over overeating for teens
Εξώφυλλο: Μαλακό
Σχήμα:17 x 24
Σελίδες: 172

Έλλη Γκαλτέμη
€16,00

 Η εφηβεία δεν είναι απλώς μια μεταβατική περίοδος. Είναι μια εσωτερική καταιγίδα. Ορμόνες που αλλάζουν το σώμα, συναισθήματα που εναλλάσσονται με ιλιγγιώδη ταχύτητα, πρώτοι έρωτες που μοιάζουν απόλυτοι, ανάγκη για αποδοχή, πειραματισμοί, συγκρούσεις, συγκρίσεις. Μέσα σε όλο αυτό το εκρηκτικό μείγμα, το φαγητό συχνά μετατρέπεται σε παρηγοριά, σε απόδραση, σε τρόπο να «μουδιάσεις» ό,τι δεν αντέχεις να νιώσεις.

Το βιβλίο «Ξεπερνώντας την Υπερφαγία για Παιδιά στην Εφηβεία» της Andrea Wachter δεν έρχεται να κουνήσει το δάχτυλο ούτε να επιβάλει άλλη μία δίαιτα. Έρχεται να αλλάξει τη συζήτηση. Να μεταφέρει το επίκεντρο από το «τι τρως» στο «τι νιώθεις». Και αυτή η μετατόπιση είναι ριζική.Με σαφή βάση στη γνωστική-συμπεριφορική θεραπεία, εμπλουτισμένη με ενσυνειδητότητα και αρχές διαισθητικής διατροφής, η συγγραφέας δημιουργεί ένα διαδραστικό εργαστήριο αυτογνωσίας.

Οι δραστηριότητες δεν είναι απλώς ασκήσεις σελίδων. Είναι προσκλήσεις για ειλικρινή διάλογο με τον εαυτό μας. Από την αναγνώριση και αποδοχή «δύσκολων» συναισθημάτων, μέχρι την αποδόμηση του κακοπροαίρετου εσωτερικού νου και τη συμφιλίωση με την εικόνα του σώματος, κάθε ενότητα λειτουργεί σαν κομμάτι ενός σταθερού τραπεζιού – μιας νέας, πιο ανθεκτικής βάσης.Ιδιαίτερα σημαντικό είναι ότι το βιβλίο δεν αντιμετωπίζει την υπερφαγία ως έλλειψη πειθαρχίας, αλλά ως μήνυμα. Ως ένδειξη ότι κάποια ανάγκη ζητά χώρο και φροντίδα.

Μέσα από ερωτήσεις-κλειδιά, παραδείγματα και πρακτικές τεχνικές, οι έφηβοι μαθαίνουν να ξεχωρίζουν τη βιολογική τους πείνα από τη συναισθηματική, να αμφισβητούν τις άκαμπτες σκέψεις τους, να μειώνουν τις άδικες συγκρίσεις και να καλλιεργούν μια πιο συμπονετική στάση απέναντι στον εαυτό τους.Το πιο δυνατό στοιχείο του βιβλίου είναι ο τόνος του: ζεστός, άμεσος, χωρίς διδακτισμό. Η Andrea Wachter γράφει σαν να κάθεται δίπλα στον έφηβο, όχι απέναντί του. Δεν υπόσχεται «τέλειο σώμα», αλλά εσωτερική ισορροπία. Δεν υπόσχεται γρήγορες λύσεις, αλλά σταδιακή, ουσιαστική αλλαγή.

Η ελληνική έκδοση ενισχύεται από την προσεγμένη επιστημονική επιμέλεια των Ζωή Ντουλαπτσή και Φανή Σιαμούλη, δύο επαγγελματιών με βαθιά γνώση της γνωστικής-συμπεριφορικής θεραπείας και της ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων. Η συμβολή τους διασφαλίζει ότι το περιεχόμενο δεν είναι μόνο πρακτικό αλλά και επιστημονικά τεκμηριωμένο, προσαρμοσμένο στις ανάγκες του ελληνικού αναγνωστικού κοινού.

Η μετάφραση της Έλλης Γκαλτέμη αποδίδει με φυσικότητα και ευαισθησία το ύφος του πρωτοτύπου, διατηρώντας τη ζωντάνια και την αμεσότητά του.Σε μια εποχή όπου η εικόνα του σώματος δοκιμάζεται καθημερινά από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις ατελείωτες συγκρίσεις, αυτό το βιβλίο λειτουργεί σαν αντίβαρο. Διδάσκει ότι το «γεμάτος» δεν σημαίνει απαραίτητα «βαρύς» – μπορεί να σημαίνει γεμάτος επίγνωση, γεμάτος κατανόηση, γεμάτος αυτοσεβασμό.

Δεν πρόκειται απλώς για ένα βιβλίο ασκήσεων. Είναι ένας οδηγός επανασύνδεσης του μυαλού και της καρδιάς με το σώμα. Μια ήρεμη, αλλά δυναμική υπενθύμιση ότι πίσω από κάθε επεισόδιο υπερφαγίας υπάρχει ένα παιδί που προσπαθεί να διαχειριστεί κάτι μεγαλύτερο από αυτό. Και ότι με τα σωστά εργαλεία, μπορεί να μάθει να το κάνει με δύναμη, αξιοπρέπεια και φροντίδα προς τον εαυτό του.

Και ας μη γελιόμαστε: αυτό το βιβλίο δεν αφορά μόνο τους εφήβους. Ποιος είπε ότι οι ενήλικες δεν κουβαλούν ακόμη άλυτες σχέσεις με το φαγητό, το σώμα και τα συναισθήματά τους; Ποιος είπε ότι μεγαλώνοντας μάθαμε αυτομάτως να ξεχωρίζουμε την πείνα από τη μοναξιά ή την κούραση από τη θλίψη; Πολλοί από εμάς απλώς τελειοποιήσαμε τους μηχανισμούς απόκρυψης. Οι σελίδες αυτού του βιβλίου λειτουργούν σαν καθρέφτης και για τους «μεγάλους», που ίσως δεν είχαν ποτέ την ευκαιρία να μάθουν έναν πιο συμπονετικό τρόπο να φροντίζουν τον εαυτό τους. Γιατί η ανάγκη για κατανόηση, αποδοχή και ισορροπία δεν έχει ηλικία — και η θεραπεία δεν είναι προνόμιο της εφηβείας, αλλά δικαίωμα κάθε ανθρώπου.Κι έχει μόνο θάρρος.

https://www.dardanosnet.gr/product/xepernontas-tin-yperfagia-gia-paidia-stin-efiveia/