Είδαμε την «Κλειώ Μια Καλόκαρδη Γαϊδούρα» στο Θέατρο ‘Αβατον / We saw Clio a Kindhearted Donkey at Avaton Theatre.

Γράφει ο Καπετάν Κουνούπης / Written by Kapetan Kounoupis

Σε όσες παιδικές παραστάσεις έχω πάει, από τότε που ξεκίνησα να γράφω για την παρούσα ιστοσελίδα, πρωινές ή βραδινές, η διάρκεια ήταν συνήθως στην μιάμιση ώρα και η σκηνή κλασσική, η λεγόμενη «Ιταλική σκηνή», δηλαδή με εκείνο το υπερύψωμα που χωρίζει τους ηθοποιούς από τους θεατές. Στην περίπτωση του μικρού θεάτρου «Άβατον» στο στενάκι της οδού Ευπατρίδων 3 στον Κεραμεικό, όπου πήγα να δω την «Κλειώ Μια Καλόκαρδη Γαϊδούρα», τα πράγματα ήταν διαφορετικά: Κατ’ αρχήν, η σκηνή είναι, στην ουσία, μια λωρίδα σε απόσταση αναπνοής από τους θεατές και το σκηνικό μου θύμιζε petting zoo, δηλαδή από εκείνους τους ζωολογικούς κήπους που μπορείς να χαϊδέψεις τα ζωάκια.

Η ιστορία μας είναι πολύ απλή: Η Κλειώ (Γεωργία Κυριαζή), μια καλόκαρδη γαϊδουρίτσα, ζει σε μια φάρμα με άλλα ζώα, ανάμεσα τους μια αλεπού (Λάζαρος Βαρτάνης), έναν κόκορα (Αλέξανδρος Καναβός) και ένα πρόβατο (Άρης Μπαταγιάννης). Όλο τον χρόνο, η Κλειώ κουβαλάει πράγματα και μαστορεύει την φάρμα, για να έχουν τα ζώα να φάνε και να μην μπαίνει το κρύο και το χιόνι τον χειμώνα. Όμως τα άλλα τρία ζωάκια τσακώνονται συνεχώς και η Κλειώ αποφασίζει ότι θα σταματήσει να δουλεύει έως ότου μονιάσουν.

Πριν αναφερθώ στις ερμηνείες, θα ήθελα να σταθώ σε μια λεπτομέρεια: Για άλλη μια φορά, μετά το «Βάσος και Βιβή» και την «Σταχομαζώχτρα» του Παπαδιαμάντη, ένα έργο απευθυνόμενο στους μικρούς μας φίλους φέρεται στα παιδιά σαν ίσος προς ίσο και τους διδάσκει από πολύ νωρίς (και πολύ καλά κάνει), εκτός από την δύναμη του να είναι ο κόσμος ενωμένος και αγαπημένος, και το να μην πέφτουν στην παγίδα των στερεότυπων και των προκαταλήψεων: Ο κόκορας μεν κοκορεύεται, αλλά όχι τόσο όσο συνήθως του καταλογίζουν, η αλεπού είναι έξυπνη αλλά όχι πονηρή, ενώ το πρόβατο μόνο χαζό και ευκολόπιστο δεν είναι. Ενώ η γαϊδουρίτσα πεισμώνει, αλλά από καλοσύνη και αγάπη προς όφελος όλων. Το έργο μας διδάσκει ότι καλό είναι να αποφεύγουμε τις «ταμπέλες» και ότι ο καθένας είναι ξεχωριστός και μοναδικός γι’ αυτό που είναι.

Η Γεωργία Κυριαζή ερμηνεύει με έναν πολύ χαριτωμένο τρόπο την Κλειώ σε έναν ρόλο που της πάει κουτί, ενώ με εξίσου παιχνιδιάρικη διάθεση παίζουν και οι άλλοι τρεις. Ξεκαρδιστικοί είναι ο Λάζαρος και ο Αλέξανδρος ως κουτσομπόλες πάπιες Πασχάλης και Παρασκευάς που μόνο την... πάπια δεν κάνουν. Ενώ ο Άρης εμφανίζεται και σε έναν σύντομο ρόλο ως χελώνα.

Χάρηκα πολύ που, σε ένα έργο διάρκειας μόλις μιας ώρας, υπήρξε διάλειμμα για να μπορέσουν τα παιδιά να ξεδώσουν, να πιούν ένα νερό και να φάνε ένα σνακ. Ενώ, στο τέλος της παράστασης, όταν μας μάθανε τους στίχους και την χορογραφία του τραγουδιού που ακούγεται στην αρχή, εγώ έγινα πάλι 46 χρόνια νεώτερος, βουρκώνοντας από συγκίνηση, λες και ήμουν οχτάχρονο παιδάκι.

Με πολλή αγάπη και μπόλικο χιούμορ, η Νάντια Δαλκυριάδου και ο Στέφανος Παπατρέχας σκηνοθετούν εδώ ένα ανάλαφρο έργο, γραμμένο σχεδόν όλο σε έμμετρο στίχο, διανθισμένο με αρκετά τραγουδάκια, με την ώρα να περνάει ευχάριστα και με ένα ηθικό δίδαγμα που πρέπει όλα τα παιδάκια οπωσδήποτε να μάθουνε! Κοινώς: Τρέξατε!

Παίζουν: Λάζαρος Βαρτάνης, Αλέξανδρος Καναβός, Γεωργία Κυριαζή, Άρης Μπαταγιάννης

Κείμενο: Στέφανος Παπατρέχας

Σύλληψη – Σκηνοθεσία: Νάντια Δαλκυριάδου – Στέφανος Παπατρέχας

Σκηνικά – Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή

Μουσική: Σίσσυ Βλαχογιάννη

Χορογραφίες: Ματίνα Κωστιάνη

Σχεδιασμός φωτισμών: Γιώργος Ψυχράμης

Βοηθός σκηνογράφου & ενδυματολόγου: Ασημίνα Κουτσογιάννη

Φωτογραφίες – Γραφιστικά – Trailer: Αγάπη Καλογιάννη

Σχεδιασμός αφίσας: Στέφανος Μιχαηλίδης

Επικοινωνία παράστασης: Βάσω Σωτηρίου – We Will

Παραγωγή: ΚΑΡΑΚ ΑΜΚΕ – ONORIO ΑΜΚΕ

Πότε: Από την Κυριακή 15 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 13:30
Καθημερινές για σχολεία

Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Κεραμεικός – Μετρό Κεραμεικός

Τηλέφωνα κρατήσεων: 210 -3412689, 6942-703702

Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6944-189698, 6942-554383

--

In all the children's shows I've been to, morning or evening, since I started writing for this website, the duration was usually an hour and a half and the stage was classic, the so-called "Italian stage", that is, with that elevation that separates the actors from the viewers. In the case of the small theater "Avaton" in the alley of Efpatridon Street 3 in Kerameikos, where I went to see "Clio a Kindhearted Donkey", things were different: First of all, the stage is, in essence, a lane within breathing distance from the spectators and the scenery reminded me of a petting zoo.

Our story is very simple: Clio (Georgia Kyriazi), a good-hearted donkey, lives on a farm with other animals, among them a fox (Lazaros Vartanis), a rooster (Alexandros Kanavos) and a sheep (Aris Batayiannis). All year long, Clio carries things and tinkers around the farm, so that the animals have food and the cold and snow don't come in during the winter. But the other three animals are constantly fighting and Clio decides to stop working until they are united.

Before referring to the interpretations, I would like to dwell on another detail: Once again, after "Vassos and Vivi" and "The Gatherer of Ears of Corn" by Papadiamantis, a show addressed to our little friends treats children as equals and teaches them from very early on (and it does very well), apart from the power of the world being united and in harmony, not to fall into the trap of stereotypes and prejudices: The rooster is boastful, but not as much as is usually attributed to him, the fox is clever but not cunning, while the sheep is anything but dumb and gullible. Whereas the donkey gets stubborn, but out of kindness and love for the benefit of all. The show teaches us that it is good to avoid "labels" and that everyone is special and unique for who they are. Georgia Kyriazi is absolutely adorable as Clio in a role that totally suits her, while the other three interpret with an equally playful mood. Lazaros and Alexandros are hilarious as the gossipy ducks Paschalis and Paraskevas who quack their way through the farm. (Note: There is a pun going on here. “Kano tin papia” (“I am doing the duck”) is an expression in Greek meaning “I am pretending as if i hadn’t noticed anything”. The ducks here are doing anything but that. They are sticking their noses – or rather their beaks – everywhere.) While Aris also appears in a brief role as the tortoise. .

I was very pleased to see that, in a show lasting only an hour, there was a break for the children to let loose, have a drink of water and eat a snack. Whereas, at the end of the performance, when they taught us the lyrics and choreography of the song that is heard at the beginning, I became 46 years younger again, becoming so emotional that I cried my eyes out, as if I were an eight-year-old child again.

With a lot of love and a loads of humor, Nadia Dalkyriadou and Stefanos Papatrechas direct here a light play, written almost entirely in metered verse, interspersed with several songs, with the time passing pleasantly and with a moral lesson that all children should definitely learn! In short: Run to see it!

Starring: Lazaros Vartanis, Alexandros Kanavos, Georgia Kyriazi, Aris Batayiannis
Text: Stefanos Papatrechas
Conception - Direction: Nadia Dalkyriadou - Stefanos Papatrechas
Sets – Costumes: Elli Empedokli
Music: Sissy Vlachogianni
Choreography: Matina Kostiani
Lighting design: Giorgos Psychramis
Assistant stage designer & costume designer: Asimina Koutsoyianni
Photos – Graphics – Trailer: Agapi Kalogianni
Poster design: Stefanos Michaelidis
Show contact: Vaso Sotiriou – We Will
Production: KARAK AMKE – ONORIO AMKE
When: From Sunday 15 October and every Sunday at 13:30
Weekdays also for schools
Where: Avaton Theatre, Efpatridon 3, Kerameikos – Metro Kerameikos
Reservation numbers: 210-3412689, 6942-703702
Contact numbers: 6944-189698, 6942-554383