Είδαμε την παράσταση «Ευγένιος» στο θέατρο Σημείο.

Μια βάρκα το πένθος. Είτε θα μας ταξιδέψει είτε θα μας βουλιάξει, είτε θα μας κάνει να αναδυθούμε ξανά. Μπορεί και όλα αυτά μαζί.
Ο Ευγένιος, το απών πρόσωπο του έργου, αιώνιος αγναντευτής και αγναντευόμενος μέσα στο απροσμέτρητο πέλαγος της απώλειας και η οικογένεια του, οι τυπικά παρόντες, εναπομείναντες βράχοι που το κύμα του πένθους θα τσακίσει προτού λειάνει οριστικά. Μια απώλεια θνητή και αθάνατη που ξεκινά πολύ πριν την έλευση του οριστικού τέλους, συσσωρεύεται στις φλέβες των απογόνων, οι οποίοι στέκουν ακούραστοι μεταφορείς του διαγενεακού τραύματος μέχρι ο κύκλος να σπάσει. Ο κύκλος της ζωής, της συνέχειας, της αναπαραγωγής. Ο κύκλος λοιπόν σπάει μα τα κομμάτια του πέφτουν ανελέητα, αιχμηρά πάνω στους ήρωες. Κόψιμο βαθύ. Επώδυνο. Μα λυτρωτικό.

Με μια καταιγιστική σκηνοθεσία οι ήρωες εμφανίζονται απτοί μα και απόκοσμοι, ζωντανοί και απονεκρωμένοι παλεύοντας ακόμα να ξεπεράσει ο καθένας τις δικές του ενοχές, να καθησυχάσει τους δικούς του δαίμονες, τα αναπάντητα ερωτήματα που θα στοιχειώνουν μέχρι να απολύτρωση τους. Ερμηνείες σπαρακτικές μέσα στην ανόθευτη αλήθεια τους μας συγκλονίζουν και μετατοπίζουν αισθητά στο σύνορο του πένθους ώστε να το κατανοήσουμε, αμφισβητήσουμε ή απλά οριοθετήσουμε εκ νέου. Ήρωες σχεδιασμένοι με την παραμικρή λεπτομέρεια από τον συγγραφέα και ενσαρκωμένοι με απίστευτη ακεραιότητα και γενναιοδωρία από τους ηθοποιούς, μια ολόκληρη οικογένεια υπόλογη των τραυμάτων, των χρόνιων δυσλειτουργιών και του αγεφύρωτου χάσματος ανάμεσα σε εκείνους και στο νεκρό παιδί και αδελφό τους. Τον Ευγένιο που σαν άλλος Χριστός σήκωσε πάνω του τις αμαρτίες όλων για να τους σώσει, να τους αναστήσει έστω και μέσω της ανείπωτης οδύνης και να αναστηθεί στις καρδιές τους.

Η ατμόσφαιρα κυμαίνεται μεταξύ ονείρου και εφιάλτη, ιδιαίτερη, ανεξιχνίαστη, μυστηριώδης, υποδηλώνει όλη τη ρευστότητα μα και τη στασιμότητα του χρόνου μετά τον χαμό του αγαπημένου, το ζωντανό σώμα που παγώνει με το νεκρό, τη ζεστή ανάσα που πια δεν βγάζει χνότο να γράψει το «σαγαπώ» που δεν στάθηκε ικανό να αποτρέψει το αναπόφευκτο. Υπέροχα σκηνικά, μια άκρως ταιριαστή διαρρύθμιση του χώρου σύμφωνα με το πνεύμα του έργου, το χρώμα και την δυνατότητα του να αλλάζει, να μεταμορφώνει, να κατασιγάζει εντέλει τα πάθη με τρόπο εποικοδομητικό για τους επιζήσαντες που η επόμενη μέρα ίσως τους βρει έτοιμους να αντιμετωπίσουν την αμετάκλητη πραγματικότητα του χαμού χωρίς ωραιοποιήσεις, εθελοτυφλίες και πλάνα δεύτερης επιλογής.
Μια ωδή στη ίδια τη ζωή μέσω του μεγάλου της εχθρού μα και του παντοτινού της συμμάχου. Του θανάτου.

Συντελεστές
Συγγραφέας : Frank McGuinness
Σκηνοθεσία-Μετάφραση-Διασκευή: Γιώργος Καραμίχος
Συνεργασία στη Δραματουργία: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου
Σχεδιασμός Φωτισμού: Βαγγέλης Δελιβασίλης
Σκηνικά: Κώστας Γκαραμέτσης
Κοστούμια: Γιώργος Ελευθεριάδης
Πρωτότυπη Μουσική: Γιώργος Στεφανακίδης
Στίχοι: Γιώργος Καραμίχος, Γιώργος Στεφανακίδης
Κίνηση: Μαρία Τράκα
Βοηθός Σκηνοθέτης: Βιργινία Δρακοπούλου
Βοηθός Σκηνογράφος: Ελπίδα Δαλιάνη
Φωτογραφίες promo : Αγγελική Κοκκοβέ
Επικοινωνία – Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη
Social Media – Διαφήμιση: Renegade Media, Βασίλης Ζαρκαδούλας
Παραγωγή: ΤΕΧΝΗΧΩΡΟΣ
Διεύθυνση παραγωγής: Βάσω Νότου
Παίζουν οι ηθοποιοί:
Ξαδέλφη Βαλεντίνη : Εύρη Σωφρονιάδου
Μαργαρίτα : Εβελίνα Αραπίδη
Λεό : Βαγγέλης Ρόκκος
Λουίζα: Μαρλέν Σαΐτη
Σίμος : Χάρης Ηλιάδης

https://www.ticketservices.gr/event/simon-stevens-vanya-2/?lang=el