Είδαμε το έργο του Φραντς Κάφκα: Αναφορά για μια Ακαδημία στο Θέατρο Άττις.
ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΑΔΗΜΙΑ
''Να αφηγηθούμε την ιστορία του βίαιου εξανθρωπισμού της ζωικής ενέργειας του κάθε ανθρώπου, κατά βάση του ίδιου μας του εαυτού''.Σάββας Στρούμπος
Στο θέατρο ΑΤΤΙΣ-νέος χώρος, είδαμε το έργο του Φραντς Κάφκα από την ομάδα Σημείο Μηδέν σε μετάφραση Ιωάννας Μεϊτάνη και σκηνοθεσία Σάββα Στρούμπου συνεχιστή της μεθόδου του Θεόδωρου Τερζόπουλου.
Η ιστορία που έχει να μας πει ο Κάφκα είναι ''η πορεία που ακολούθησε ένας πρώην πίθηκος για να εισέλθει στον κόσμο των ανθρώπων, όπου και παρέμεινε''.
Στην παράσταση που ανήκει στο σωματικό θέατρο, επτά ηθοποιοί γίνονται διαδοχικά ο πίθηκος Rotpeter και διηγούνται με το σώμα τους, με τη φωνή τους, με την ανάσα τους, τα δεινά ενός ζώου που εξανθρωπίστηκε για να κερδίσει όχι ελευθερία αλλά διέξοδο.
''Δεν είχα διέξοδο, έπρεπε όμως να δημιουργήσω, γιατί χωρίς διέξοδο δεν μπορούσα να ζήσω''.
Επτά σώματα δονούνται στη σκηνή από μια εσωτερική επιταγή που θέλει να σπάσει το τσόφλι της στημένης εικόνας και να προτάξει κομμάτια από το άδυτο εσωτερικό, όπου βρίσκονται όλες οι γενετικές καταβολές μας, ώστε να αναδυθεί ο ελεύθερος άνθρωπος.
''Χρειάζεται όλο το σώμα να ενεργοποιηθεί, να σκεφτεί, να εκραγεί η δημιουργικότητά του''.Σάββας Στρούμπος
Επτά σώματα δονούνται και πάλλονται πάνω στη σκηνή, συντονισμένα στην ίδια συχνότητα σαν ένα.Ο κάθε ήχος που βγάζουν πολλαπλασιάζεται σε χιλιάδες ήχους σαν φωνητική αντανάκλαση που ''γεμίζει'' το χώρο, ο κάθε ήχος γίνεται ρυθμική μουσική, κραυγές ζώων, ήχοι της φύσης.Ακατάληπτες λέξεις και συλλαβές, όχι ενός πιθήκου, αλλά μιας κοινωνικής Βαβέλ, έρχονται προς εμάς τους θεατές σαν ριπές αφύπνισης.
Οι ηθοποιοί μ' ένα μόνιμα ζωγραφισμένο χαμόγελο στο πρόσωπό τους, μάσκα που θέλει να κρύψει το φόβο τον πόνο και την καταπίεση.
Η κίνηση γίνεται άλλοτε ζωώδης κι άλλοτε ιεροτελεστική, μια διονυσιακή τελετή-μύηση για την θεραπεία του ανθρώπινου τραύματος να απομακρυνθεί από τη φύση και τη φύση του και να κλειστεί μέσα στα ''κουτάκια'' των οργανωμένων δυτικών κοινωνιών.
Διέξοδος λοιπόν ή ελευθερία;Το πυρηνικό ερώτημα του Κάφκα.
''Οι άνθρωποι πολύ συχνά αυταπατώνται με την ελευθερία.Κι έτσι όπως η ελευθερία συγκαταλέγεται στα υψηλότερα των αισθημάτων, έτσι και η αντίστοιχη πλάνη είναι υψηλή''.
Η φωνή του πιθήκου Rotpeter είναι η τραγική ανθρώπινη φωνή που γυρεύει διέξοδο γιατί την ελευθερία δεν τη γνωρίζει, είναι κάτι τρομακτικό.Δεν μας έχει διδαχτεί, δεν έχουμε μυηθεί σ' αυτήν και η μνήμη που θα μπορούσε να παίξει πρωταρχικό ρόλο στην πορεία του ανθρώπου προς την ελευθερία, έχει σκεπαστεί από φόβο κι ανασφάλεια.Η ελευθερία έχει αντικατασταθεί από την ασφάλεια. Όμως για να ανακτήσουμε μέρη της ζωώδους αυθεντικότητας μας -και δεν εννοώ βία και βαρβαρότητα, αυτά τα έχουμε και σήμερα- πρέπει να αφυπνίσουμε τον προγονικό γενετικό μας κώδικα που πρόταξε κάποτε το Ελευθερία ή θάνατος.
Ατέλειωτο το θέμα για την ελευθερία και το φόβο γι αυτήν [Βίλχελμ Ράιχ], ατέλειωτα γοητευτική και μαγική η σύμπραξη πάνω στη σκηνή της σκηνοθεσίας, των ηθοποιών, της μουσικής των σκηνικών και του φωτισμού.
Το ηχητικό τοπίο του Λεωνίδα Μαριδάκη πλαισιώνει τα δρώμενα συν-πάσχοντας.Εντείνει τα συναισθήματα, υποστηρίζει, προωθεί, αγριεύει, διδάσκει κι ονειρεύεται.
Η σκηνική εγκατάσταση του Σπύρου Μπέτση γίνεται αναπόσπαστο κομμάτι της τελετουργίας.Της παρόρμησης του ανθρώπου να στραφεί προς τα μέσα για να ενθυμηθεί τις ρίζες του και τη θεϊκή του προέλευση.
''Χωρίς τη μέγιστη εσωτερική ηρεμία δεν θα είχα γλυτώσει ποτέ''.
Οι ατμοσφαιρικοί φωτισμοί του Κώστα Μπεθάνη φωτίζουν το λόγο, συναινούν δημιουργώντας ένα υποστηρικτικό περιβάλλον.
Ο Σάββας Στρούμπος με τη σκηνοθετική κι όχι μόνο δουλειά του και η ομάδα Σημείο Μηδέν, απέδειξαν περίτρανα ότι η τέχνη είναι ένας τρόπος κι ένας δρόμος προς την αφύπνιση και την ελευθερία.
Συντελεστές παράστασης:
Μετάφραση: Ιωάννα Μεϊτάνη
Σκηνοθεσία: Σάββας Στρούμπος
Σκηνική εγκατάσταση: Σπύρος Μπέτσης
Φωτισμοί: Κώστας Μπεθάνης
Κοστούμια: Σάββας Στρούμπος, Ρόζυ Μονάκη
Ηχητικό τοπίο: Λεωνίδας Μαριδάκης
Φωτογραφίες: Αντωνία Κάντα
Επικοινωνία παράστασης: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
Ηθοποιοί:
Έλλη Ιγγλίζ, Έβελυν Ασουάντ, Ρόζυ Μονάκη, Άννα Μαρκά – Μπονισέλ, Μπάμπης Αλεφάντης, Γιάννης Γιαραμαζίδης, Ντίνος Παπαγεωργίου
Θέατρο Άττις-Νέος Χώρος (Λεωνίδου 12, Μεταξουργείο)
Κάθε Παρασκευή – Σάββατο στις 21.00 και κάθε Κυριακή στις 20.00. Έως και την Κυριακή 17 Απριλίου 2022.
*Τις Κυριακές10 και 17 Απριλίου μετά το τέλος της παράστασης, θα ακολουθήσει συζήτηση του σκηνοθέτη Σάββα Στρούμπου με το κοινό
Διάρκεια παράστασης: 70’
Πληροφορίες: Τηλ.: 210-3225207

