Είδαμε την παράσταση Ένα κουκλόσπιτο του Ίψεν στη σκηνή Μπέκετ
Το έργο του Ίψεν γραμμένο το 1879 παραμένει τραγικά επίκαιρο γιατί θίγει ένα μεγάλο θέμα σχετικά με την ελευθερία της γυναίκας και τους κοινωνικούς ρόλους που καλείται να παίξει.
Η ομάδα Loxodox και ο σκηνοθέτης Αλκίνοος Δωρής σε μετάφραση δική του, ανεβάζουν το έργο στη σκηνή Μπέκετ με έναν πρωτότυπο κι ευρηματικό τρόπο.
Ο Δωρής σεβόμενος το πνεύμα του Ίψεν διατηρεί το έργο αυτούσιο και το διακοσμεί με εμπνευστικά σκηνοθετικά ευρήματα.
Η σκηνή είναι άδεια (σκηνογραφία Δημήτρης Ταμπάκης) και στο κέντρο υπάρχει μια μικρή σιδερένια βάση γύρω από την οποία περιστρέφονται οι ήρωες. Πίσω από τις κυκλικές κουρτίνες της σκηνής υπάρχει ένας άλλος κόσμος, αθέατος, εκτός από μικρές στιγμές που μισανοίγουν οι κουρτίνες και διακρίνουμε έναν λαμπερό φωτισμό (Θωμάς Οικονομάκος) σε αντίθεση με το χλωμό φως της σκηνής, έναν πιανίστα να παίζει (Αλέξανδρος Λυκούρας), ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο. Μερικές φορές βγαίνουν μέσα από ανοίγματα της κουρτίνας παιδικά χεράκια, τα παιδιά του ζεύγους.
Οι ήρωες κινούνται κάπως σαν μαριονέτες, οι κινήσεις τους είναι δεσμευμένες από τα ψυχολογικά μπλοκαρίσματα τους.
Οι ηθοποιοί ανάμεσα σε ερμηνευτές κι ένα είδος καρτούν, δημιουργούν ένα κλίμα πολυεπίπεδο, απόλυτα Ιψενικό. Το πρώτο επίπεδο είναι η βιτρίνα, το δεύτερο είναι το πίσω μέρος ης βιτρίνας που είναι κατανοητό από τον θεατή. Είναι οι ψεύτικες σχέσεις και η επιτηδευμένη ανεμελιά και οικειότητα. Υπάρχει και το υπόγειο σαν ένα τρίτο επιπεδο. Οι εσωτερικές συγκρούσεις, οι υπαρξιακές αγωνίες, η ανάγκη για μια αληθινή ταυτότητα.
Ο σκηνοθέτης δίνει στην παράσταση μια ευαισθησία που δένει με τον ρεαλισμό του έργου, ακολουθώντας τις ψυχικές διαδρομές των ηρώων.
Η ζωντανή μουσική στο πιάνο προσδίδει έναν ρομαντισμό και ένα άρωμα ποίησης σαν να θέλει να μας πει ότι μέσα μας, παρά τους ρόλους που παίζουμε, παραμένουμε άνθρωποι με όνειρα κι ευαισθησίες.

Μέσα σε κάθε λίμνη ή ανθρώπινη ζωή έρχεται μια στιγμή που πέφτει ένα πετραδάκι.Φαίνεται αρνητικό αλλά δεν είναι. Στην ουσία καθαρίζει τη λίμνη από τα σκουπίδια βγάζοντας τα στην επιφάνεια.
"Το μυστικό της Ντόρας πρέπει να αποκαλυφθεί. Πρέπει να μπει ένα τέλος στα ψέματα και τις υπεκφυγές. Πρέπει να τα βρουν μεταξύ τους."
Το κουκλόσπιτο είναι φροντισμένο και η Νόρα το έχει διακοσμήσει υλικά και συναισθηματικά. Η γενναία πράξη της να σώσει τον άντρα της, είναι ένα από τα μη ορατά στολίδια του. Θα εκτιμηθεί άραγε όταν αποκαλυφθεί ή η Νόρα θα μείνει ακάλυπτη με μια αφόρητη εσωτερική μοναξιά που θα απαιτεί πλέον άμεσες λύσεις;
Ο σύζυγος κρατάει πάντα μια αρμαθιά από κλειδιά. Ο σύζυγος είναι ο αρχηγός. Αντιμετωπίζει τη γυναίκα του σαν ένα λούτρινο παιχνίδι, σαν μια κούκλα. Και η Νόρα;
Η Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου με μια ευαίσθητη κι αισθαντική ερμηνεία, ζωγραφίζει σκηνικά όλη την αγωνία της ηρωίδας να διατηρήσει αυτή την ανέμελη εικόνα της οικογενειακής ζωής, το φαίνεσθαι του γάμου της, σε βάρος της αυθεντικότητας της.
Ερμηνεία κεντημένη με παλ χρώματα αλλά με ζωντανή την σταδιακή μεταμόρφωση της από ένα ανώριμο κορίτσι σε μια γυναίκα που θέλει πραγματικά να βρει τον εαυτό της.
"Μέσα σε οχτώ χρόνια από τότε που γνωριστήκαμε, δεν έχουμε μιλήσει ούτε μια φορά σοβαρά. Ποτέ δεν ανταλλάξαμε μεταξύ μας κάτι που να έχει ουσία και βάθος."
Ωραίες μεστές και ουσιαστικές ερμηνείες από τους Μελισσάνθη Μαυρίδου, Γιάννη Ιωάννου, Αλέξανδρο Λυκούρα και Νεκτάριο Σμυρνάκη.
Εξαιρετική η επιμέλεια κίνησης της Αγγελικής Τσούπρα, δημιουργεί μέσω των ηθοποιών μια αληθινή ατμόσφαιρα κουκλόσπιτου.
Ο Ίψεν έρχεται από τον αιώνα του να μας δώσει σημαντικά μηνύματα σχετικά με τους ρόλους που αναγκαζόμαστε να παίζουμε είτε για να επιβιώσουμε, είτε για να έχουμε μια υπόσταση. Και κλείνοντας μας πονηρά το μάτι, μας ρωτάει τι θα χάσουμε βγαίνοντας απ' αυτούς τους ρόλους. Σίγουρα το τίμημα είναι μεγάλο και δύσκολο. Η μετάβαση από μια κατάσταση ύπαρξης σε μια άλλη είναι σαν ένας θάνατος. Τα ωφέλη όμως;
Το να βρούμε τον αληθινό εαυτό μας και να συνδεθούμε μαζί του είναι ότι πιο πολύτιμο μπορεί να συμβεί στη ζωή ενός ανθρώπου.
Είναι σαν το αληθινό θέατρο που βγαίνοντας νοιώθεις ότι έχεις συνδεθεί με το ρυθμό της ζωής.
Το κουκλόσπιτο είναι μια τέτοια παράσταση, φτιαγμένη με πολύ μεράκι, με πολύ έρωτα, με πολλή έμπνευση! Κι αυτά την καθιστούν μοναδική!
"Υπάρχει κάτι εξίσου ιερό όπως ο σύζυγος και τα παιδιά. Το χρέος απέναντι στον εαυτό μου."
https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ena-kouklospito-tou-xenrik-ipsen/

