"Βέβαια κάποιες φορές ίσως μου αρέσει που η ζωή μου είναι έτσι.
Νιώθω μια ιδιόρρυθμη ελευθερία. Είναι σα να κλείνεις τα μάτια και να αφήνεσαι να πέσεις στο κενό.”

Γροθιά στο στομάχι η παράσταση του Παναγιώτη Γκιζώτη που επέστρεψε φέτος για δεύτερη χρονιά και για λίγες παραστάσεις. Μια μικρογραφία της κοινωνίας που απεικονίζει όλα όσα βιώνουμε, μια καθημερινή πραγματικότητα γεμάτη αδικία και αδιαφορία. Οι ταλαντούχοι και φτασμένοι ηθοποιοί συνδέονται αρμονικά μεταξύ τους και είναι οι : Μαρία Καραγκιοζίδου, Δημήτρη Ροΐδη και Γιώργο Χιώτη. Πρωταγωνιστές, λοιπόν, είναι νέοι άνθρωποι που βρίσκονται σε ένα σκηνικό σύγχρονο με την μακέτα της πόλης, η οποία ομολογουμένως κερδίζει εντυπώσεις και καθηλώνει τους θεατές. Την παρατηρούν για ώρα, αδυνατούν να πιστέψουν στις συγκλονιστικές λεπτομέρειες που την πλαισιώνουν και απεικονίζει στην ουσία μια μικρή πόλη- μακέτα φτιαγμένη με εξαιρετική λεπτομέρεια. Φαίνονται τα κτίρια της Αθήνας της δεκαετίας του εβδομήντα-ογδόντα, οι δρόμοι, τα πάρκα, τα κεντρικά σημεία που γίνονται διαδηλώσεις και οι πλατείες με ομιλίες πολιτικών και τεράστια ακρίβεια με αυτά που βλέπουμε και στην πραγματικότητα.

Μέσα λοιπόν από τον φακό μιας κάμερας βλέπουμε τι συμβαίνει στα σπίτια των ανρώπων της διπλανής πόρτας και πώς συνδέονται με τα πολιτικά δρώμενα. Η κάμερα καταγράφει τα πάντα και στερεί το δικαίωμα της ελευθερίας των νέων. Η πολιτική κωμωδία του Παναγιώτη Γκιζώτη προβάλλει στιγμές καθημερινότητας από μια πόλη. Άνθρωποι στριμώχνονται στα διαμερίσματά τους, καταπιέζονται, ερωτεύονται, σιωπούν, ελπίζουν, αναπολούν, διστάζουν. Ποικίλες συναισθηματικές αντιδράσεις και ο έλεγχος από το πολιτικό σύστημα τούς εγκλωβίζει, τους οδηγεί σε ένα μη διαχειρίσιμο αδιέξοδο.

ʺΕίναι φορές, που αν μοιάζεις πεθαμένος, επιζείς. Είναι και φορές που αν μοιάζεις πεθαμένος, έχεις πραγματικά πεθάνει. Τις περισσότερες φορές αν μοιάζεις πεθαμένος, έχεις πραγματικά πεθάνει.ʺ

“Η Πόλη ή πως να κοιμηθείτε ήσυχα” είναι μια παράσταση τα λέει «έξω από τα δόντια», προβληματίζει και εναντιώνεται στο σύστημα. Μιλάμε στην ουσία για πρωτοποριακό θέατρο στην πιο δυνατή του μορφή.

Συντελεστές:

Σύλληψη, σκηνοθεσία: Παναγιώτης Γκιζώτης

Δραματουργία: Παναγιώτης Γκιζώτης, Μαρίνος Ευτυχίου

Μουσική: Δημήτρης Ροΐδης

Βίντεο, φωτογραφίες: Γιάννης Παπαγεωργίου

Σκηνογραφία: Μαίρη Βασιλάκη

Κοστούμια: Στέβη Πaχή

Φωτισμοί: Χρήστος Μπαλαγιάννης