Ο ρόλος που ερμηνεύω στην παράσταση “Anna & Margot” είναι αυτός της
Άννας. Προσπάθησα να θυμηθώ και ν’ ακολουθήσω προσωπικά βιώματα
προκειμένου να συνδεθώ σε διάφορα σημεία του κειμένου καθώς ένα μεγάλο
μέρος του έργου αφορά τη σχέση μεταξύ των δυο αδελφών και τη σχέση τους με
τους γονείς. Το έργο επιδιώκει να κρατήσει ζωντανή τη μνήμη της
φρικαλεότητας που βίωσε η ανθρωπότητα με αποκορύφωμα τα στρατόπεδα
συγκέντρωσης και που συνεχίζει να βιώνει ακόμη και σήμερα. Αναδύονται
ζητήματα που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις, τα όνειρα των έφηβων
κοριτσιών που δεν πρόλαβαν να πραγματοποιήσουν και την απουσία των
γονιών. Ο θεατής είναι ελεύθερος να εισπράξει και να ερμηνεύσει τα μηνύματα
ανάλογα με τα βιώματα και την προσωπικότητά του.

2)Πώς συνεργαστήκατε με την κ. Φιλία Κανελλοπούλου (Μάργκοτ Φρανκ)
και κυρίως πόσο δύσκολη και απαιτητική ήταν η μεταξύ σας σύνδεση στο
έργο;

Με τη Φιλία Κανελλοπούλου είχαμε από την αρχή κοινή γλώσσα στη σκηνή.
Πρόκειται για μια πολύ υποστηρικτική συνεργάτιδα, κάτι που λείπει τρομερά στις
μέρες μας. Είναι δύσκολο από μόνο του το γεγονός ότι ολόκληρη η παράσταση
βασίζεται σε δυο ηθοποιούς κι αυτή η σχέση που χτίζεται ξανά από την αρχή σε
κάθε παράσταση χρειάζεται να τροφοδοτείται συνεχώς πάνω στη σκηνή,
διαφορετικά θα χαθεί το ενδιαφέρον. Αυτό είναι πολύ απαιτητικό και φέρει και
μεγάλη ευθύνη, γι’ αυτό είναι και συναρπαστικό για τον ηθοποιό.

3)Τα σύμβολα (μαντίλι, βαλίτσα, τράπουλα, φωτογραφίες κ.ά) κυριαρχούν
και ομολογουμένως διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο έργο. Θεωρείτε
ότι συμβάλλουν στην καλύτερη αποτύπωση του νοήματος της
παράστασης; Και εντέλει ποιος συμβολισμός είναι για εσάς ο πιο
«δυνατός»;

Τα σκηνικά αντικείμενα της παράστασης αποτελούν όλα καθημερινά και
προσωπικά αντικείμενα που χρησιμοποιούσαν στη ζωή τους οι άνθρωποι. Είναι
τα αντικείμενα που πετάξανε βιαστικά μέσα σε μια βαλίτσα πριν φύγουν για τα
καταφύγια και τα στρατόπεδα, το ίδιο και οι φωτογραφίες. Είναι ό,τι πρόλαβαν να
σώσουν κι ό,τι έμεινε σ’ εμάς να θυμόμαστε. Αυτά τα αντικείμενα έρχονται
συμβολικά από το παρελθόν. Μόνο αυτά μπορούν να χρησιμοποιήσουν στα

«παιχνίδια» τους που είναι ο μοναδικός τρόπος να «ξεφύγουν» από εκεί. Για
μένα ο πιο δυνατός συμβολισμός είναι η βαλίτσα. Η βαλίτσα συμβολίζει όλους
τους ανθρώπους που ακόμα και σήμερα αναγκάζονται να εγκαταλείψουν
τρομαγμένοι και κυνηγημένοι τα σπίτια τους πηγαίνοντας στο άγνωστο με την
ελπίδα να καταφέρουν να ζήσουν με ασφάλεια.

4)Η παράσταση συνδέεται με την επικαιρότητα και αποτελεί τροφή για
σκέψη αλλά και προβληματισμό. Θέλετε να το σχολιάσετε και να μας πείτε
δυο λόγια για το πώς το βιώσατε αυτό στο έργο; Αποτέλεσε αρχικό στόχο;

Να συνδεθεί το έργο με το σήμερα ήταν αρχικός στόχος και δικός μου και της
σκηνοθεσίας. Ήταν παράλληλα και κάπως αναπόφευκτο ίσως, καθώς τα
προσωπικά βιώματα και τα εξωτερικά ερεθίσματα χαράζονται μέσα σου
υποσυνείδητα. Θεωρώ πως κάθε παράσταση οφείλει να αποτελεί τροφή για
σκέψη και προβληματισμό. Όσα διαπραγματευόμαστε στο συγκεκριμένο έργο
μας επηρεάζουν και μας ακολουθούν και στη ζωή μας, τα φέρνουμε στις σκέψεις
μας συχνά.

5) Στο έργο κυριαρχεί έντονα το στοιχείο της κίνησης. Η σωματική έκφραση
αναμφίβολα συνέβαλε στην αποτύπωση σημαντικών σημείων του έργου.
Πώς δύο φαινομενικά διαφορετικοί χαρακτήρες κατάφεραν να το
αποδώσουν με επιτυχία αυτό;

Την κίνηση στην παράσταση επιμελήθηκε η Χριστίνα Βασιλοπούλου. Η
Χριστίνα αξιοποιεί τα καλύτερα στοιχεία του κάθε ανθρώπου με τον οποίο
καλείται να δουλέψει στη σκηνή και μαζεύει το πιο όμορφο αισθητικά απόσταγμα
της κίνησης απ’ τον καθένα και αυτό καλλιεργεί. Μ’ αυτόν τον τρόπο, τα στοιχεία
της προσωπικότητας συνοδεύουν ενώ ταυτόχρονα υπηρετούν το ζητούμενο
καλλιτεχνικό αποτέλεσμα.

6)Πώς εισπράξατε τις αντιδράσεις από το κοινό στην παράστασή σας; Με τι
σκέψεις επιδιώκετε να φύγει από την παράσταση;

Το κοινό γελάει σε κάποια σημεία του κειμένου με την απόδοση. Αυτό ήταν κάτι
που μας ξάφνιασε. Το νιώθουμε να συμμετέχει καθ’ όλη τη διάρκεια και να
παρακολουθεί με προσοχή και ησυχία. Αυτό δεν είναι δεδομένο σε όλες τις
παραστάσεις, γι’ αυτό και το επισημαίνω. Φεύγοντας από την παράσταση ο
κάθε θεατής θα θέλαμε να προβληματιστεί σε σχέση με την ανθρώπινη φύση
και με όσα τραγικά συμβαίνουν. Η παράσταση, αν έχει πετύχει το σκοπό της, θα
πυροδοτήσει συζητήσεις στις παρέες για την ανθρωπότητα και την εξέλιξή της.

Καλή δύναμη και καλή επιτυχία στη παράστασή σας.