Είδαμε το «Σωτηρία με λένε» στο Θέατρο Μικρό Χορν.
Είδαμε το «Σωτηρία με λένε» στο Θέατρο Μικρό Χορν.
Γράφει η Λένα Σάββα.
Η Σωτηρία φωνάζει από το κρεββάτι του νοσοκομείου. Δεν θέλει κάγκελα. Δεν μπορεί να ανεχτεί τα κάγκελα αυτό το περήφανο κι ελεύθερο πνεύμα. Είναι θυμωμένη. Ο καρκίνος στο λαιμό απαιτεί τραχειοτομή κι αυτή η γυναίκα που η ζωή της ήταν η φωνή της, θρηνεί για την απώλειά της. Αντισυμβατική, γεμάτη ''από τη φλόγα της καρδιάς της'' διψάει για ελευθερία και για ζωή. Τέτοια πνεύματα ''δεν κλείνονται εύκολα ακόμα και σ' ένα κρεββάτι νοσοκομείου''.
Στο μικρό Χορν είδαμε το έργο της Σοφίας Αδαμίδου σε σκηνοθεσία, διασκευή και δραματουργική επεξεργασία Γιώργου Παπαγεωργίου και με την Κάτια Γκουλιώνη να μεταμορφώνεται κυριολεκτικά πάνω στη σκηνή.
Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη Σοφία Αδαμίδου και στη Ντίνα Κώνστα.
Η Μπέλλου γεννήθηκε στις 22/8/21 στα Χάλια νομού Χαλκίδας. ''Χάλια όπως το ακούτε.'' Είναι ένας θρύλος, μια φωνή που άφησε εποχή στο λαϊκό και ρεμπέτικο τραγούδι.
''Με μάγευαν από μικρή οι φωνές των ψαλτάδων. Ακουμπούσαν μέσα στη ψυχή μου.''
Ήταν η πρώτη γυναίκα που ανέβηκε μεταπολεμικά στο πάλκο κι έκατσε σε καρέκλα. ''Μέχρι τότε η καρέκλα ήταν κατοχυρωμένη στους άντρες.
Παντρεύτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία έναν μέθυσο.
''Ο άντρας μου μ' έδερνε κάθε μέρα. Σ' ένα ξυλοδαρμό απέβαλλα πέντε μηνών έγκυος. Μου σκότωσε το παιδί ο πούστης.''
Του έριξε βιτριόλι στο πρόσωπο και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών ετών. Έμεινε στη φυλακή τρεις μήνες.
''Εκτός από κομμουνίστρια έγινα και βιτριολίστρια.''
Τον Οκτώβριο του '40 μετακομίζει στην Αθήνα και μάχεται να επιβιώσει. Συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ. Κυνηγήθηκε και φυλακίστηκε όπως πολλοί αγωνιστές.
Το 1943 συνελλήφθη και βασανίστηκε για πολλές μέρες στο διαβόητο κρατητήριο της οδού Μέρλιν [αρχηγείο της Γκεστάπο στην Αθήνα]. Το 1947 γνωρίζει τον Βασίλη Τσιτσάνη και ξεκινά η συνεργασία τους.
''Το 'όταν πίνεις στην ταβέρνα' ήταν το πρώτο τραγούδι που ηχογραφήσαμε με τον Βασίλη. Όποιο τραγούδι κάναμε μαζί γινόταν επιτυχία. Του χρωστάω πολλά.''
Στη σκηνή παίζουν ζωντανά οι μουσικοί Αντώνης και Θοδωρής Ξηντάρης και τραγουδούν τραγούδια της όπως "όταν πίνεις στην ταβέρνα", "μη μου ξαναφύγεις πια μάγκα μου", "συννεφιασμένη Κυριακή", "μην κλαις και μη φοβάσαι το σκοτάδι".
''Πολλοί νόμιζαν ότι ήμουν ερωτευμένη με τον Βασίλη. Βαθειά νυχτωμένοι. Οι γκόμενες πήγαιναν κι ερχόντουσαν. Δεν τόκρυψα ποτέ.''
Η Μπέλλου συνεργάστηκε επίσης με τους Παπαϊωάννου, Μητσάκη, Χιώτη, Βαμβακάρη, Μαρκόπουλο, Καλδάρα, Ξαρχάκο, Σαββόπουλο, Μούτση, Ανδριόπουλο, Λάγιο.
Είχε δηλώσει ανοιχτά ότι ήταν ομοφυλόφιλη, ότι έπινε κι ότι ήταν εθισμένη στο τζόγο.
Το 1993 διαγνώστηκε με καρκίνο στο φάρυγγα και μετά από λίγους μήνες έχασε τη φωνή της. Έφυγε στις 27/8/1997.
Η Σωτηρία μέσα από το πολύ καλό κείμενο της Σοφίας Αδαμίδου, μας διηγείται μέσα από το νοσοκομείο την ιστορία της και μοιράζεται την ευαισθησία της και τη βαθειά της ανάγκη να μιλά. ''Όσο αντέχει η φωνή μου θα μιλάω.Ό,τι θέλω θα λέω. Τώρα που μπορώ ν' ακούω τη φωνή μου θα τα πω όλα. Κάποτε πλήρωναν για να ακούσουν τη φωνή μου και τώρα θα πληρώσω για να μου την πάρουν;''
Το χιούμορ της είναι έκδηλο όπως κι ο σαρκασμός της.
''Ο πατέρας μου ήθελε να με παντρέψει γιατί έτσι νόμιζε ότι θα μπορούσε να με δαμάσει.''
Δαμάζονται τα άγρια άλογα; Αυτά είναι γεννημένα για να τρέχουν ελεύθερα στον καθαρό αέρα.
Η Κάτια Γκουλιώνη έκανε κατάθεση ψυχής πάνω στη σκηνή. Φώναξε, χτυπήθηκε, έκλαψε, έδωσε κέφι στη θεατρική αίθουσα, ξεσήκωσε τον κόσμο. όλοι χτυπούσαν παλαμάκια με τα τραγούδια της. Νόμιζες ότι ήταν η Μπέλλου πάνω στη σκηνή, πλήρης μεταμόρφωση. Μπήκε μέσα στον κόσμο, επικοινώνησε μαζί του με αμεσότητα κι αυθορμητισμό [διάδραση συνηθίζουν να το λένε].
Πολυτάλαντη και χαρισματική προσωπικότητα η Γκουλιώνη, είναι ηθοποιός σκηνοθέτης κι ενδυματολόγος. Το 2018 πήρε το βραβείο Α' γυναικείου ρόλου από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου για την ταινία ''Πολυξένη, μια ιστορία από την Πόλη.'' Το 2019 βραβεύτηκε ως ενδυματολόγος στην ταινία ''ακίνητο ποτάμι''. Το 2020 έπαιξε το ρόλο της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου στην ταινία ''Ευτυχία'' και βραβεύτηκε από την Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου.
Διακριτική και γλυκειά παρουσία δίπλα της η Ιωάννα Μονέδα στο ρόλο της νοσοκόμας.
Η πολύ εστιασμένη σκηνοθεσία του Παπαγεωργίου, αντιμετώπισε αυτό τον θρύλο με σεβασμό και τρυφερότητα κι αυτό είναι διάχυτο στην ατμόσφαιρα σε όλη την παράσταση, ακόμα και στα άγρια ξεσπάσματά της.
Η παράσταση κλείνει με τη φωνή της Σωτηρίας Μπέλλου να τραγουδά το ρεμπέτικο του Σαββόπουλου. Αυτή τη μεγάλη φωνή που θα ζήσει για πάντα.
Σήκω ψυχή μου δώσε ρεύμα βάλε στα ρούχα σου φωτιά
βάλε στα όργανα φωτιά
να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα
η τρομερή μας η λαλιά.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:
Συγγραφέας: Σοφία Αδαμίδου
Σκηνοθεσία-Διασκευή & Δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Παπαγεωργίου
Σκηνικά-Κοστούμια: Πάρις Μέξης
Φωτισμοί : Χάρης Δάλλας
Στο ρόλο της Σωτηρίας η Κάτια Γκουλιώνη
Στο ρόλο της νοσοκόμας η Ιωάννα Μονέδα.
Παίζουν οι μουσικοί : Αντώνης και Θοδωρής Ξηντάρης
Βοηθός σκηνοθέτη : Έφη Χριστοδουλοπούλου
Βοηθός σκηνογράφου/ενδυματολόγου : Αλέγια Παπαγεωργίου
Πληροφορίες
ΔΙΑΡΚΕΙΑ
75 λεπτά (χωρίς διάλλειμα)
Παραστάσεις
ΤΕΤΑΡΤΗ
20.00
ΠΕΜΠΤΗ
21.00
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
21.00
ΣΑΒΒΑΤΟ
21.00
ΚΥΡΙΑΚΗ
18.00
ΘΕΑΤΡΟ ΜΙΚΡΟ ΧΟΡΝ
Αμερικής 10, Αθήνα 106 71
Τηλέφωνο : 2111826479
