Είδαμε στο Εθνικό Θέατρο στη σκηνή Νίκος Κούρκουλος το Cow Deer. Μια παράσταση χωρίς λόγια, που αφηγείται με ήχους, τη ζωή μίας αγελάδας στη φάρμα και μιας ελαφίνας στο δάσος. Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ, την ποιητική των ήχων της φύσης απ' την οποία έχουμε όλοι απομακρυνθεί. Πώς  να μην ταυτιστώ  με τις πρωταγωνίστριες της ιστορίας, που δεν είναι άνθρωποι και που είναι τα αγνά πλάσματα της σιωπηλής αφήγησης; Συνάμα, ο ήχος με έκανε να δω την γέννα του μοσχαριού στη φάρμα, τα πουλιά που φτεροκοπούσαν, τα φύλλα των δέντρων να σαλεύουν απ' τον άνεμο, τις οπλές της ελαφίνας να πηγαίνει στο ρυάκι, να τρώει. Το μόνο αφύσικο στην παράσταση είναι η ανθρώπινη παρέμβαση κι οι επιπτώσεις της. Πόσο χαρούμενα ήταν τα ζώα όταν ήταν χωρίς τους ανθρώπους. Ακόμα κι η οδυνηρή γέννα του αρσενικού μοσχαριού ήταν λιγότερο επώδυνη για τη μάνα που τη χώρισαν απ' το αρσενικό μοσχαράκι. Κι η αγρότισσα ο μόνος ανθρώπινος ρόλος ενώ λες πως είναι κοντά στη φύση ουσιαστικά σκορπά θάνατο. Το ελάφι φοβάται τους ήχους απ' το αεροπλάνο, το αυτοκίνητο και τη θεριστική μηχανή στο χωράφι με τα καλαμπόκια. Κι ενώ ζει ελεύθερο , πέφτει θύμα των ανθρώπινων κατασκευασμάτων. Η αγελάδα πάλι, προϊόν εκμετάλλευσης στη φάρμα για το γάλα της, γίνεται αντικείμενο αναπαραγωγής μοσχαριών απ' τα οποία τη χωρίζουν για να τα κάνουν μπριζόλες. Πολύ ενδιαφέρουσα παράσταση που δείχνει πως η θεατρική τέχνη μπορεί να τελεστεί με οποιοδήποτε τρόπο. Κι η πρωτοπορία μπορεί να επικοινωνήσει με τα πρωταρχικά μας παιδικά ένστκτα που είναι τόσο κοντά στη φύση και στα ζώα. Έτσι κι αλλιώς για κάποιους είμαστε οι αγελάδες και τα ελάφια τους. Οι συντελεστές της παράστασης με σκοτάδι, ήχους και χωρίς λόγια, μας έφεραν με την υποκριτική τους δεινότητα και τη σιωπή κοντά στο λόγο της φύσης και της ύπαρξης.

COW | DEER των Katie Mitchell, Nina Segal και Melanie Wilson :: TicketServices.gr