1. Ο χαρακτήρας που ενσαρκώνετε είναι ένας Έλληνας γιάπης που εκτίει ισόβια ποινή και στρέφεται στη ζωγραφική. Πώς προσεγγίσατε αυτή τη διπλή του φύση — του ανθρώπου που βυθίστηκε στο σύστημα και του ανθρώπου που πασχίζει να δημιουργήσει μέσα στη φυλακή;

Η φυλακή σε περιορίζει.Η εσωτερική σου ανάγκη να δημιουργήσεις σε οποιαδήποτε μορφή της τέχνης είναι καθαρά προσωπική υπόθεση.Ακομα και φυλακισμένος συνηδειτοποιεις ότι σωματικά είσαι δέσμιος αλλά διανοητικά και ψυχικά ανεξάρτητος και ελεύθερος!

Αυτός ακριβώς ήταν ο τρόπος για να προσεγγίσω αυτό τον ρολο.

2. Η συνύπαρξη με έναν συγκρατούμενο διαφορετικής κουλτούρας και διαδρομής δημιουργεί συνεχείς εντάσεις. Ποιο στοιχείο αυτής της σχέσης σας δυσκόλεψε περισσότερο υποκριτικά και ποιο σας άνοιξε νέους δρόμους στο ρόλο;

Πάντοτε η πρώτη επαφή με έναν άγνωστο δημιουργεί ή συμπάθειες ή συγκρούσεις .Ο χρόνος είναι η δύναμη εκείνη που σε οδηγεί στο να συνειδητοποιήσεις ότι ένας περιορισμένος χώρος όπως είναι η φυλακή , για δύο ανθρώπους , πρέπει να είναι εξυπηρετικός και συμβατός για την επιβίωση τους.Ενας ρόλος σε οδηγεί πρώτα σε σύγκρουση με τον εαυτό σου και μετά σε απελευθερώνει μέσα στον χώρο όπου διαδραματίζεται το συμβάν.

3. Το έργο κινείται ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το σουρεαλιστικό, ανάμεσα σε μια “φυλακή” και μια πιθανή εικονική πραγματικότητα. Πώς κατορθώνετε στη σκηνή να ισορροπείτε ανάμεσα στο συγκεκριμένο και στο αμφίβολο;

Πολύ σωστά το είπατε. Συγκεκριμένο -αμφίβολο. Δεν είναι κατόρθωμα. Είναι το κείμενο που σε οδηγεί . Είναι οι λέξεις που φωτίζουν ή σκοτίζουν το μυαλό. Απλά , το ατού ενός ηθοποιού θα πρέπει να είναι η οξεία αντίληψη του για να αντιληφθεί και να αναλύσει , στην προκειμένη περίπτωση τον συγκεκριμένο ρόλο.

4. Το κείμενο θέτει μια σειρά υπαρξιακών και πολιτικών ερωτημάτων: τι σημαίνει ελευθερία, τι σημαίνει ασφάλεια, ποιος τελικά είναι θύτης και ποιος θύμα. Ποια από αυτά τα ερωτήματα αισθάνεστε ότι “άγγιξαν” προσωπικά εσάς μέσα από το ρόλο;

Ή απάντηση είναι καθαρά υποκειμενική.Υπαρχει ελευθερία;Υπάρχει. Υπάρχει περιορισμός; Υπάρχει. Υπάρχει σύστημα καταδυνάστευσης; Υπάρχει. Αν δεν υπήρχαν όλες αυτές οι συντεταγμένες θα υπήρχε ζωή;Οχι.

5. Υπάρχει κάποια στιγμή στην παράσταση που θεωρείτε ότι αποκαλύπτει τον πυρήνα του ήρωά σας — μια σκηνή που για εσάς λειτουργεί ως κλειδί; Αν ναι, ποια είναι και γιατί;

Είναι η στιγμή που ο ήρωας αποφασίζει να παραμείνει δέσμιος της φυλακής προκειμένου να μην χάσει την ευγενή συντροφιά του συγκρατουμενου του. Το αποτέλεσμα; Ο άλλος προκαλεί το τραγικό φιναλε.

6. Μετά από μια τόσο συμπυκνωμένη, ψυχολογικά φορτισμένη παράσταση, τι θα θέλατε να μεταφέρει ο θεατής φεύγοντας από την “Πτέρυγα Α’ – Κελί 71”; Ένα συναίσθημα, μια σκέψη, μια αμφιβολία;

Μια λέξη. Ελευθερία!

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης   στο ταμείο του θεάτρου. Τηλ: 210 4122237