1. Πώς προέκυψε η ιδέα για το έργο «Οι Μάγισσες - Ψυχές και Σώματα»;

Η διορατική ικανότητα κάποιων ατόμων και η ενόραση είναι θέματα που πάντα με απασχολούν με την αμφισβητούμενη αλήθεια τους. Η περίοδος του 17ου αιώνα στην Ευρώπη και το κυνήγι μαγισσών επίσης. Άλλο αγαπημένο θέμα ήταν η επιρροή των Ενετών στον ελλαδικό χώρο και κυρίως στα Επτάνησα. Όλα γυρόφερναν χρόνια στο μυαλό μου διαποτισμένα από ιστορίες της παιδικής μου ηλικίας. Η προγιαγιά μου -γεννημένη στο τέλος του 1800 στα Επτάνησα- μου είχε μεταφέρει θρύλους και παραδόσεις της ενετοκρατίας που στο νησί της ήταν ακόμα νωποί. Όλα έμοιαζαν κομμάτια από παζλ που έπρεπε να ενώσω. Η αφορμή δόθηκε από μια φωτογραφία που εμφανίστηκε μπροστά μου σε ανύποπτο χρόνο. Οι «Μάγισσές» μου ήταν ήδη εκεί και μου έδειχναν τη μεγάλη εικόνα.

2. Ποιοι είναι οι βασικοί θεματικοί άξονες του έργου και τι θέλεις να επικοινωνήσεις στους αναγνώστες;

Η βασική μου πρόθεση ήταν να αναδείξω τη διαφορετικότητα των ανθρώπων και την αντιμετώπισή της στο πέρασμα των αιώνων ανάλογα με τη χώρα, τον πολιτισμό της και τις κοινωνικοπολιτικές και θρησκευτικές συνθήκες της κάθε εποχής. Ιδιαίτερα με ενδιέφερε η θέση των γυναικών είτε ως μοναχικές ανεξάρτητες υπάρξεις είτε ως κακοποιημένες ψυχικά και συναισθηματικά από τον περίγυρο. Ειδικότερα εκείνες οι γυναίκες που έφτασαν να χαρακτηριστούν σαν μάγισσες παλιότερα και κάποιες σαν ψυχικά ασθενείς στις μέρες μας. Έμφαση έδωσα εξίσου στα τραύματα της παιδικής ηλικίας, στην απώλεια κάθε μορφής, στο πένθος και τέλος στο περιγεννητικό πένθος και τη διαχείρισή τους.

3. Υπάρχουν προσωπικά στοιχεία από τη ζωή σου που επηρεάζουν την πλοκή ή τους χαρακτήρες του έργου;

Σε κάθε έργο υπάρχουν προσωπικά στοιχεία του συγγραφέα. Ακόμα και η ματιά του επηρεάζει αναπόφευκτα την πλοκή.

4. Ποιες είναι οι πιο έντονες αντιφάσεις που εξετάζεις στο έργο;

Όλο το έργο είναι αντιπαραβολή του χθες με το σήμερα. Τα κεφάλαια κινούνται παράλληλα ανάμεσα στο 17ο αιώνα στη Βενετία και στον 20ο-21ο στην Ελλάδα. Η μεγάλη αντίφαση είναι οι ομοιότητες του παρελθόντος με το σήμερα. Παρατηρούμε πως ενώ οι άνθρωποι τοποθετούνται σε διαφορετικά πλαίσια -χώρα, εποχή, πολιτισμός- οι σχέσεις μεταξύ τους και τα προβλήματα παραμένουν στη βάση τους ίδια. Στην κορύφωση της πλοκής -εκεί που οι δυο ιστορίες γίνονται μία- αυτό γίνεται ακόμα πιο φανερό.

5. Πώς βλέπεις τον ρόλο της γυναίκας στην κοινωνία σήμερα και πώς αυτό αντικατοπτρίζεται στις «Μάγισσες»;

Η γυναίκα είχε πάντα πολλαπλούς ρόλους κι αυτό στις «Μάγισσες» γίνεται αντιληπτό από την πρώτη σελίδα. Ξεκινώντας από τον 17ο και φτάνοντας στον 21ο αιώνα, θα έλεγα πως στην ουσία έχει αλλάξει η οπτική γωνία και το πλαίσιο.

6. Η πλοκή του έργου περιλαμβάνει έντονα συναισθηματικά και ψυχολογικά στοιχεία. Ποιες προκλήσεις αντιμετώπισες στην ανάπτυξη αυτών των χαρακτήρων;

Τα έντονα συναισθηματικά και ψυχολογικά στοιχεία ήταν ο βασικότερος λόγος για τη συγγραφή του μυθιστορήματος. Μέσα από τη δουλειά μου αντιμετωπίζω συνεχώς το άγχος, το πένθος, τη θλίψη, την κατάθλιψη. Κι ενώ προσπαθώ να ανοίξω δρόμους στους θεραπευόμενούς μου για να αντιμετωπίσουν τα σκοτάδια τους, παίρνω ταυτόχρονα στοιχεία για να καταφέρω να περιγράψω, να αναδείξω και τελικά να ξεκλειδώσω με τη γραφή μου διεξόδους σε αυτές τις ψυχές να ελευθερωθούν. Και μόνο λοιπόν γι’ αυτήν την ανατροφοδότηση τους είμαι ευγνώμων.

7. Η σύνδεση του σώματος με την ψυχή είναι κεντρικό θέμα στο έργο. Πώς το εξετάζεις μέσα από τις εμπειρίες των ηρωίδων;

Η σύνδεση σώμα-πνεύμα-ψυχή είναι το «Όλον». Δεν είναι δυνατόν όταν ένα από αυτά νοσεί ο άνθρωπος να νιώθει, να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται με υγεία, να αξιοποιεί δηλαδή τις δυνατότητές του. Αυτό γίνεται φανερό στις εμπειρίες των ηρωίδων μου.

8. Αν το έργο «Οι Μάγισσες - Ψυχές και Σώματα» μεταφερόταν σε άλλη μορφή (π.χ. θέατρο ή κινηματογράφος), πώς φαντάζεσαι την παραγωγή του;

Σύμφωνα με τους αναγνώστες, η ιδιαιτερότητα της γραφής μου είναι οι εικόνες που δημιουργεί με αποτέλεσμα να περνά εύκολα μηνύματα και να τον κάνει να αισθάνεται συναισθηματικά κοντά στους ήρωες. Με βάση αυτό δεν μου είναι δύσκολο να φανταστώ την οπτικοποίηση των Μαγισσών. Στον κινηματογράφο θα ήταν ιδιαίτερα θεαματικές με την εναλλαγή χώρας-εποχής ενώ στο θέατρο τη μυσταγωγία θα έδινε το ίδιο το συναίσθημα

9. Ποια είναι τα επόμενα δημιουργικά βήματα που σχεδιάζεις; Θα υπάρχει συνέχεια στην ιστορία ή άλλο έργο με παρόμοια θέματα;

Η αφήγηση των «Μαγισσών» θεωρώ πως ολοκληρώθηκε με τον τρόπο που έπρεπε να ολοκληρωθεί, γιατί η ιστορία τους δεν κλείνει ποτέ. Όσο για τα μελλοντικά μου θέματα πάντα θα έχουν να κάνουν με τον άνθρωπο, τις αγωνίες του και την απελευθέρωσή του.