Είδαμε τις επικίνδυνες σχέσεις στο θέατρο Vault.

Γράφει η Λένα Σάββα.

Το διάσημο μυθιστόρημα του Πιέρ Σαντερλό ντε Λακλό σε πολυβραβευμένη θεατρική διασκευή από τον Κρίστοφερ Χάμπτον ανεβαίνει στο θέατο Vault σε σκηνοθεσία της Βίκυς Βολιώτη.Η ίδια έχει κάνει την δραματουργική επεξεργασία κι έχει επιμεληθεί τα κοστούμια του έργου και τη μουσική.Επίσης συνυπογράφει το σκηνικό με την Χριστίνα Φυλακτοπούλου.

Μια ομάδα ξέφρενων μασκοφόρων, μας καλωσορίζει στην έναρξη της παράστασης.Κάτι σαν καρναβάλι, σαν πάρτυ μεταμφιεσμένων.Εύστοχο σκηνοθετικό εύρημα που δίνει το στίγμα αυτού που θα δούμε.Μεταμφιεσμένοι άνθρωποι είναι αυτοί, είμαστε όλοι εμείς που δεν έχουμε βρει και συνδεθεί με τον αληθινό εαυτό μας, με αυτονόητο επακόλουθο να φοράμε μάσκες για να καλύψουμε την απουσία του.
Το έργο τοποθετείται το 1933, περίοδο ανόδου του ναζισμού και δείχνει την αριστοκρατία, αδιαφορώντας εντελώς για τις πολιτικές συνθήκες, να βουλιάζει μέσα στη διαφθορά και την ματαιοδοξία, προσπαθώντας μέσα από ανήθικα παιχνίδια να βρει το νόημα της ύπαρξής της.
Ένα τέτοιο παιχνίδι στήνουν δύο "χαλασμένοι άνθρωποι" η Μαρκησία Μερτέιγ και ο υποκόμης Βαλμόν, για να εκδικηθούν και να διασκεδάσουν.
"Θέλω να με βοηθήσεις να του χαλάσω τον μακάριο ύπνο του"

Με στοιχεία του σήμερα, όπως διαδίκτυο, κινητό, η Βίκυ Βολιώτη ευφυώς συνδέει αυτή την μακρινή εποχή με την σημερινή.Διαφθορά, κυνισμός, υποκρισία απάτη, συκοφαντία, σε μεγάλες δόσεις και σήμερα.Ο μεσαίωνας καλά κρατεί.
"Το να αποπλανήσεις μια γυναίκα γνωστή για την ηθική της, για το πάθος της με τη θρησκεία και μ' έναν ευτυχισμένο γάμο, τι πιο φιλόδοξο από αυτό; Θέλω να πιστεύει στο Θεό, στην ηθική, στην ιερότητα του γάμου και να μη μπορεί να κρατηθεί."

Το κελάηδημα των πουλιών, είναι η μουσική που συνοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της παράστασης.(Επιμελήθηκε η Βίκυ Βολιώτη).Τα πουλιά είναι ελεύθερα, σε πλήρη αντίθεση με τους εγκλωβισμένους στις επιταγές του Εγώ, ανθρώπους της ιστορίας μας.

Πώς μπορεί ένας ψυχισμός να διαμορφωθεί έτσι; Ο ντε Λακλό μας δίνει μια ιδέα μέσα από τον λόγο της Μαρκησίας Μερτέιγ.
"Γρήγορα κατάλαβα ότι για να πετύχω αυτό που ήθελα, έπρεπε να μάθω να υποκρίνομαι.Δεν έγινα απλά σκληρή, έγινα μαιτρ της απάτης.Κρυμμένη κάτω από τη μάσκα της αδιαφορίας, έμαθα όσα ήθελα.Η περιουσία μου ήταν η σκέψη μου.Διασκέδαζα να υιοθετώ διάφορα προσωπεία και στους άλλους φανέρωνα μόνο το πρόσωπο που θα μου ήταν χρήσιμο να δουν."
Ίντριγκες, ραδιουργίες, τεχνάσματα, συκοφαντίες κι απάτες, συνθέτουν αυτό το μεσαιωνικό κλίμα και κινούν τους ήρωες σαν να είναι μαριονέτες που υπακούν σαν υπνωτισμένοι στις βουλές ενός δόλιου και σκοτεινού Θεού.

Ο Δημήτρης Αλεξανδρής στο ρόλο του Βαλμόν είναι εκρηκτικά δαιμονικός.Δοσμένος ολοκληρωτικά στο ρόλο του, δημιουργεί έναν Βαλμόν έξυπνο, κυνικό, σαρκαστικό και σάτυρο, με ψήγματα κάποιας ευαισθησίας που αδιόρατα του ξεφεύγουν.Γίνεται αντιπαθής αλλά και ελκυστικός.Σου δημιουργεί συναισθήματα θυμού αλλά και συμπόνιας, όπως ένα φοβισμένο παιδί που έχει χάσει το δρόμο του.Ισχυρίζεται πώς παίζει θέατρο για να πετύχει το σκοπό του, αλλά σε αφήνει να υποψιαστείς ότι ίσως δεν είναι μόνο θέατρο.Εξαιρετική ερμηνεία.

Η Άντρια Ράπτη προκλητικά ελκυστική στο ρόλο της Μερτέιγ, της διαβολικής Μαρκησίας, που κινεί τα νήματα σχεδόν όλης της ιστορίας.Με άνετες κινήσεις, πολύ σίγουρη για τον εαυτό της, δεσποτικά εγωπαθής, διψάει για εκδίκηση και τα καταφέρνει.Ίσως όμως και όχι, αν αναλογιστούμε ότι όλος ο αρνητισμός που στέλνουμε προς τα έξω, περνάει πρώτα μέσα από μας.Πολύ αισθαντική η ερμηνεία της.

Η Ευσταθία Τσαπαρέλη, δίνει αμεσότητα κι εκφραστικότητα στο ρόλο της Τουρβέλ που αποκτάει εραστή παρά τις ηθικές αρχές της.Ευαισθησία, δραματικότητα, αυθορμητισμός, αγνότητα και πάθος, είναι τα στοιχεία που συνθέτουν την ωραία ερμηνεία της.

Πολύ καλές ερμηνείες από τις Έλενα Τυρέα και Μαριλένα Μπαρταλούτσι(πρωτοεμφανιζόμενη).

Η Βίκυ Βολιώτη προσέγγισε το έργο με ευαισθησία και αλήθεια και με πολύ έξυπνους τρόπους δημιούργησε μια παράσταση ζωντανή, ρέουσα, καλοδουλεμένη.Η ιδέα της να συνδέσει το τότε με το σήμερα, ευφυής.

Το δυνατό αυτό έργο τελειώνει αφήνοντας μια πικρή γεύση αλλά και μια αποκατάσταση.Όλα μπαίνουν στη θέση τους, δυστυχώς πολλές φορές, όπως και στη ζωή, με τον δύσκολο τρόπο.
"Η ματαιοδοξία δεν συμβαδίζει με την ευτυχία"

Οι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ είναι μια πολύ καλή παράσταση με έντονες ερμηνείες, καλοδουλεμένους ρόλους, ωραία ατμόσφαιρα κι άψογη σκηνοθεσία.
Η πρότασή μου είναι απλή.
Ο δρόμος λέγεται Μελενίκου και το θέατρο Vault.

Συντελεστές

Συγγραφέας: Κρίστοφερ Χάμπτον
Μετάφραση: Γεωργία Ζάχου – Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία /Δραματουργική Επεξεργασία / Κοστούμια /Μουσική επιμέλεια: Βίκυ Βολιώτη
Σκηνικό: Μαρίτα Αμοργιανού – Βίκυ Βολιώτη
Σχεδιασμός φωτισμών: Σίμος Σαρκετζής – Χριστίνα Φυλακτοπούλου
Φωτογραφίες Παράστασης: Μαρίτα Αμοργιανού
Αφίσα παράστασης: Γιάννης Κεντρωτάς

Παίζουν:

Δημήτρης Αλεξανδρής, Άντρια Ράπτη, Ευσταθία Τσαπαρέλη, Έλενα Τυρέα, Μαριλένα Μπαρταλούτσι

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 110’

H παράσταση είναι ακατάλληλη για ανήλικους.

Μετά την έναρξη της παράστασης δεν επιτρέπεται η είσοδος στην αίθουσα.

Ταυτότητα Εκδήλωσης
Ημερομηνία:
Από: 04/11/2022 Εως: 29/01/2023
Παρασκευή-Σάββατο, 21:00 | Κυριακή, 18:00

Τοποθεσία:
Πολυχώρος Vault Theatre Plus, Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός

Eισιτήρια:
Γενική είσοδος: 15€ | Μειωμένο Εισιτήριο: 12€ (Φοιτητές / Σπουδαστές / Κάτοχοι Κάρτας Πολυτέκνων / ΑμΕΑ / Άνω των 65 ετών /Κάτοχοι Κάρτας Ανεργίας)

Πληροφορίες / Κρατήσεις:
Τηλ.: 213 0356472