Είδαμε την παράσταση “Freaks” στο θέατρο Εργοτάξιον.

Ο πολύχρωμος θίασος μας περιμένει ήδη στη είσοδο του θεάτρου γεμάτος ζωντάνια, κέφι και χαρά. Μας προσκαλεί και μας προκαλεί να παρακολουθήσουμε την παράσταση τους δίνοντας μας το εισιτήριο για τον τρελό ζωηρό του κόσμο. Έναν κόσμο παράξενο μα και οικείο, διαφορετικό αλλά και γνώριμο όπου τα συναισθήματα, οι πορείες ζωής των ανθρώπων συναντιούνται , οι φόβοι, οι αγωνίες αλλά και οι ελπίδες μοιράζονται. Έναν κόσμο που τα έχει όλα. Μάγους, σαλτιμπάγκους, κλόουν, χορευτές και πολλή ομαδικότητα και αγάπη. «Το Freak Show ξεκινά.» «Είμαστε οι θεατρίνοι. Κάτι ανάμεσα σε μπουλούκι και τσίρκο. Εσείς είσαστε ο κόσμος και εμείς το χαμόγελο του.» Οι καρδιές πετάνε ψηλά σαν πολύχρωμα μπαλόνια, σκάνε στον αέρα και βγάζουν από μέσα σαν κομφετί όλα τα εσώψυχα τους, η Ντόλυ, η Μίνα, ο φωτογράφος, η Πόπη, η γυναίκα λάστιχο, όλοι ολοκληρωμένοι, τρισδιάστατοι χαρακτήρες μας πείθουν απόλυτα για την αλήθεια και τη δημιουργικότητα τους. Βαμμένα πρόσωπα με φόντο μια ξεβαμμένη, στεγνή κοινωνία. Χαρούμενοι κλόουν, θλιμμένη ζωή. Γιορτή σε αντισταθμισμα της απώλειας, του ακρωτηριασμού του κοινωνικού συνόλου. Καταφέρνουν να μας συγκινήσουν ενώ παράλληλα μας διασκεδάζουν, να μας ψυχαγωγήσουν όσο μας προβληματίζουν. «Παίζουμε ρόλους. Όλοι στα μέτρα μας ταιριάζουνε. Πρόσωπα δανεικά από χιλιάδες ρόλους που τους ξεχάσαμε.» «Η θεατρίνα. Ένας ρόλος για μια ολόκληρη ζωή.» Μας φέρνουν αντιμέτωπους με τους ευατούς μας, με την κοινωνία, τα ψεγάδια, τα φρικτά της λάθη που οδηγούν ανθρώπους στο περιθώριο,στην ανωνυμία και την δική μας αδράνεια και απάθεια μέσα της. «Αυτοκτονία διαμαρτυρία για το χαμένο μας πρόσωπο. Θανάτους που δεν πρόβλεψαν και δεν εμπόδισαν.»Μας αφήνουν να ρίξουμε μια ματιά στο παρασκήνιο οχι μόνο της σκηνής αλλά και του κόσμου. «Μιλάτε πολύ για να μην κλαίτε;» Η σκηνική δράση είναι απίστευτη, με εξαιρετική ροή και χημεία καθώς ο τρελός αυτός θίασος μας βάζει στη ζωή του, τραγουδάνε και χορεύουν μαζί μας. Ρυθμός, εκπλήξεις, γέλιο, κλάμα όλα συνυπάρχουν σε μια σκηνοθεσία καταιγιστική που ενθουσιάζει και μας κρατάει σε αμείωτο ενδιαφέρον για το τι θα συμβεί μετά. «Είμαστε μια απάτη. Τίποτα δεν υπάρχει στα αλήθεια. Χάσαμε τόσους αγαπημένους μας. Φοβόμαστε. Έχουμε ανάγκη από όνειρα.»

Παίζουν : Χρήστος Γκίκας, Γρηγόρης Γκιουζέλης , Σωκράτης Βαλασάκης, Ειρήνη Κόβα, Βεατρίκη Κωστού, Αλίκη Λατσίνου, Ελένη Μανουσέλη, Στεφάνια Μακριαλέα, Ιωάννα Παπαδοπούλου, Παντελής Σαΐτης, Βασιλική Τσίγγα

Σκηνοθεσία/ Μουσική επιμέλεια: Έφη Μεράβογλου

Χειρισμός ήχου και φωτισμών: Γιάννης Καραλιάς

Παραγωγή: Η ομάδα

Φωτογραφίες: Αριστέα Ανύση

Δημόσιες σχέσεις: Γιώργος Κάλτσας