Είδαμε την χοροθεατρική performace “Mojo Risin” του Δ. Τσιάμη στο Bios

Είδαμε την χοροθεατρική performace “Mojo Risin” του Δ. Τσιάμη στο Bios Κύριο

Γράφει η Κακλαμάνη Αθηνά

Πάντα λάτρευα την new age αισθητική. Πρωτογονισμός, μαγεία, παγανισμός, τελετουργικά, μαγική γεωγραφία, όλα αυτά έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην καρδιά μου από την εποχή της εφηβείας μου, αφού εκεί που δεν μπορεί να ταξιδέψει κανείς με τα πόδια του, μπορεί να πάει με τη δύναμη της φαντασίας του. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που αγάπησα την κλασσική ροκ και την περίοδο των 60ς -70ς, όταν όλη αυτή η κουλτούρα ήταν στα “πάνω” της εμπνέοντας συγκροτήματα, όπως οι Doors και συγκεκριμένα τον “μπροστάρη” τους, Jim Morrison. Αυτός είναι και ο λόγος που ενθουσιάστηκα και όταν έμαθα για την παράσταση “Mojo Risin” του Δ. Τσιάμη, που λαμβάνει χώρα στη σκηνή του Bios και είναι εμπνευσμένη από τον μυστικισμό των σαμάνων που επηρέασε καθοριστικά τον Morrison, τόσο στη σκηνική του παρουσία, όσο και στην ποίησή του.


Πρόκειται για μια παράσταση χοροθεατρική, με στοιχεία performance και έντονο τελετουργικό χαρακτήρα, τον οποίο τόσο ο σκηνοθέτης, όσο και η χορογράφος Ελένη Χατζηγεωργίου, προσπαθούν να αποδώσουν και στις παραστατικές τέχνες, με κύριο στόχο την ανάδειξη της σωματικότητας ως μια άλλη μορφή Λόγου, αλλά και την ψυχολογική ενδυνάμωση, μέσα από τις πρακτικές του σαμανισμού. Έτσι, ένας κόσμος αλλιώτικος, παράξενος και μαγικός ξεδιπλώνεται στη σκηνή του Bios, στον οποίο ο θεατής ταξιδεύει με όχημα τους στίχους του Jim Morrison. Επιπλέον, εικαστικά πρόκειται για ένα πραγματικά πολύ όμορφο θέαμα, σχεδόν μεθυστικό. Οι ερμηνευτές, σαν πλάσματα μυθολογικά, με μάσκες εμπνευσμένες από τους ιθαγενείς της Αμερικής, που αποκλείουν σχεδόν ολοκληρωτικά τη δυνατότητα όρασης, κινούνται στο ρυθμό των κρουστών και παρασύρονται σε έναν εκστατικό χορό, που στόχο έχει την μύηση των θεατών στο ονείρεμα, αφού οι αλλόκοτοι αυτοί “μάγοι” σπάνε με τον πιο ασυνήθιστο τρόπο τα δεδομένα των πολιτισμών μας, προκαλώντας μας και γνέφοντάς μας να έρθουμε για λίγο κοντά τους, σπάζοντας το φράγμα των λογικών διεργασιών μας, μέσα από τον σουρεαλισμό των εικόνων που συνθέτουν.


Πράγματι, στο σύγχρονο κόσμο έχουμε σχεδόν ολοκληρωτικά πειστεί ότι η λογική είναι διάφορη των αισθήσεων και η άποψη αυτή έχει τόσο εμποτιστεί στις συνειδήσεις μας που είναι πλέον δύσκολο να αφεθούμε για λίγο στους φασματικούς κόσμους της φαντασίας μας. Αυτό ακριβώς θέλουν να αποτρέψουν οι ερμηνευτές με τον αποκλεισμό της όρασης, κατά τη διάρκεια των εκστατικών χορών τους, ενεργοποιώντας ένα άλλο είδος όρασης, περισσότερο εσωτερικό, χωρίς εξωτερικά ερεθίσματα, με κινητήριο δύναμη τα πρωτόγονα ένστικτά τους. Αντίθετα, κατά τις στιγμές που την σκυτάλη παίρνει ο Λόγος, μέσα από τους στίχους του Morrison, οι μάσκες φεύγουν, τα μάτια ενεργοποιούνται. Η εναλλαγή αυτή έχει ρόλο καθοδηγητικό και μυητικό, αφού παρασύρει τον θεατή σε ένα είδος συνειδητού ονείρου. Επιπλέον, με αυτό το τρόπο η ολιστική οπτική του Jim Morrison, συναντά τον προορισμό της, την επιθυμία του δηλαδή να λειτουργεί σαν ένα είδος σαμάνου που ανοίγει πόρτες, μέσα από τη σύνδεσή του με άλλους κόσμους και άλλους πολιτισμούς. Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι και η φράση “Mojo risin”, η οποία επαναλαμβάνεται στα τραγούδια του σαν μάντρα που έχει κάτι να μας πει, αποτελεί επί της ουσίας αναγραμματισμό του ονόματός του!

Σύμφωνα με τα παραπάνω γίνεται εύκολα αντιληπτό ότι πρόκειται για μια πολύ ιδιαίτερη παράσταση, που μοιάζει με τελετή μύησης και στηρίζεται πάνω στην αντισυμβατική, αντιαποικιοκρατική ματιά του τραγουδιστή των Doors. New age aesthetics, πρωτογωνισμός, σαμανική μαγεία και εκστατικός χορός είναι το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο οι τέσσερις ερμηνευτές κινούνται επί σκηνής, με κορυφαίο τον Γιώργο Σταυριανό, ο οποίος και ξεχώρισε με τον τρόπο που ολοκληρωτικά χάθηκε στο ονειρικό σύμπαν του Morrison, μοιάζοντας άλλοτε με ιερέα -προφήτη, άλλοτε με μάγο- πολεμιστή.

Πραγματικά, δεν ξέρω αν πρόκειται για μια παράσταση που μπορεί να απευθυνθεί στο ευρύ κοινό, αφού πρόκειται για ένα βίωμα αρκετά υπερβατικό, ωστόσο το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ίδιος ο Jim θα τη λάτρευε!

BIOS (Πειραιώς 84, Γκάζι, 2103425335)
Σκηνοθεσία-δραματουργία: Δημήτρης Τσιάμης
Επιμέλεια κίνησης-χορογραφία: Ελένη Χατζηγεωργίου
Κοστούμια-σκηνικά: Νίκη Ψυχογιού
Σύνθεση Μουσικής – Sound design: Βασίλειος Οικονομίδης
Σχεδιασμός φωτισμού: Εβίνα Βασιλακοπούλου
Βοηθοί σκηνοθέτη: Δήμητρα Λουκίνα, Σταυριάνα Στάθη
Φωτογραφίες: Κωστής Καλλιβρετάκης
Video Trailer: Γιώργος Αποστολόπουλος
Ερμηνεύουν: Πένυ Ελευθεριάδου, Φαίδρα Σούτου, Γιώργος Σταυριανός, Δημήτρης Τσιάμης
Εισιτήρια: 12, 8 ευρώ
Παραστάσεις: Παρασκευή, Σάββατο &Κυριακή στις 21:00

Επιλέξτε Θέατρο

Θέατρο

Επιλέξτε Παράσταση

Παράσταση

Σύνθετη Αναζήτηση

Είδος

Ημέρα

Περιοχή

ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

« Ιανουάριος 2022 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

ΘΕΑΤΡΟ.GR Τα πάντα για το Θέατρο

Θέατρο Παραστάσεις: Όλος ο κόσμος του Θεάτρου στην οθόνη σου! Παραστάσεις, κριτικές, συνέντευξεις, διαγωνισμοί κ.α.

O ιστότοπος μας χρησιμοποιεί cookies για βελτιστοποίηση της εμπειρίας του χρήστη. Με τη χρήση αυτού του ιστοτόπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookies.