Είδαμε το Sunday Tea With Mozart στο θέατρο No

Φωτογραφίες και κείμενο: Αναστασία Κίτσιου

Sunday tea with Mozart. Ή η όπερα αλλιώς. Θα μπορούσε να λέγεται και έτσι το event που έλαβε χώρα την Κυριακή, 13 Οκτωβρίου στο Theater of the No, το πρώτο αγγλόφωνο θέατρο στην πόλη μας.
Όπερα. Ένας χώρος με λαμπερά σκηνικά, τεράστιες ορχήστρες, φώτα, κοστούμια και καλοντυμένους θεατές. Έτσι δεν είναι; Μια εναλλακτική όπερα είναι κάπως έτσι: ένα λιτό σκηνικό, κανα δυο κοστούμια, ένα πιάνο, ένας προβολέας και όλοι εμείς με τα καθημερινά μας ρούχα. Μια όπερα με αθλητικά λοιπόν. Περί αυτού πρόκειται όσον αφορά το Sunday Tea With Mozart.
Θα αρχίσω από το χώρο. Καρέκλες με τραπεζάκια, μπορείς να έχεις το νεράκι ή το αναψυκτικό σου μαζί, πεντακάθαρος και προσεγμένος. Όλοι ευγενέστατοι και εξυπηρετικοί και εννοείται πως εξυπηρετούν τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά.
Στα της παράστασης / όπερας τώρα. Ο αφηγητής μας, Γιώργος Χουσάκος, μας βάζει στο κλίμα του πρώτου μέρους, μας ενημερώνει ότι θα παρακολουθήσουμε απόσπασμα από τους «Γάμους του Φίγκαρο» του Μότσαρτ αλλά... Με πόσο χιούμορ και θεατρικότητα θα μας το παρουσιάσει μαζί με τη Νικολέτα Κουτσαμάνη και τη Hlín Leifsdóttir! Πόσο απολαυστικά με τις περιγραφές τους και τις γκριμάτσες τους θα ακούσουμε τις εξαιρετικές τους ερμηνείες; Το πρώτο μέρος της παράστασης περνάει νεράκι αλλά εκείνο το ρημάδι το τσάι θα το πιει ο αφηγητής ποτέ;

Διάλειμμα για τσάι/νερό κλπ και πάλι μέσα. Γιατί έρχεται ο "Δον Τζιοβάνι" στο δεύτερο μέρος. Δύσκολο το εγχείρημα που, όμως, οι καλλιτέχνες καταφέρνουν με μαεστρία και δεξιοτεχνία να το φέρουν εις πέρας για ακόμα μια φορά. Κι έτσι καταφέρνουμε μέσα σε δυο ώρες περίπου να έχουμε εικόνα από δυο από τα σημαντικότερα έργα του Μότσαρτ χωρίς την κούραση που προκαλεί σε κάποιους η μονοτονία της όπερας, με χιούμορ και χωρίς καμιά επιτήδευση.

Στα αρνητικά σημεία που θα ψάξω να βρω... δε θα βρω. Θα σταθώ στα μαγικά δάχτυλα του Νίκου Παρασκάκη, που είναι και ο μοναδικός σολίστ και στο υπέροχο στήσιμο όλης της παρουσίασης. Ωστόσο ναι, υπάρχει ένα αρνητικό σημείο. Εκείνο του τσαγιού που ο δύσμοιρος αφηγητής ζητάει συνεχώς.Μην το φοβηθείτε. Δε θέλει αγγλικά επιπέδου bachelor. Είναι απλά και βατά τα κείμενα. Είναι απόλαυση να ακούς Μότσαρτ και να τον βλέπεις να δραματοποιείται με τόσο καθημερινό τρόπο, χωρίς βαριές τουαλέτες, περούκες και χρυσαφένια διακοσμητικά. Είναι δυο υπέροχες ώρες που θα περάσετε στο Theater Of The No, το ξεχωριστό αυτό θέατρο με το φιλικό πρόσωπο..

https://theatreoftheno.com/opera/no-mozart/