Είδαμε το «My Life in Art» στο «Vault Theater Plus».

Γράφει ο Καπετάν Κουνούπης

Μια Μικρή Ματιά στον Κόσμο της Τέχνης

Στο «Vault Theater Plus» (Μελενίκου 26, Γκάζι) βρέθηκα για να δω το «My Life in Art», στον τρίτο όροφο του πολυχώρου με λιγοστές θέσεις και την σκηνή σε απόσταση αναπνοής από τους θεατές και μια εκ των ηθοποιών ήδη επί σκηνής. Προς μεγάλη μου έκπληξη, την άκουσα να κάνει ασκήσεις φωνητικής και λίγο αργότερα, είδα να μπαίνει και ο δεύτερος ηθοποιός, να της ρίχνει μια φαρμακερή ματιά και να αρχίζει να αποστηθίζει τον ρόλο του. Εκεί άρχισα να μπερδεύομαι: Μήπως έχασα κάτι; Μήπως είχε ήδη ξεκινήσει η παράσταση, πριν μας πούνε να απενεργοποιήσουμε τα κινητά μας; Όταν το τρίτο άτομο ήρθε και κάθησε με απόσταση από τους θεατές, κατάλαβα ότι ήταν ο τρίτος ηθοποιός της παρέας. Και όταν τελικά ανάβουν τα φώτα της σκηνής και η παράσταση πραγματικά αρχίζει, καταλαβαίνεις ότι οι ηθοποιοί ερμηνεύουν άλλους ηθοποιούς σε πρόβα άλλου έργου. Για την ακρίβεια, σε ένα μπαρ, ο σκηνοθέτης Γκράχαμ (Αλέξανδρος Δαβιλάς) προσπαθεί να ανεβάσει τον «Δον Ζουάν» του λόρδου Βύρωνα με πρωταγωνιστές τον Στίβεν (Ορέστης Τουλιάτος) ως Δον Ζουάν, την Ρεβέκκα (Αντιγόνη Μακρή) ως Τζούλια και έναν Ρόμπερτ που είναι διαρκώς απών στον ρόλο του Δον Αλφόνσο. (Σημείωση: Ο Λόρδος Βύρωνας είχε όντως γράψει έναν «Δον Ζουάν». Σε αντίθεση με τον Μολιέρο, όμως, δεν τον παρουσιάζει ως αδίστακτο γυναικοκατακτητή, αλλά ως θύμα της αποπλάνησης των γυναικών.) Στην αρχή φαίνεται ότι η Ρεβέκκα έχει τον πλήρη έλεγχο του ρόλου της, ενώ ο Στίβεν τα κάνει όλα λάθος. Στην πραγματικότητα, η φεμινίστρια και wannabe ντίβα Ρεβέκκα έχει άποψη για τους πάντες και τα πάντα, ενώ ο Στίβεν, διστακτικά μεν, υπάκουα δε, ακολουθεί σαν τιμωρημένος μαθητής ακόμα και τις πιο τρελλές υποδείξεις του σκηνοθέτη. Επειδή όμως οι καλλιτέχνες, όπως όλοι μας άλλωστε, δεν έχουν μόνο μια επαγγελματική, αλλά και μια προσωπική ζωή, η οποία συμπεριλαμβάνει συναισθήματα, το πράγμα περιπλέκει ακόμα περισσότερο όταν ο καθένας από τους τρεις αρχίζει να έχει αισθήματα για τον άλλον.
Η παράσταση αποκαλεί τον εαυτό της «κωμωδία καταστάσεων». Εγώ θεωρώ ότι αυτός ο τίτλος την αδικεί. Πέραν του κωμικού στοιχείου, το έργο αποτελεί σπουδή πάνω στην ανθρώπινη φύση και την ζωή των καλλιτεχνών. Χαρακτηριστικό είναι το κομμάτι όπου η Ρεβέκκα και ο Στίβεν προβάλουν την εικόνα που έχουν για τον ρόλο του άλλου πάνω στον χαρακτήρα του ίδιου του συμπρωταγωνιστή τους: Η Ρεβέκκα θεωρεί τον Δον Ζουάν (και τον Στίβεν) ουσιαστικά «φαλλοκρατικό γουρούνι», ενώ ο υπερευαίσθητος Στίβεν θεωρεί την Ρεβέκκα (και την Τζούλια) ως μια γυναίκα που το παίζει θύμα, ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το πως φαντάζεται ο καθένας τον εαυτόν του στα μάτια του άλλου και πως πραγματικά τον βλέπουν. Χαρακτηριστική είναι η σκηνή που κάθονται και οι τρεις στο τηλέφωνο, μιλώντας με δικούς τους ανθρώπους, και ο καθένας έχει αντίθετη άποψη από τον άλλον. Ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει το πως ο καθένας αλλάζει τις απόψεις του και προδίδει ακόμα και τις ίδιες του (μέχρι τότε) αρχές, όταν καλείται να πάρει αποφάσεις που μπορούν να αλλάξουν σημαδιακά την προσωπική και επαγγελματική του ζωή.
Οι ηθοποιοί είναι απολαυστικοί, καθώς παίζουν με κέφι και πολύ ταιριαστή χημεία. Το σκηνικό μπορεί μεν να είναι λιτό – ουσιαστικά αποτελείται από έναν πάγκο και μια γκαρνταρόμπα. Και γνωρίζουμε μόνο την ταυτότητα της εκάστοτε σκηνής από ένα χαρτάκι στην γκαρνταρόμπα που γράφει «μπαρ / τηλέφωνο κτλ.» που οι ηθοποιοί το αλλάζουν με  το χέρι. Όμως η ενδυματολογική ποικιλία των ηθοποιών – ιδίως της κυρίας Μακρή – με εντυπωσίασε.
Κλείνοντας, είναι μια πολύ ειλικρινής και θαρραλέα ματιά στον κόσμο της ζωής των καλλιτεχνών που σίγουρα αξίζει τον κόπο να πάτε να δείτε.

Παίζουν: Αντιγόνη Μακρή, Ορέστης Τουλιάτος, Αλέξανδρος Δαβιλάς
Συγγραφέας: Άντριου Κόουι
Απόδοση και Μετάφραση: Κατερίνα Βαϊμάκη
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Βουρνάς
Βοηθός σκηνοθέτη: Ευρώπη Αργυρόπουλου
Μουσική: Γιώργος Ιωαννίδης
Φωτογραφίες: Γιώργος Γιαννίμπας

Ημέρες και Ώρες Παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Vault Theater Plus
Μελενίκου 26, Γκάζι
Τηλ. 213 0356472