1. Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος «Στην πλάτη της κορνίζας»; Είναι ο χώρος του αόρατου, του κρυμμένου ή της αλήθειας που δεν κοιτάμε ποτέ κατάματα;

Μάλλον είναι όλα αυτά μαζί. Ο χώρος του αόρατου, του κρυμμένου εκεί που δεν σε βλέπει κανείς και μπορείς να ονειρεύεσαι, να τρομάζεις, να παρατηρείς, να ξεκουράζεις τη σκέψη σου ή να καλπάζει με απίστευτη ταχύτητα το μυαλό σου. Αλλά είναι και ο χώρος της αλήθειας. Αν κοιτάξεις την πλάτη της κορνίζας πάντα υπάρχει ένα άσπρο χαρτόνι ή ένα διαφημιστικό φύλλο που τη στηρίζει, και δεν είναι όμορφο γιατί δεν το κοιτάει ποτέ κανείς, μα είναι πάντα χρήσιμο και λειτουργικό.

2. Η ποίηση και ο χορός έχουν κοινό παρονομαστή τον ρυθμό. Πώς ο δικός σας «εσωτερικός ρυθμός» διαμόρφωσε τα 21 ποιήματα της συλλογής;

Ο ρυθμός υπάρχει με φυσικό τρόπο στη ζωή μου λόγω επαγγέλματος αλλά και σαν επανάληψη και μέτρημα, σαν στήσιμο χορογραφίας. Ο ρυθμός άλλωστε είναι κομμάτι της ανθρώπινης λειτουργίας του σώματος, κάτι που το σκέφτομαι και όταν χορεύω άλλα και όταν γράφω· ακολουθώ πάντα ένα ρυθμικό μοτίβο.

3. Αν έπρεπε να διαλέξετε μία «κίνηση», ένα σχήμα σώματος που εκφράζει την ποίησή σας, ποιο θα ήταν και γιατί;

Στον σύγχρονο χορό, υπάρχει ένα μοτίβο πτώσης και επαναφοράς ‒ η βαρύτητα οδηγεί στην πτώση αλλά η ενέργεια και η δύναμη για κίνηση και δημιουργία σε επαναφέρει στα πόδια σου. Αυτή η συνθήκη με χαρακτηρίζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη: πτώση κι επαναφορά.

4. Υπάρχει κάποιο ποίημα που γράφτηκε πρώτο και λειτούργησε σαν αφετηρία για όλη τη συλλογή; Ή αντίθετα, κάποιο που γεννήθηκε τελευταίο και έκλεισε τον κύκλο;

Δεν υπάρχει αφετηρία ή τέλος, πάντα γράφω χωρίς πρόγραμμα, τυχαία και συνειρμικά. Παρ’ όλα αυτά, στο βιβλίο ξετυλίγεται μια ιστορία σκέψεων και συναισθημάτων που ακολουθεί έναν εσωτερικό ρυθμό, ξετυλίγεται μια αλληλουχία καταστάσεων, ένα ταξίδι.

5. Η ποίησή σας φαίνεται να κουβαλά μια αίσθηση οικειότητας, σαν να ξετυλίγεται μια ιστορία πίσω από μια φωτογραφία. Πόσο αυτοβιογραφικά είναι τα ποιήματά σας;

Υπάρχουν και αυτοβιογραφικά στοιχεία, αλλά τα περισσότερα είναι προϊόν φαντασίας και ονείρου. Μου αρέσει να δημιουργώ φανταστικές περιπέτειες και να περιφέρομαι στις σκέψεις μου.

6. Τι θα θέλατε να νιώσει ο αναγνώστης όταν γυρίσει κι εκείνος την κορνίζα και κοιτάξει την πλάτη της; Έκπληξη; Αναγνώριση; Ή ίσως απελευθέρωση;

Θα ήθελα να μοιραστώ με τον αναγνώστη τις μικρές και μεγάλες ανησυχίες, τους φόβους και τα όνειρά μου. Κι αν στην πορεία συνυπάρξουμε, θα αισθανθώ λιγότερη μοναξιά, θα σταθώ στην πλάτη της κορνίζας αναπνέοντας ανθρώπινη αγάπη.