1. Τι πραγματεύεται η παράσταση; Ποιο είναι το βασικό της θέμα και ποιο μήνυμα θέλετε να περάσετε στο κοινό;

Δανάη Αλυσανδράτου: Ο κεντρικός άξονας του έργου είναι οι μνήμες μιας νέας γυναίκας από τις ιστορίες που της έλεγε ο μπαμπάς της όταν ήταν παιδί και το πώς αυτές την έπλασαν, δίνοντάς της μια εικόνα για τον κόσμο με τον καλύτερο τρόπο που ένα παιδί μπορεί να τον αντιληφθεί. Εκεί μπαίνουν οι ιστορίες του Ροντάρι.

Το έργο αναδεικνύει πολλά από τα κακώς κείμενα που γεννά το σύστημα στο οποίο ζούμε, το οποίο φαίνεται να εμποδίζει οποιαδήποτε προσπάθεια για ουσιαστική πρόοδο. Χρησιμοποιώντας τις ιστορίες του Τζάνι Ροντάρι ως αφορμή για τη σκιαγράφηση της κοινωνίας μας, μπορούμε να παρακολουθήσουμε το τραγελαφικό γεγονός της ομοιότητας του σήμερα με την πραγματικότητα που περιγράφει ο Ροντάρι δεκάδες χρόνια πριν.

2. Πώς προέκυψε η ιδέα του τίτλου «Πρόβα για τον κόσμο που έρχεται (με τις ντιρεκτίβες του μπαμπά)»; Τι ρόλο παίζει ο "μπαμπάς" ως έννοια ή φιγούρα;

Ελίνα Καπετάνου: Ο τίτλος έχει αντικειμενική προέλευση.Η παράσταση ξεκινάει με ένα θίασο γυναικών να προβάρουν σκηνές για μια παιδική παράσταση.Η σκηνοθέτις την έχει εμπνευστεί από τις ιστορίες που της έλεγε ο πατέρας της.Ο μπαμπάς της είναι ο συνδετικός κρίκος που ενώνει το παρελθόν με το παρόν και κατ επέκταση το μέλλον.Μέσα από τις ιστορίες του μπαμπά η κόρη μαθαίνει αξίες που μεταλαμπαδεύει στην δική της παράσταση πιστεύοντας ότι ο κόσμος κάποια στιγμή θα γίνει καλύτερος.

3. Πώς συνδέεται το έργο με τη σημερινή κοινωνική ή πολιτική πραγματικότητα;

Δανάη Αλυσανδράτου: Οι ιστορίες έχουν τοποθετηθεί και σκηνοθετηθεί με έναν τρόπο που οι συνδέσεις τους με το σήμερα είναι πολύ καθαρές. Παρακολουθώντας την κάθε μία, αναγνωρίζεις ιστορίες και ενίοτε πρόσωπα γνωστά σε όλους μας. Βλέπεις ειδήσεις. Πολέμους, εγκλήματα, διεφθαρμένους ανθρώπους σε θέσεις εξουσίας και πολλά πολλά άλλα.

4. Πώς ήταν η διαδικασία δημιουργίας της παράστασης; Υπήρξε συνεργασία μεταξύ των μελών του θιάσου στη συγγραφή και τη σκηνοθεσία;

Ελίνα Καπετάνου: Υπήρξαν πολλές συναντήσεις τραπεζιού όπως λέμε στο θέατρο διαβάζαμε πολλά βιβλία του Ροντάρι.Βρήκαμε λεπτομέρειες για τη ζωή του και μέσα από αυτά κάναμε συνδέσεις με τους δικούς μας πατεράδες. Με την καθοδήγηση της Κίρκης κάναμε μια συλλογή από ιστορίες που ως ένα βαθμό είτε αντανακλώνται στις δικές μας παιδικές ηλικίες ή αφορούσαν τις ατομικές μας αξίες και ιδανικά. Όλες αυτές οι ιστορίες εντάχθηκαν σε μια ενιαία με κοινό γνώμονα τις τελευταίες μέρες του μπαμπά του έργου στο νοσοκομείο. Η διαδικασία λοιπόν ήταν άκρως συλλογική πάντα κάτω από την δημιουργική σκέψη της σκηνοθέτιδάς μας.

5. Τι προκλήσεις αντιμετωπίσατε κατά τη διάρκεια των προβών και της προετοιμασίας;

Ειρήνη Λιγάτου: Νομίζω πως η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν η γέννηση της ίδιας της παράστασης.Εμπνευστήκαμε από τα παραμύθια του Τζάνι Ροντάρι και πάνω σε αυτά κάναμε έρευνα για να δούμε πως μπορεί αυτό να αποδωθεί επί σκηνής.Χρειάστηκε πρώτα από όλα εμείς να σκεφτούμε τι θέλουμε να πούμε μέσα από αυτές τις ιστορίες καθώς είναι πολυδιάστατες.Πολλές φορές μέσα από το διάβασμα των ιστοριών ξανά και ξανά καταλαβαίνεις ότι δεν θέλουν να πουν μόνο ένα πράγμα.Περισσότερο είναι το εφαλτήριο για να ενεργοποιήσουν τη σκέψη, τα συναισθήματα, τον προβληματισμό.Όλο αυτό το πλούσιο υλικό κληθήκαμε να το σεβαστούμε, να το διαχειριστούμε αλλά ταυτόχρονα και να το αναδείξουμε.

6. Υπήρξε κάποια σκηνή ή στιγμή που άλλαξε ριζικά κατά τη διάρκεια της δημιουργικής διαδικασίας;

Ελίνα Καπετάνου: Κατάβαση έγιναν ανακατασκευεί. Πειράξαμε τις ιστορίες για να έρθουν πιο κοντά στο σήμερα. Έγιναν κάποιες αλλαγές κατά την διάρκεια των προβών υπηρετώντας πάντα την κεντρική ιδέα χωρίς να αλλάξει ριζικά κάτι.

7. Ποια είναι η σχέση των χαρακτήρων με τον «κόσμο που έρχεται»; Πώς προσεγγίζετε τις αλλαγές που φέρνει αυτός ο νέος κόσμος;

Δανάη Αλυσανδράτου: Οι χαρακτήρες στην παράσταση, όπως και στη ζωή, κρατούν προοδευτική ή αντιδραστική στάση απέναντι στον κόσμο που έρχεται. Στο αύριο που καλεί τους ανθρώπους να σηκώσουν τα μανίκια και να παλέψει ενάντια σε όσα ξέρει και αναγνωρίζει ως δεδομένα μέχρι σήμερα.

8. Πώς δουλέψατε για να δώσετε ζωή στους χαρακτήρες και να επικοινωνήσετε τις ιδιαιτερότητές τους;

Δανάη Αλυσανδράτου: Οι περισσότεροι ρόλοι στην παράσταση ερμηνεύονται με γκροτέσκο τρόπο. Εκτός από τους κεντρικούς χαρακτήρες της παράστασης που μας ταξιδεύουν στις ιστορίες, οι υπόλοιποι αποδίδονται σχεδόν καρικατουρίστικα, τονίζοντας έτσι ακόμα περισσότερο τη στάση που κρατούν ευρύτερα στην ιστορία.

9. Ποιο είναι το ύφος της παράστασης; Υπάρχουν ιδιαίτερα σκηνικά, φωτισμός ή άλλες σκηνικές επιλογές που παίζουν σημαντικό ρόλο;

Ελίνα Καπετάνου: Το ύφος της παράστασης έχει 80s καταβολές. Χρησιμοποιήσαμε λέξεις, έννοιες, γεγονότα που αναφέρονται σε αυτήν τη δεκαετία γιατί σε αυτήν έζησε ο μπαμπάς της παράστασης. Ωστόσο τα σκηνικά μας είναι άχρονα και πολυμορφικά ώστε να μπορούμε να τοποθετήσουμε τη δράση σε παρελθόν παρόν και μέλλον. Η ίδια χρήση γίνεται και στο φωτισμό. Διαφοροποιεί τις εποχές με τρόπο υπογραμμιστικό. Το σκηνικό αντικείμενο που είναι ζωτικής σημασίας για την παράστασή μας, είναι οι μάσκες. Όχι μόνο γιατί μας επιτρέπουν να αλλάξουμε ρόλους μέσα στην ιστορία, αλλά και γιατί δίνει μια παιχνιδιάρικη διάθεση που θα ταίριαζε στη φαντασία ενός παιδιού.

10. Ποια είναι η ταυτότητα του Θιάσου Αντάμα; Τι σας ενώνει καλλιτεχνικά και ποιοι είναι οι στόχοι σας;

Ειρήνη Λιγάτου: Ο Θίασος Αντάμα ξεκίνησε το ταξίδι του το 2018 και συνεχίζει να πορεύεται με την αγάπη , τη θυσία και το μεράκι της πρώτης μέρας.Είμαστε ένας θίασος που αποτελείται από γυναίκες(Α-ντάμα) που μας αφορά ότι συμβαίνει και επηρεάζει την κοινωνία.Αυτή η ευαισθησία μας γίνεται καλλιτεχνική ευθύνη για να μπορείς να κάνεις όχι τέχνη γενικά , αλλά εκείνη την τέχνη που συλλαμβάνει τον σφυγμό της εποχής της και προαισθάνεται το επερχόμενο.Στόχος μας είναι μέσα από την δουλειά μας , να βάλουμε ερωτήματα και προβληματισμούς και να στρέψουμε το φακό εκεί που βλέπουμε να υπάρχει ένας δρόμος πιο φωτεινός και συλλογικός.

11. Ποια είναι τα επόμενα σχέδια του θιάσου μετά από αυτή την παράσταση;

Μέσα στα σχέδιά μας λοιπόν, είναι το καλοκαίρι να ταξιδέψουμε την παράστασή μας σε επιλεγμένους σταθμούς, ενώ παράλληλα δίνουμε αντίστοιχο βάρος στο θεατρικό εργαστήρι του θιάσου. Φέτος ο θίασός μας λειτουργεί για πρώτη χρονιά θεατρικό εργαστήρι για παιδιά, ενώ έχει ήδη στο ενεργητικό του αντίστοιχα εργαστήρια σε ειδικά σχολεία.

Πρόβα για τον κόσμο που έρχεται (με τις ντιρεκτίβες του μπαμπά)

από 25 Ιανουαρίου 2025 κάθε Σάββατο & Κυριακή Θέατρο ΡΕΚΤΙΦΙΕ Κέντρο Έρευνας Μεικτών Παραστατικών Τεχνών

Περισσότερες πληροφορίες: https://xn--mxahi4ajr.gr/latest-news/item/4534-prova-gia-tok-kosmo-poy-erxetai-me-tis-ntirektives-toy-mpampa.html

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.ticketservices.gr/event/rektifie-prova-gia-ton-kosmo-pou-erxetai/?lang=el