«Όλοι κρύβουμε ένα τέρας μέσα μας
Ναι αλλά εγώ ξέρω που κρυβεται το δικό μου τέρας.»

Η αυλαία ανοίγει με παρατεταμένο σκοτάδι. Παρατεταμένο αρκετά ώστε να βυθιστούμε μέσα του με κάποια άνεση, μα όχι τόσο ώστε να λησμονήσουμε το φως. Μια μαγική φωνή μας καλεί να ετοιμαστούμε για την είσοδο μας στον πύργο, την πρώτη γεύση από τον παράξενο και απρόβλεπτο κόσμο που περικλείεται εντός των τειχών του.
Και εμείς αδημονούμε προσπαθώντας να διακρίνουμε μέσα από τους καπνούς τη σύξευξη του παράλογου με τη λογική όπως μας έχει προειδοποιήσει λίγο πριν η αόρατη αφηγήτρια.

Μυστήριο συνοδεύει την είσοδο των πρωταγωνιστών, πηχτό και αδιαπέραστο σαν ομίχλη που αρνείται να διαλυθεί και να συγκεκριμενοποιήσει τα σχήματα και τις μορφές. Η χημεία μεταξύ των ηθοποιών είναι εμφανής από τις πρώτες ατάκες, το περίεργο και γοητευτικό παιχνίδι μεταξύ τους μας σαγηνεύει και μας ωθεί να αδημονούμε για τη συνέχεια, για την σταδιακή διαλεύκανση του μυστηρίου. Εμφανής από την πρώτη στιγμή επίσης είναι και η πολυπλοκότητα των χαρακτήρων, η αινιγματική ψυχοσύνθεση των ηρώων και η υποβλητικότητα των σχέσεων και αλληλεπιδράσεων τους. Νιώθουμε συνεχώς πως κάτι μας ξεφεύγει, υπάρχει κάποιο αδιόρατο στοιχείο που αδυνατούμε να συλλάβουμε και κατανοήσουμε και αυτό όλο και μας ιντριγκάρει περισσότερο.

Η ατμόσφαιρα απόκοσμη και εντυπωσιακή έχει όλα τα στοιχεία του ψυχολογικού θρίλερ, ένα δύσκολα παραστάσιμο είδος το οποίο οι ηθοποιοί υπηρετούν με απαράμιλλη τέχνη και μαεστρία. Η σκηνοθεσία καταιγιστική και επικεντρωμένη στην ανάδειξη του κειμένου με τον καλύτερο τρόπο, η μουσική επιμέλεια και οι φωτισμοί εξίσου εξαιρετικοί με τις ερμηνείες όπως και τα κουστούμια και φυσικά ιδιαίτερη μνεία οφείλει να γίνει στην υπέροχη κινησιολογία.

Ερμηνείες καθηλωτικές, καλοδουλεμένες και γενναιόδωρες ικανές να συνεπάρουν τον θεατή σε αυτό το μυστηριώδες ταξίδι που θα οδηγήσει σε μια πλήρη ανακατάταξη των πληροφοριών και γεγονότων, σε ένα πραγματικό παιχνίδι με το μυαλό του. Σε ένα «στρίψιμο της βίδας» τόσο καίριο και στοχευμένο που είναι αδύνατον να μην κεντρίσει τη φαντασία, να μην μαγέψει τις αισθήσεις, να μην συνθλίψει κάθε αντίσταση του νου.

«Αν η καρδιά μπορούσε να σκεφτεί θα σταματούσε.»

Κείμενο: Σοφία Καζαντζιάν - Μάριος Ιορδάνου

Σκηνοθεσία/ Σχεδιασμός φωτισμού/ Μουσική επιμέλεια: Μάριος Ιορδάνου

Παίζουν: Σοφία Καζαντζιάν, Μάριος Ιορδάνου, Βαλεντίνο Βαλάσης, Γεωργία Δήμου

Σκηνογραφία/ Ενδυματολογία: Βαλεντίνο Βαλάσης

Κινησιολογία/ Χορογραφίες: Σοφία Καζαντζιάν

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου

Επιμέλεια ήχου: Χριστόφορος Τσακιρόπουλος

Φωτογραφίες: Κατερίνα Σβορώνου - Μαρία Γαλάτη

Σχεδιασμός αφίσας: inkhouse

Εισιτήρια

https://www.more.com/theater/to-stripsimo-tis-bidas-reloaded-1/