Είδαμε το Rabbit Hole στο Θέατρο 104.

Μια μαύρη σκιά καλύπτει την ευτυχισμένη ζωή του Χάρι και της Μπέκα , ο μονάκριβος τους γιος Ντάνι (μόλις 4 ετών) χάνει τη ζωή του όταν ανέμελα περνάει το δρόμο για να πιάσει το σκυλάκι τους χωρίς να αντιληφθεί το αυτοκίνητο που περνούσε εκείνη την ώρα το δρόμο. Το κακό συνέβη και το χαμόγελο πάγωσε στα χείλη τους.
Υστέρα από 8 μήνες του συμβάντος οι ισορροπίες εξακολουθούν να είναι διαταραγμένες. Ο Χάρι προσπαθεί μέσα από ομαδική θεραπεία να επανέλθει στη καθημερινότητα της ζωής, εκ πρώτης όψεως δείχνει πως είναι σε καλύτερη κατάσταση από τη σύζυγο του αλλά τις ώρες που κάθεται μόνος βάζει τη κασέτα από στιγμές του Ντάνι και κλαίει. Η Μπέκα σταμάτησε τη θεραπεία γιατί ένα ζευγάρι σε αντίστοιχη θέση με αυτούς υποστηρίζει πως ήταν θέλημα θεού κάτι που την εξοργίζει και δεν μπορεί να το δεχτεί σε καμία περίπτωση, στη προσπάθεια της να σταθεί στα πόδια της μπαίνει στη διαδικασία να σβήσει όλα τα ίχνη που έχουν απομείνει από τον Ντάνι, θεωρώντας πως έτσι θα ξεχάσει. Δυο ακόμα πρόσωπα μπαινοβγαίνουν στο σπίτι του Χάρι και της Μπέκα , αυτά είναι η Νατ η μητέρα της Μπέκα, όπου έχει επίσης νιώσει την απώλεια, χάνοντας το γιο της πριν αρκετά χρόνια πριν σε ηλικία 30 ετών από χρήση ουσιών. Το άλλο πρόσωπο είναι η κόρη της Νατ (και αδελφή της Μπέκα) Ίζυ, μια ανώριμη νέα η οποία μένει έγκυος από μια εφήμερη σχέση. Τέλος υπάρχει κι ο Τζέισον το πρόσωπο κλειδί ! Με κεντρικό άξονα την απώλεια του Ντάνι, βλέπουμε μια παλέτα συναισθημάτων να διακατέχει του πρωταγωνιστές μας.

Ενοχές: «γιατί μίλαγα στο τηλέφωνο», «γιατί πήρα τηλέφωνο» , σύγκριση : «Δεν είναι το ίδιο ! πονάω πιο πολύ από σένα ήταν μόλις 4 χρονών» , συγκρούσεις, εντάσεις, πόνος, αδικία, ζήλια, αγάπη, ελπίδα. Και όλα συνδέονται αρμονικά και μεταφέρουν στο θεατή τη δύναμη του ανθρώπου ... Τη δύναμη να επιλέξει τα λαγούμια του εγκεφάλου με τα θετικά συναισθήματα .
Ως Νατ η εξαιρετική κυρία Ανδρεαδάκη που ισορροπεί μοναδικά αναμεσά στο τραγικό και το κωμικό ένας ρόλος που ειλικρινά ισορροπεί επάνω σε ακονισμένο μαχαίρι. Η κ Παπαβασιλείου ως Μπέκα στο τραγικό αυτό ρόλο της άτυχης μητέρας καταφέρνει μέσα από το ήρεμο φαινομενικά εξωτερικό της προφίλ να μας αποδείξει πως ο πόνος δεν θέλει υπερβολές, ο πόνος μπορεί να εκφραστεί από τα μάτια, το σώμα και από μια ήρεμη φωνή... Ο πόνος είναι κάτι το εσωτερικό... Ο κύριος Γεωργάκης ως Χάρι κρατάει τις ισορροπίες στο μεγαλύτερο μέρος του έργου με κάποια πολύ ιδιαίτερα και προσωπικά τσαλακώματά της εικόνας του. Η ανέμελη και ανώριμη Ίζυ ενσαρκώνεται από την κυρία Δοβέλου που με εξαιρετική μαεστρία αποτυπώνει όλα αυτά τα αυθόρμητα στοιχεία του χαρακτήρα που υποδύεται, αλλά και με στιγμές γεμάτες ειλικρίνεια, συμπόνια και κατανόηση . Στο ρόλο Κλειδί ( Τζέισον ) ο κύριος Μανίκας ως ένας από μηχανής θεός εμφανίζεται και με την αθωότητα του αλλάζει για δεύτερη φορά τη τροπή όλου του έργου.
Ένα πραγματικά υπέροχο κείμενο το οποίο όταν βρεθεί στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει την ιδανική ατμόσφαιρα για να νιώσεις όλα αυτά τα συναισθήματα των ηρώων, χωρίς υπερβολές ... Με το βλέμμα, το φως και τη φωνή...
Καλή θέαση.

Παίζουν (αλφαβητικά): Ευαγγελία Ανδρεαδάκη, Νίκος Γεωργάκης, Εύη Δόβελου,
Σωτήρης Μανίκας, Έλενα Παπαβασιλείου

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Λυμπερόπουλος
Μετάφραση: Χριστίνα Μαλακού
Σκηνικά: Δημήτρης Κατσίκης
Κοστούμια: Σάντυ Καραγιάννη
Σχεδιασμός Φώτων: Βασίλης Κλωτσοτήρας
Μουσική Επιμέλεια-Sound Design: Αναστάσιος Κατσάρης
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάιρα Στυλιανού
Βοηθός Ενδυματολόγου: Καλλιρρόη Φώνη
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Χορηγίες: Μαριλένα Θεοδωράκου
Φωτογράφιση: Σπύρος Περδίου
Οργάνωση - Διεύθυνση Παραγωγής: Γιώργος Ψαραδέλης
Παραγωγή: Play Productions
Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά (με διάλειμμα)

Θέατρο 104
Ευμολπιδών 41, Γκάζι
Γκάζι
τηλ.: 2103455020
Παραστάσεις:
Σάβ. 9 μ.μ., Κυρ. 8 μ.μ.
Τιμές:
€ 15, 10.