Η παράσταση " Ο Τελευταίος Γιάνκης" είναι ένα από τα τελευταία αλλά και ένα από τα πλέον ώριμα έργα του Άρθουρ Μίλλερ.
Είναι ένα έργο διαχρονικό και επίκαιρο αφού πραγματεύεται θέματα όπως οι κοινωνικές ανισότητες, την ηθική παρακμή , τη κοινωνική απομόνωση και την αδιάλειπτη σύγκρουση του ανθρώπου απέναντι σε ένα σύστημα που δεν επιτρέπει σε κανέναν να παρεκκλίνει και να υπάρξει ελεύθερα.
Μέσα από τις παράλληλες ιστορίες δύο ζευγαριών , ο Άρθουρ Μίλλερ με μαεστρικό τρόπο αποδομεί το αμερικανικό όνειρο που όλοι έχουμε στο μυαλό μας ή καλύτερα που μας έχουν "πείσει" ότι είναι αληθινό και υπαρκτό.
Ο Μίλλερ μέσα από το έργο του αμφισβητεί έντονα το καπιταλιστικό μοντέλο ζωής και μέσα από ένα μεσοαστικό περιβάλλον όπου η επιτυχία και η ευτυχία μετριούνται μόνο με το χρήμα και παράλληλα η ηθική και η πνευματική αξία υποτιμάται με δραματικό τρόπο.
Ο Λιρόι ( ο τελευταίος Γιάνκης) εργάζεται ως ξυλουργός. Είναι ταξικά συνειδητοποιημένος και αρνείται να προδώσει τις ηθικές του αξίες και με τη στάση ζωής εκπροσωπεί την αξιοπρέπεια της ανθρώπινης ύπαρξης που σιγά σιγά χάνεται.
Αντίθετα η σύζυγός του , Πατρίσια , έχει κατάθλιψη όχι μόνο λόγω των οικονομικών δυσχερειών αλλά επειδή βλέπει ότι η ζωή της δεν είναι αυτή που είχε στο μυαλό της. Στην ψυχιατρική κλινική που νοσηλεύεται γνωρίζει τη Κάρεν, που ανήκει σε ανώτερη οικονομική τάξη, όπου και αυτή έχει βαριά κατάθλιψη. Η Κάρεν είναι σε απόγνωση γιατί είναι σε ένα κόσμο που τα πάντα τα μετράει με το χρήμα και δεν υπάρχει χώρος για τα θέλω της και τα συναισθήματά της.
Ο σύζυγος τη Κάρεν ( Φρικ) είναι ένας οικονομικά πετυχημένος αλλά και πολύ λίγος και ρηχός ως άνθρωπος.
Δε μπορεί να καταλάβει τη συναισθηματική κατάσταση της γυναίκας του και σε ευρύτερο πλαίσιο δε καταλαβαίνει τις πραγματικές αξίες της ζωής αφού τα βλέπει όλα υλιστικά και επιφανειακά. Οι συναντήσεις των δύο ζευγαριών είναι μία "μονομαχία" για τις πραγματικές αξίες της ζωής, τη στάση που πρέπει να έχει ο άνθρωπος στην ζωή και το πώς θα πρέπει να λειτουργεί και να σκέφτεται στη σημερινή εποχή.
Ο Άρθουρ Μίλλερ μέσα από το κείμενο σχολιάζει την ανθρώπινη ύπαρξη , τη μοναξιά και τη ψευδαίσθηση της επιτυχίας. Με καυστικό αλλά και μαύρο χιούμορ που αναδεικνύεται με αφοπλιστική λιτότητα μας χαρίζει ένα έργο που (δυστυχώς) είναι επίκαιρο όσο ποτέ.

Στο θέατρο Γκλόρια παίζεται μία παράσταση που πραγματικά αξίζει να τη δούμε και μετά το τέλος της παράστασης να σκεφτούμε και ίσως να αναθεωρήσουμε κάποια πράγματα. Οι ηθοποιοί με τις ώριμες ερμηνείες τους καταφέρνουν να υπηρετήσουν το έργο του Μίλερ και να περάσουν το μύνημά του στους θεατές.

www.more.com/gr-el/tickets/theater/o-teleutaios-giankis-tou-arthour-miler