Η πραγματική ιστορία της οικογένειας Αμίρι, γραμμένη από τα εναπομείναντα αδέλφια αφιερωμένη στον αγαπημένο τους χαμένο αδελφό, το αγόρι με τις δυο καρδιές ανεβαίνει στη σκηνή, με όλη την αλήθεια της, την συγκλονιστική αλήθεια της προσφυγιάς, του ταξιδιού προς τα σύνορα, της διαμονής σε χώρους φρικτούς, της εκμετάλλευσης από τους μεσάζοντες, της αέναης περιπλάνησης και ταλαιπωρίας, με την στέρηση των βασικών αγαθών, της αποπροσωποποίησης και αποανθρωποποίησης των προσφύγων με μόνο γνώμονα το κέρδος που αποφέρει η οικονομική και όχι μόνο εκμετάλλευση τους.

Η παράσταση, με εκπληκτική σκηνοθεσία που φέρνει όλο το σκοτάδι του ταξιδιού, την ερημιά των χώρων, την απουσία και μοναξιά και με ροή που αναδεικνύει και υπογραμμίζει κάθε επεισόδιο του ταξιδιού από την αρχή ως το τέλος, κατορθώνει να αναιρέσει και αποτινάξει από τα μάτια και τη συνείδηση των θεατών τη σύνηθη και νομιμοποιημένη «αποπροσωποποίηση» του πρόσφυγα, την καταγραφή του ως ένα ακόμα αριθμό, μια «ζωή χωρίς σημασία» μέσα στο μπούγιο, το «τσουβάλιασμα» και την αφάνεια. Οι ήρωες είναι αληθινά πρόσωπα, άνθρωποι υπαρκτοί ανεξαρτήτως αληθινής ιστορίας, δρουν, παλεύουν, αγαπούν, ζουν και πεθαίνουν μπροστά μας.

Μας συγκινεί απερίφραστα η δύναμη και η συνοχή της οικογένειας, η αδιάσπαστη ενότητα της ως σύνολο μπροστά στα δεινά τα οποία μαθαίνουν να ξεπερνούν βρίσκοντας παράλληλα χρόνο να παίξουν μπάλα και να εκδηλώσουν την αγάπη και ζεστασιά ανάμεσα τους κάτι που χωρίς διάθεση σύγκρισης φαίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να επιτευχθεί στον επονομαζόμενο δυτικό κόσμο με τις όποιες ανέσεις του.

Τα σκηνικά εντυπωσιακά διευκολύνουν χαρακτηριστικά τη ροή της ιστορίας με τις λειτουργίες που επιτελούν, τα πάντα είναι προσεγμένα και απολύτως ταιριαστά στις ανάγκες και απαιτήσεις του έργου, οι ερμηνείες χαρακτηρίζονται από την άνεση και ζωντάνια τους, ο λόγος είναι μελετημένος και το κείμενο μας δίνει τόσο απλά και όμως συνταρακτικά το νόημα του, την ανάγκη όλοι μας να θρέψουμε μια δεύτερη καρδιά για τον πρόσφυγα, τον όποιο άνθρωπο σε ανάγκη και να του τη χαρίσουμε.

Και μπορεί το αγόρι με τις δυο καρδιές στο τέλος να φεύγει από κοντά μας όμως τα αδέλφια του επιζούν, τα καταφέρνουν στη νέα χώρα και γράφουν το εξαιρετικό θεατρικό έργο εις μνήμην του, εις μνήμην όλων των προσφύγων που δεν τα κατάφεραν σε κάποιο νοσοκομείο ή σε κάποια ακτή και βυθό παίρνοντας μαζί τους τη καρδιά των αγαπημένων τους που συνεχίζει να χτυπά δίχως αυτούς, μαζί με αυτούς, για αυτούς.

Ταυτότητα παράστασης
Κείμενο: Hamed & Hessam Amiri
Σκηνοθεσία: Takis Tzamargias
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνικά: Εδουάρδος Γεωργίου
Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Κίνηση: Αγγελική Τρομπούκη
Μουσική / Τραγούδι: Μίλτος Πασχαλίδης
Στίχοι: Ελένη Φωτάκη
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης
Σχεδιασμός Video: Goran Gagic
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ειρήνη Κάνδια
Βοηθοί Σκηνογράφου: Ξένια Κούβελα, Αναστασία Καρούσση
Βοηθός Ενδυματολόγου: Ασημίνα Κουτσογιάννη
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Χρήστος Διαμαντούδης, Βαγγέλης Ζάπας, Έλενα Μαρσίδου, Θάνος Σκόπας, Γιώργος Ψυχογιός
Εταιρεία Παραγωγής: Φωτόνιο Τέχνης και Πολιτισμού
Εκτέλεση & Οργάνωση Παραγωγής: Σαπφώ Κωνσταντάρα, Ευαγγελία Καλογιάννη
Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Αγλαϊα Παγώνα
Φωτογραφίες παράστασης: Κατερίνα Δρούκα
Trailer: Μιχάλης Μαυρομούστακος