Είδαμε το Deadlift σε κείμενο και σκηνοθεσία της Βαλέριας Δημητριάδου στο θέατρο Εμπορικόν.

Μια παράσταση που χαρακτηρίζεται πολιτική κωμωδία και τραγωδία. Μια παράσταση που για μένα ήταν ευχάριστη έκπληξη τόσο από το κείμενο αλλά και από την ερμηνεία των ηθοποιών. Σύγχρονη και εξαιρετικά επίκαιρη αφού την παρακολούθησα τις μέρες των σκανδάλων των φούρνων και της πίτσας. Στην παράσταση υπάρχουν ηθικοί και ανήθικοι άνθρωποι. Οι ηθικοί αντιστέκονται αλλά η φτώχεια και ο αγώνας για επιβίωση περνάει στον Πέτρο που ερμηνεύει έξοχα ο Βαγγέλης Αμπατζής κομμάτια ανηθικότητας. Όπως και κομμάτια ηθικής περνούν στην Μαριέλλα Ζαφειροπούλου που υποδύεται η Μυρτώ Αλικάκη . Ο δήμαρχος Δημήτρης Ζαφειρόπουλος (Γιώργος Πυρπασόπουλος) θέλει να ανοίξει το καινούριο γυμναστήριο Ζενίθ και να εξαφανίσει το παραδοσιακό Deadlift του Οδυσσέα (Αλέξανδρος Μαυρόπουλος). Λέει πως θέλει να αναβαθμίσει την γειτονιά αλλά υποκύπτει στον εκβιασμό του Ηλία Αραβανή ή Αλφόνσο(Κώστας Κάππας) που θέλει ένα πλυντήριο μαύρου χρήματος. Τους κινεί όλους σαν μαριονέτες κι όποιος αντιστέκεται πεθαίνει. Η Αλίκη το απόλυτα καθαρό πρόσωπο του δράματος, ευαίσθητη και χαρούμενη (Μαριάμ Ρουχάτζε) ανακαλύπτει τις βρωμιές του καθεστώτος και πεθαίνει. Πριν πεθάνει μας λέει ένα όμορφο τραγούδι που συμπληρώνει την μουσική της Βαλέριας Δημητριάδη που είναι αναπόσπαστο στοιχείο του έργου. Κι είναι η κορυφαία στιγμή μαζί με αυτήν ο Οδυσσέας ως κλόουν, ή ως σύγχρονος σαιξπηρικός γελωτοποιός, λέει τις αλήθειες που δεν έπρεπε να φανερώσει.

Η παράσταση έχει γρήγορο ρυθμό, κωμικές και δραματικές στιγμές, συμβολική κινησιολογία και μας δείχνει το παρασκήνιο των γεγονότων που βλέπουμε στα δελτία ειδήσεων. Και τον αγώνα των μικρών καθημερινών ανθρώπων να μείνουν αλώβητοι που δεν θα μάθουμε ποτέ.

https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/deadlift/