Το ''Ανεξάρτητα Κράτη'' σε σενάριο Α. Τσιοτσιόπουλου - Γ.  Παλούμπη είναι μία παράσταση που πραγματεύεται πολλά κοινωνικά ζητήματα, θέτει ηθικά διλήμματα, τονίζει ηθικές αξίες, αναδεικνύει θέματα όπως τον σεξισμό, την ισότητα των δύο φύλων, την ωμή σεξουαλική παρενόχληση προς εργαζόμενες γυναίκες, την θέση της γυναίκας στον εργασιακό χώρο, το ρόλο της λεγόμενης τέταρτης εξουσίας και του ίδιου του κράτους όταν θέλει να καλύψει κάτι.

Η υπόθεση του έργου: Βρισκόμαστε στο Δεκέμβριο του 1977 όπου ο γιατρός Β. Τσιρώνης διώκεται από την Αστυνομία και καταφεύγει στο σπίτι του όπου το θέτει σε κατάσταση πολιορκίας. Αρνείται να παραδοθεί και κηρύσσει το σπίτι του ως "Ανεξάρτητο Κράτος". Τον Ιούλιο του 1978 η Αστυνομία εισβάλει στο σπίτι με σκοπό την λύση της πολιορκίας και την κατάλυση του  "Ανεξάρτητου Κράτους". Ο Β.Τσιρώνης πέφτει νεκρός από σφαίρα. Η Αστυνομία ισχυρίζεται ότι ο γιατρός αυτοκτόνησε.

Ο σκηνοθέτης μας μεταφέρει στα γραφεία μια μεγάλης αθηναϊκής εφημερίδας και μας δείχνει την προσπάθεια μίας νεαρής δημοσιογράφου (Μαρίας Θεοφίλου) να μάθει τι στα αλήθεια έγινε στο σπίτι του γιατρού και να ανακαλύψει αν υπάρχει συγκάλυψη και αν ναι ποιοι συμμετέχουν σε αυτήν.

Ήταν όντως μία αυτοκτονία ή ακόμα μία κρατική δολοφονία;

Ο Γ. Παλούμπης καταφέρνει κάτι μοναδικό. Σε 110 λεπτά θίγει φλέγοντα ζητηματα που δυστυχώς υπάρχουν και σήμερα. Μας θυμίζει με σκληρό τρόπο πως τίποτα δεν έχει αλλάξει από το 1978 μέχρι και σήμερα.

Τι γίνεται όταν μία δημοσιογράφος προσπαθεί να μάθει την αλήθεια και τι κόστος πληρώνει σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο;

Ποιος τελικά είναι ο πραγματικός ρόλος της δημοσιογραφίας;

Τι γίνεται όταν ένας άνθρωπος έχει την απόλυτη εξουσία στον εργασιακό του χώρο και αδιαφορεί για τις πράξεις του αφού το ίδιο το σύστημα θα τον καλύψει; Τι γίνεται όταν οι άντρες θεωρούν πως έχουν το ελεύθερο να παρενοχλούν σεξουαλικά τις εργαζόμενες γυναίκες;

Τι γίνεται όταν δημοσιογράφοι είναι υποχείρια των πολιτικών και παραπλανούν συνειδητά το κοινό;

Τι γίνεται όταν κάποιοι ισχυρίζονται πως έχουν μία κουλτούρα ενσυναίσθησης, δικαιοσύνης και πίστη στην αλήθεια και μόλις φτάνει η ώρα να κάνουν πράξη τα πιστεύω τους δείχνουν αδιαφορία κλείνοντας τα μάτια νομίζοντας πως με την απάθειά τους δεν παίρνουν μέρος στην αδικία; Μήπως τελικά αυτοί είναι οι χειρότεροι;

Είναι αυτό που είχε πει και ο Αντόνιο Γκράμσι "Μισώ τους αδιάφορους . Μισώ αυτούς που δεν συμμετέχουν."

Τα σκηνικά είναι τόσο ρεαλιστικά που μας μεταφέρουν πιστά στην δεκαετία του 70' δημιουργώντας μας ίσως μία νοσταλγία για την εποχή εκείνη.

Οι διάλογοι είναι γρήγοροι, άμεσοι, απλοί, χωρίς εσωτερικές σιωπές μη αφήνοντας τον θεατή να επαναπαυτεί σε καμιά στιγμή του έργου.

Οι ηθοποιοί ερμηνεύουν τους ρόλους τους με ρεαλισμό, ουσία, χωρίς αχρείαστες υπερβολές και το κοινό τους ανταμείβει με το πιο θερμό και ζεστό χειροκρότημα στο τέλος της παράστασης .

Ο σκηνοθέτης δημιούργησε μία υπέροχη παράσταση και συνεχίζει να δίνει στον κόσμο το κίνητρο να πάει στο θέατρο όπως έκανε και με τον "Κωλόκαιρο", μια παρασταση πού θα σας δημιουργήσει έντονα συναισθήματα, την οποία συνιστώ να την δείτε.

Πληροφορίες Παράστασης:

Συντελεστές

Κείμενο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, Γιώργος Παλούμπης

Σκηνοθεσία Γιώργος Παλούμπης

Σκηνογράφος−Ενδυματολόγος Νατάσσα Παπαστεργίου

Πρωτότυπη μουσική Κώστας Νικολόπουλος

Σχεδιασμός φωτισμών Βασίλης Κλωτσοτήρας

Σχεδιασμός ήχου Ανδρέας Μιχόπουλος

Βοηθός σκηνοθέτη Παναγιώτα Παπαδημητρίου

Βοηθός σκηνογράφου−ενδυματολόγου Μαριάνθη Ράδου

Παίζουν Θάνος Αλεξίου, Στέλιος Δημόπουλος, Βασιλική Διαλυνά, Άλκηστις Ζιρώ, Ελεάνα Καυκαλά, Μάκης Παπαδημητράτος, Στάθης Σταμουλακάτος, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος

Εισιτήρια:

https://www.more.com/theater/aneksartita-krati/