1) Καλησπέρα σε αυτή την υπέροχη, δροσερή και ταλαντούχα παρέα. Είναι μεγάλη μας χαρά που σας φιλοξενούμε στη σελίδα μας.

 Δέσποινα πώς προέκυψε η ιδέα να ενώσεις τα ποιήματά σου και να φτιάξεις ένα θεατρικό έργο;
Δέσποινα: Ήθελα κάπως να παρουσιάσω τα ποιήματα και έψαχνα να βρω τον τρόπο. Αρχικά επέλεξα ορισμένα και δοκίμασα να βρω την σύνδεση μεταξύ τους, ήταν κάτι σαν κολλάζ. Στην διαδικασία αυτή κατέληξα πως ο λόγος και ο τρόπος που γράφτηκαν τα ποιήματα είχε μεγαλύτερο ενδιαφέρον όπως επίσης αυτό που συνεπάγεται για μένα η έκθεση των μέχρι τότε σχεδόν ιδιωτικών γραπτών.
Γράφω κάτι και θέλω να το διαβάσω σε κάποιον άλλο, αυτό από μόνο του είναι μια ιστορία.
Η προσωπική έρευνα γύρω από τα ποιήματα δημιούργησε τελικά ένα θεατρικό έργο.

2) Θα θέλατε να μας πείτε λίγα λόγια για το έργο; Και τον ρόλο που υποδύεται η κάθε μια από εσάς;

Δέσποινα Όλο το έργο είναι ένα ερώτημα προς απάντηση. Γιατί δεν τελειώνουμε αυτά που αρχίζουμε; Αυτήν την πορεία εσωτερικής αναζήτησης ακολουθούμε στο έργο. Μια πορεία γεμάτη συγκρούσεις τόσο με το μέσα όσο και με το έξω από εμάς. Είναι σαν να βρισκόμαστε στο εσωτερικό ενός κεφαλιού.
Στο έργο είμαι εκείνη από την οποία ξεκινάει το πρόβλημα. Ένα κορίτσι που δυσκολεύεται να τελειώσει αυτά που γράφει.

Μαρία Το έργο βασίζεται σε ποιήματα της Δέσποινα με άξονα το ανεκπλήρωτο. Είτε αυτό αφορά τον έρωτα, τα όνειρα, ή και πιο μικρά καθημερινά που δεν ολοκληρωνονται ποτέ, και τους λόγους που αυτό συμβαίνει. Ποια είναι τα εμπόδια δηλαδή που συναντάει κάποι@ στην προσπάθεια του να εκπληρώσει μια επιθυμία. Ρόλοι δεν θα έλεγα ότι υπάρχουν. Κατά κάποιο τρόπο είμαστε όλες το ίδιο πρόσωπο με διαφορετικές ποιότητες και πλευρές.

Ελένη Ανεκπλήρωτο και εκπλήρωση, λοιπόν, και τρία κορίτσια που προσπαθούν να ολοκληρώσουν κάτι, που αλλάζουν ρόλους και που στην ουσία είναι οι πτυχές του ίδιου προσώπου. Αν και το ανεκπλήρωτο ως έννοια παραπέμπει συνήθως στον έρωτα, το έργο ασχολείται και με άλλες πτυχές του και δίνει έμφαση δημιουργική διαδικασία. Γι’ αυτό περνάνε μέσα από αυτό γραφεία κάστινγκ, καθηγήτριες και πολλά τετράδια... Ωστόσο ο δικός μου «χαρακτήρας» φέρει αρκετά το ερωτικό κομμάτι στο ανεκπλήρωτο και στη διεκδίκησή του.

3) Τα σκονάκια μου λένε πως γνωρίζεστε από τότε που σπουδάζατε μαζί. Πώς είναι να βρίσκετε στην ίδια σκηνή με τα πρόσωπα αυτά που είχατε μοιραστεί κάποτε τις ίδιες ανησυχίες;

Δέσποινα Συγκινητικό. Γιατί ακόμη μοιραζόμαστε κοινές ανησυχίες και καταλαβαινόμαστε.
Είναι πολύ σημαντικό για μένα το ότι συνεργάζομαι με ανθρώπους που ξέρω ότι τους ενδιαφέρει δημιουργήσουν κάτι όμορφο γιατί έχουν σκοπό και λόγο πίσω από αυτό.

Μαρία Είναι κάτι που σαν σκέψη υπήρχε όντως από τότε που σπουδάζαμε. Το στοίχημα είναι, ότι σε ένα πραγματικό περιβάλλον δουλειάς, δεν έχεις την ασφάλεια που είχες στο πλαίσιο μιας Δραματικής Σχολής. Είναι άλλες οι ευθύνες, αλλού ο πήχης και απαιτείς διαφορετικά πράγματα από τους συναδέλφους σου. Αυτό εμείς το καταφέραμε και με το παραπάνω και όλη η διαδικασία θεωρώ ότι μας έδεσε ακόμα πιο πολύ σαν ομάδα. Είναι υπέροχο να δουλεύεις με άτομα τα οποία ήδη αγαπάς και θαυμάζεις, και να τα βλέπεις, (μαζί και τον εαυτό σου), να εξελίσσονται και να δημιουργούν όπως κάποτε το ονειρεύονταν.

Ελένη Είναι τέλειο, γιατί πρόκειται για άτομα που εκτιμούσα και θαύμαζα από την περίοδο της σχολής και τώρα δουλεύουμε μαζί πάνω σε έναν κοινό σκοπό. Αλλά το πιο σημαντικό για μένα είναι ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία έχουμε έρθει πολύ κοντά και έχουμε γίνει φίλες! Απολαμβάνω όλο το κομμάτι αυτής της συνεργασίας: από την συνάντηση στα σκαλάκια και την προετοιμασία πριν την πρόβα, την ίδια την πρόβα, τη βόλτα πολλές φορές μετά την πρόβα και όλες τις συνακόλουθες συνεννοήσεις. Είναι ένα «ξέφωτο χαράς» μέσα στη μέρα μου.

4) Εκτός από το υποκριτικό κομμάτι η κάθε μια από εσάς έχει βάλει και ένα δικό της λιθαράκι στη μουσική, τη σκηνοθεσία, το τραγούδι κλπ. Αυτό είναι κάτι που σας κάνει πιο απαιτητικές για τους ίδιους σας τους εαυτούς;

Δέσποινα Αυτό βασικά είναι το καλύτερο. Είναι κάτι που έχουμε δημιουργήσει εμείς εξολοκλήρου και το πονάμε. Φυσικά και έχει απαιτήσεις και σίγουρα πολύ περισσότερες ευθύνες αλλά είναι και πολύ περισσότερο δημιουργικό για εμάς.

Μαρία Εγώ στην ωδή έχω γράψει την μουσική. Απαιτητική είμαι έτσι κι αλλιώς με τον εαυτό μου αλλά ειδικά σε αυτή την δουλειά πιο πολύ, γιατί το έργο αυτό το πιστεύω στο σύνολο του από την αρχή που το διάβασα μέχρι τώρα που ξεκινάμε για 2η χρόνια. Όλη η διαδικασία είχε μια ελευθερία, η Δέσποινα μας άφησε να δημιουργήσουμε με βάση και τα δικά μας θέλω, δεν μας επέβαλε ποτέ τίποτα που δεν είχε πρώτα προκύψει, συζητηθεί και συμφωνηθεί στην πρόβα, έτσι πρέπει να είναι γενικότερα η σχέση του ηθοποιού με τον σκηνοθέτη. Στο κομμάτι της μουσικής λειτούργησε επίσης έτσι.

Ελένη Εγώ στο έργο παίζω λιγάκι αρμόνιο και έχω βοηθήσει στο ράψιμο των κοστουμιών. Αυτό το «χειροποίητο» του έργου, όπως είπαν και τα κορίτσια, έχει παραπάνω απαιτήσεις, αλλά κυρίως είναι όμορφο, γιατί μας δένει περισσότερο με αυτό και μεταξύ μας ως ομάδα.

5) Θα θέλατε να μοιραστείτε ένα στοιχείο του χαρακτήρα που θαυμάζετε η μια για την άλλη;

Δέσποινα Για την Ελένη: Θαυμάζω το πώς διατηρεί την μοναδικότητα της. Ο τρόπος που υπάρχει είναι δικός της σε όλα του. Αυτό είναι ρομαντικό και επαναστατικό ταυτόχρονα.
Για τη Μαρία: Με λίγα λόγια θα πω ότι έχει την δύναμη να ζωντανεύει τα πάντα και να επιδρά πάνω τους. Δίνει μελωδία εκτός από την παράσταση και στην ζωή μου.

Μαρία Για την Δέσποινα ενώ είναι τόσα πολλά, θα πω αυτό που μου ήρθε πρώτο στο μυαλό. Το θάρρος της. Το πως μια σκέψη που υπάρχει στο κεφάλι της γίνεται λόγος, γίνεται έργο γίνεται παράσταση. Δεν είναι κάτι απλό. Και θέλει πραγματικό θάρρος για να το κάνεις.
Για την Ελένη θα πω την "ηρεμία" της. Όμως βγάζει μια δύναμη εκεί που δεν το περιμένεις και μένεις με το στόμα ανοιχτό. Και στην σκηνή και στην ζωή. Ήρεμη δύναμη. Το λατρεύω αυτό.

Ελένη Είναι πολλά. Για τη Δέσποινα θα πω ότι έχει μια τρυφερότητα και μια ικανότητα να διαχειρίζεται τις καταστάσεις, ώστε να δημιουργεί «ασφαλείς χώρους» για τους ανθρώπους. Αυτό είναι κάτι που εκτός από εξαιρετική φίλη την κάνει και πολύ δυνατή σκηνοθέτρια.
Η Μαρία κάνει και εκείνη το ίδιο με την αποφασιστικότητα και τη δοτικότητά της. Έχει μια δύναμη και ξέρει ποιο είναι το σωστό πράγμα την κάθε στιγμή. Αυτό το θαυμάζω πολύ και μου δημιουργεί ασφάλεια.
Η Μαρία και η Δέσποινα είναι δυο «δοτικές αγωνίστριες».

6) Ωδή στο Ανεκπλήρωτο! Υπέροχος τίτλος... δυο λέξεις και όμως τόσες πολλές ερμηνείες. θα θέλατε να μας δώσετε τη δική σας ερμηνεία στη καθημερινότητα της ζωής;

Δέσποινα Όλους τους αγγίζει το ανεκπλήρωτο. Τους πονάει και ταυτόχρονα τους γοητεύει. Τρεφόμαστε από τα ανεκπλήρωτα μας και τα ανακυκλώνουμε γιατί μας αρέσει να φανταζόμαστε. Γιατί σε αυτά που φανταζόμαστε η εκπλήρωση του ανεκπλήρωτου είναι πάντα ζεστή και γλυκιά σε αντίθεση με την πραγματικότητα στην οποία τις περισσότερες φορές η εκπλήρωση αυτή είναι κάτι πιο ψυχρό. Την εκπλήρωση είναι δύσκολο να την συνειδητοποιήσεις. Νομίζω η καλύτερη αίσθηση στην ζωή είναι αυτή που αγγίζεις τα ανεκπλήρωτα σου ξέροντας πως δεν είναι ακόμη εκπληρωμένα.

Μαρία Το ανεκπλήρωτο θεωρώ ότι είναι κάπως σαν αλατοπίπερο. Σου δίνει κίνητρο. Σε ενεργοποιεί. Χωρίς αυτό θα ήταν όλα λίγο ανιαρά. Η δημιουργία και η έμπνευση βρίσκεται στα μικρά πράγματα που δεν ολοκληρώθηκαν δυστυχώς ή ευτυχώς ποτέ. Και όταν έρχεται η ολοκλήρωση, τότε την ζεις ακόμα πιο έντονα.

Ελένη Μου αρέσει που αυτή η ερώτηση συσχετίζει τις λέξεις «ωδή» και «ανεκπλήρωτο» με την καθημερινότητα. Η «ωδή» μου υπενθυμίζει την αξία που μπορούμε να δώσουμε σε πολλά απλά καθημερινά πράγματα. Με μια απλή βόλτα μπορούμε να προσέξουμε πολλά που αξίζουν τον ύμνο τους, όπως μια πολύχρωμη μπουγάδα σε μια γειτονιά, μια λιακάδα, οι μυρωδιές και οι φωνές που βγαίνουν από μια αυλή κ.τ.λ. Σε μια τέτοια βόλτα είχα δει πρόσφατα ένα δέντρο στη μέση μιας αυλής που είχε μόνο κλαδιά και σε κάθε κλαδί είχαν απλώσει από μια χρωματιστή κάλτσα. Έτσι είχε προκύψει ένα φουντωτό πολύχρωμο «καλτσόδεντρο» που θα άξιζε την ωδή του.
Το «ανεκπλήρωτο», όπως είπαν και τα κορίτσια, υπάρχει παντού σε μικρότερες ή μεγαλύτερες δόσεις και αυτό ποτίζει την καθημερινότητά μας με διάφορα συναισθήματα. Μας συγκινεί, αλλά και μας κινητοποιεί.

7) Θα είχατε τη καλοσύνη να αναφέρετε και τους υπόλοιπους συντελεστές καθώς επίσης και το θέατρο τις ημέρες ώρες όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για να βρεθούμε στη συντροφιά σας;

Είμαστε πολύ χαρούμενες και περήφανες για την ομάδα της παράστασής μας που είναι η εξής: η Μυρτώ Παγκάλου στην υποκριτική επιμέλεια, η Αιμιλία Παπαχριστοφίλου στην επιμέλεια των βίντεο και στη φωνή που ακούγεται στην παράσταση, οι Ζάχος Σιάγκας, Ελένη Μπαρτζίλα και Χριστίνα Δημακογιάννη στην εικαστική επιμέλεια, ο Ζάχος Σιάγκας στην αφίσα, η Σοφέλπη Στάικου στον σχεδιασμό φωτισμού, η Λιάνα Γαβριήλ στην οργάνωση παραγωγής, η Κατερίνα Τρίκογλου και η Ελένη Μπαρτζίλα στις φωτογραφίες και στο τρέιλερ και η Άντζελα Spahiu ως guest συμμετοχή στο βίντεο.
Θα μας βρείτε στο υπόγειο του Bios, Πειραιώς 84 κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9 και Κυριακή στις 8 μέχρι τις 19 Νοεμβρίου.