ΚΟΥΝΕΛΟΚΟΛΛΑ
Οργανική κόλλα, ζωικής προέλευσης, με άριστη συγκολλητική ιδιότητα. Κατάλληλη για συνδετικό μέσο αργιλικών, χρωστικών και άλλων μειγμάτων στην διαδικασία επιχρύσωσης.
(Πηγή: https://artisgr.shop/el/)

Μια παράσταση που ξεκάθαρα δεν είναι για τον μέσο θεατή. Και ευτυχώς. 06:40 το πρωί. Όχι μεταφορικά — κυριολεκτικά.

Η πόλη ακόμα μισοκοιμάται, οι δρόμοι της Ηλιούπολης έχουν εκείνη τη σιωπή που μοιάζει με υπόσχεση ή με απειλή. Κι εμείς, πρόθυμοι συνένοχοι, περιμένουμε να ανοίξει η καγκελόπορτα της εισόδου ενός σπιτιού. Όχι θεάτρου. Σπιτιού.
Κολοκοτρώνη 7. Θέατρο στη Σάλα.
Εδώ το θέατρο δεν «παίζεται». Συμβαίνει.
Πρωτομπήκα σε αυτόν τον χώρο στο τέλος της καραντίνας του Covid-19, με τη RAGADA — την παράσταση που εγκαινίασε το σπίτι ως πληγή ανοιχτή και ως καταφύγιο. Τέσσερα χρόνια μετά, επιστρέφω στον τόπο του εγκλήματος για την Κουνελόκολλα. Και το έγκλημα αυτή τη φορά είναι πιο εσωτερικό. Πιο αθόρυβο. Πιο αμετάκλητο.
Η Κουνελόκολλα δεν σε υποδέχεται. Σε απορροφά.
Ένας θεατής τη φορά — ένας μάρτυρας, ένας εισβολέας, ένα ακόμα θραύσμα. Μπαίνεις σε έναν ενδιάμεσο τόπο, σε έναν επίγειο προθάλαμο καθαρτηρίου. Μια γυναίκα in media res προσπαθεί μανιωδώς να συγκολλήσει ό,τι απέμεινε από τον κόσμο της: κόκαλα, σκόνη, ήχους, μνήμες. Τίποτα δεν είναι ολόκληρο. Τίποτα δεν πετιέται.
Μια αφήγηση που δεν ξεκινά, αλλά συνεχίζεται μπροστά σου. Δεν σε προετοιμάζει, σε πετά κατευθείαν μέσα στο συμβάν. Εκεί όπου κάτι έχει ήδη συμβεί και εσύ καλείσαι να το αφουγκραστείς μέσα από τα απομεινάρια του.
Η Χρυσή Βιδαλάκη δεν ερμηνεύει — υπάρχει. Ανθεκτική και στέρεη, με σώμα εκτεθειμένο, με φωνή που σπάει και ξαναχτίζεται, με μια εμμονή σχεδόν τελετουργική. Δίπλα της, μια ύπαρξη σε διαρκή αιώρηση, ο Θάνος Κόνιαρης. Μια οντότητα-σύνδεσμος. Παρών και απών ταυτόχρονα, σαν εσωτερικός διάλογος που δεν λέει να σωπάσει. Γιος; Πατέρας; Αδερφός; Εραστής; Άγνωστος; Ποιος ξέρει. Εγώ εικάζω ότι μια είναι μια μάνα που θρηνεί τον γιο της. Αυτόν που βλέπεις να "παίζει" και κρατάς την ανάσα σου. Γιατί δεν παίζει. Ακροβατεί. Στοιχειώνει το σπίτι. Αιωρείται. Ισορροπεί.

Ο χώρος μοιάζει με λαβύρινθο. Το οικείο γίνεται ανοίκειο, το σαλόνι γίνεται τόπος μυσταγωγίας, οι τοίχοι μιλούν — κυριολεκτικά, με χαράγματα, ίχνη, σημάδια. Η σκηνογραφική επιμέλεια, τα αντικείμενα, οι φιγούρες, τα κόκαλα (ναι, κόκαλα — και ευχαριστούμε όσους τα παραχώρησαν) δεν λειτουργούν ως σκηνικά αλλά ως απομεινάρια ζωής.
Η μουσική, ο ηχητικός σχεδιασμός, ο φωνητικός αυτοσχεδιασμός της Σαβίνας Γιαννάτου δεν ντύνουν την παράσταση, τη διαπερνούν. Είναι αναπνοή, είναι βόμβος, είναι υπόκωφος φόβος και παρηγοριά μαζί.

Τα κουνέλια στην Κουνελόκολλα δεν λειτουργούν ως εικόνες αλλά ως ίχνη. Είναι συνώνυμα της ευαλωτότητας, σώματα που υπάρχουν για λίγο, γίνονται θηράματα και χάνονται εύκολα. Η ίδια η κόλλα —γεννημένη από κόκαλα— κουβαλά μια σιωπηλή βία: κάτι έπρεπε να διαλυθεί για να μπορέσει κάτι άλλο να σταθεί όρθιο. Έτσι, το κουνέλι δεν συμβολίζει την αθωότητα, αλλά την αναλώσιμη ζωή, εκείνη που θυσιάζεται για να συγκρατηθούν πρόχειρα τα θραύσματα. Η Κουνελόκολλα μιλά για τη στιγμή μετά την απώλεια, όταν προσπαθείς να ενώσεις ό,τι απέμεινε, γνωρίζοντας πως η συνοχή είναι εύθραυστη και προσωρινή.

Η Κουνελόκολλα δεν σε χαϊδεύει. Σου δείχνει με σκληρό ρεαλισμό τη φθορά, τη διάλυση, την εύθραυστη ύπαρξη όπως είναι — χωρίς μαξιλάρια, χωρίς παρηγοριά. Κάθε θραύσμα που προσπαθείς να συγκολλήσεις μοιάζει καταδικασμένο, κι όμως συνεχίζεις, γιατί αυτό είναι που μένει: η αντοχή μέσα στο χάος. Η Κουνελόκολλα δεν προσπαθεί να σώσει τίποτα, απλώς καθυστερεί τη διάλυση. Κι αυτό, μέσα στο σκοτάδι λίγο πριν χαράξει η αυγή, μοιάζει με πράξη αντίστασης. Στο τέλος δεν μένει η εικόνα, αλλά η αίσθηση ότι κάτι ενώθηκε πρόχειρα — όσο χρειαζόταν για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε. Δεν είναι μια παράσταση για να την καταλάβεις, αλλά για να την κουβαλάς.

Η Κουνελόκολλα δεν είναι για όλους.
Αλλά για όσους αντέχουν να κολλήσουν τα κομμάτια τους στο σκοτάδι,
είναι εμπειρία που δεν ξεκολλά.

Το θέατρο δεν σε γλιτώνει - σε ξυπνάει. Και αυτό το ξύπνημα δεν ξεχνιέται. Μια οικιακή μυσταγωγία. Ένα site & time specific τελετουργικό που δεν χαρίζεται. Δεν εξηγεί. Δεν παρηγορεί. Σε βάζει να κοιτάξεις τα θραύσματά σου και σου δίνει μια κόλλα πρόχειρη, εύθραυστη — κι όμως αναγκαία. Η περφόμανς ξεκινά στις 06:40 το πρωί ΑΚΡΙΒΩΣ. Διαρκεί μία ώρα και σου αλλάζει το βιολογικό ρολόι. Όχι επειδή σε ξυπνά. Αλλά επειδή σου θυμίζει ότι το θέατρο μπορεί ακόμα να είναι επικίνδυνο, ζωντανό, βαθιά προσωπικό.

Βγαίνεις έξω και έχει ήδη ξημερώσει. Η πόλη αρχίζει να κινείται, σαν να μην συνέβη τίποτα. Κι όμως, κάτι μέσα σου έχει μετατοπιστεί. Το φως δεν λυτρώνει. Αποκαλύπτει ό,τι κουβαλάς μαζί σου. Και συνεχίζεις.
Η κάθαρση δεν έρχεται με λύτρωση, αλλά με επίγνωση — αργή, επίμονη, ανεπίστρεπτη. Και περπατάς στο φως κρατώντας ακόμα πάνω σου τα ίχνη της νύχτας.

ΧΩΡΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ
«Θέατρο στη Σάλα»
Κολοκοτρώνη 7 Ηλιούπολη 16342

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
από 1 έως 25 Ιανουαρίου 2026
από Τετάρτη έως Κυριακή

ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ
06:40πμ

Συντελεστές

Σύλληψη / Σκηνοθεσία: Χρυσή Βιδαλάκη
Δραματουργία και Βοηθός Σκηνοθέτη: Νίκη Χαλκιαδάκη
Ερμηνευτές: Χρυσή Βιδαλάκη, Θάνος Κόνιαρης
Σκηνογραφική επιμέλεια: Μιχάλης Κοκολιάδης
Σχεδιασμός και κατασκευή φιγούρας: Κλειώ Κιούλπαλη- Μαριάννα Λύρα
Σκηνικά αντικείμενα: Κλειώ Κιούλπαλη
Χαράγματα τοίχων: Μαριάννα Λύρα
Κατασκευή Σκηνικών: "Αναλογικός"
Ενδυματολογία: Αντζέλικα Μοϋχσιάδου
Μουσική & ηχητικός σχεδιασμός: Jeph Vanger
Φωνητικός αυτοσχεδιασμός: Σαβίνα Γιαννάτου
Φωτογραφία / Σχεδιασμός φωτισμών: Karol Jarek
Επιμέλεια αφίσας και προγράμματος: Βασιλική Δουρουκλάκη
Οπτικό αρχείο : Νάσια Στουραϊτη
Επικοινωνία: Ευαγγελία Σκρομπόλα
Παραγωγή: «Θέατρο στη Σάλα» Α.Μ.Κ.Ε.
Οργάνωση και εκτέλεση παραγωγής: Τσαμπίκα Κωτούλα - INSCENE PRODUCTIONS
Βοηθός Παραγωγής: Ηλιάνα Καλαδάμη
Social Media: Social Wave

Ευχαριστούμε θερμά τη Θεοδώρα Χωραφά και τη Μαριάννα Λύρα για την ευγενική παραχώρηση των κοκάλων.

Η παράσταση "Κουνελόκολλα" πραγματοποιείται
με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού
ΔΙΑΡΚΕΙΑ
60'

Η Κουνελόκολλα παρουσιάζεται σε περιορισμένο αριθμό 25 θεατών ανά παράσταση, σε έναν οικιακό χώρο που μεταμορφώνεται σε site-specific σκηνικό

Η παράσταση απευθύνεται σε ενήλικο κοινό καθώς περιλαμβάνει σκηνές με γυμνό

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Γενική είσοδος 20€

https://www.ticketservices.gr/event/theatro-sti-sala-kounelokola/?lang=el