Πώς γεννήθηκε η ιδέα της παράστασης «Εξάρες» και ποιο ήταν το αρχικό καλλιτεχνικό ερέθισμα που σας ένωσε σε αυτή τη δουλειά;

Δ + Μ : Βασικά γνωριζόμαστε μεταξύ μας από τη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών, όπου ήμασταν συμφοιτητές και συνεργαζόμασταν συχνά σε διάφορες σκηνές στο πλαίσιο της σχολής. Όταν τελειώσαμε, είχαμε πει ότι θέλουμε να κάνουμε κάτι θεατρικά μαζί, πιο μεγάλο. Το έργο «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη άρεσε πολύ και στους δύο μας — οι χαρακτήρες του, δύο μεσήλικοι άνθρωποι στην Ελλάδα του ’70 που θέλουν να ξεφύγουν από την καθημερινότητά τους και να «πιάσουν την καλή» κάνοντας κάτι μεγάλο και που, στη διαδικασία αυτή, δεν διστάζουν να θυσιάσουν ηθικούς φραγμούς, σχέσεις και αξίες, εξαπατώντας άλλους αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό — κέντριζε πολύ το ενδιαφέρον μας. Από εκεί ξεκίνησε και η ιδέα να φτιάξουμε κάτι δικό μας, σύγχρονο, που να μιλάει για ανθρώπους που νιώθουν ότι πρέπει να κάνουν κάτι μεγάλο ή να ξεχωρίσουν για να μπορέσουν να υπάρξουν. Φτιάξαμε έτσι ένα άλλο έργο, αρκετά διαφορετικό, και το στήσαμε στο σήμερα, με δύο νέους χαρακτήρες, νεότερους, που στοχεύουν να μπουν στην ελίτ, επιδιώκοντας να κάνουν τη διαφορά. Υπάρχουν όμως σημαντικές δυσκολίες που τους εμποδίζουν και, κυρίως, ο εαυτός τους. Το θέλουν όμως πολύ, οπότε εμείς βλέπουμε τη μάχη που δίνουν για να τα καταφέρουν.

Τι σημαίνει για εσάς ο τίτλος «Εξάρες» και πώς συνομιλεί με τη θεματική και τους χαρακτήρες του έργου;

Δ : Είναι περισσότερο ειρωνικός ο συγκεκριμένος τίτλος. Το έργο ξεκινά με μια παρτίδα τάβλι που τελειώνει με νικητή τον δικό μου ρόλο, αλλά κανείς από τους δύο, καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, δεν νικά σε τίποτα. Οι εξάρες είναι η καλύτερη ζαριά που μπορεί να φέρει κάποιος, και στο τάβλι και μεταφορικά στη ζωή, αλλά για αυτούς τους δύο αυτή η ζαριά δεν έρχεται ποτέ. Ασσόδυο έρχεται συνέχεια.

Μ : Ακριβώς. Σε ένα παιχνίδι τάβλι, οι εξάρες είναι η στιγμή που νιώθεις πως το παιχνίδι γυρίζει με το μέρος σου. Το ίδιο συμβαίνει και με τους χαρακτήρες του έργου: παίζοντας με τη ζωή τους και ρισκάροντας τα πάντα, προσπαθούν να πετύχουν τη δική τους τυχερή ζαριά — εκείνη τη ζαριά που θα τους φέρει τη μεγάλη αλλαγή, ένα άλμα προς τα πάνω, τις «Εξάρες» τους. Όμως η τύχη είναι απρόβλεπτη.

Πώς μοιράζεστε τη δημιουργική διαδικασία μεταξύ σας; Υπάρχουν διακριτοί ρόλοι ή λειτουργείτε περισσότερο συλλογικά;

Δ + Μ : Λειτουργούμε κυρίως συλλογικά και το έργο είναι προϊόν συνδημιουργίας. Και οι δύο συνεισφέρουμε ενεργά στη δημιουργική διαδικασία του έργου, στη δραματουργία και στο στήσιμο της παράστασης, ανταλλάσσοντας ιδέες καθ’ όλη τη διάρκεια του στησίματος και των προβών. Τα στοιχεία έχουν προκύψει μέσα από αυτοσχεδιασμούς και υπάρχει ελευθερία να μετακινούνται ή να αλλάζουν πράγματα όταν κάτι καινούργιο προκύπτει στην πορεία. Παράλληλα, έχουμε και διακριτούς ρόλους:

Δ : Εγώ έχω αναλάβει να κάνω προετοιμασία και να φέρνω προτάσεις στην πρόβα σχετικά με το πώς προσεγγίζουμε το έργο και τις κατευθύνσεις του σε σχέση με το στήσιμο του.

Μ : Εγώ ασχολούμαι περισσότερο με τα οργανωτικά και με θέματα παραγωγής, φροντίζοντας να υπάρχει το πλαίσιο και η υποστήριξη που χρειάζεται, ώστε όλη αυτή η διαδικασία να εξελιχθεί και να υλοποιηθεί.

Ποια ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετωπίσατε κατά τη δημιουργία και την πρώτη παρουσίαση της παράστασης;

M : Η μεγαλύτερη πρόκληση, πιστεύω, ήταν — επειδή πρόκειται για μια δουλειά που κάναμε μόνοι μας και για πρώτη φορά — το πέρασμα από την ιδέα στην πράξη. Από την αρχική ιδέα στο μυαλό μας μέχρι την υλοποίησή της, έπρεπε να μετατρέψουμε όλο αυτό που είχαμε σε κάτι απολύτως πρακτικό: τη δημιουργία του κειμένου και της ιστορίας, την επινόηση και διαμόρφωση των χαρακτήρων, τις πρόβες και τη δομή τους, τα τεχνικά και οργανωτικά ζητήματα, καθώς και την παραγωγή. Παράλληλα, έπρεπε να διατηρήσουμε ζωντανή τη δημιουργική διαδικασία, χωρίς να χαθεί μέσα στις δυσκολίες της οργάνωσης και στην εμπειρία της πρώτης φοράς. Αυτή η ισορροπία ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση αλλά και ένα πολύτιμο μάθημα. Σε όλη αυτή τη διαδικασία είχαμε φυσικά και τη βοήθεια φίλων, που μας έδιναν συμβουλές βλέποντας την παράσταση, καθώς και συνεργατών — ηθοποιών και συντελεστών — που συνέβαλαν στην ολοκλήρωσή της.

Δ : Η πρώτη παρουσίαση του έργου έγινε πέρσι τον Μάιο στο Φεστιβάλ Off Off, στο Θέατρο Επί Κολωνώ, με άλλο τίτλο. Η μεγαλύτερη πρόκληση, και τότε και τώρα, είναι να καταφέρουμε, όσο παίζουμε, να κρατάμε την ενέργεια σε υψηλά επίπεδα. Είμαστε δύο, δεν φεύγει κανείς από τη σκηνή για παραπάνω από κάποια δευτερόλεπτα, οπότε είναι μια μάχη να καταφέρουμε να είμαστε on καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου.

Μετά τον προηγούμενο κύκλο παραστάσεων, τι είναι αυτό που επιστρέφει ίδιο και τι αλλάζει στη νέα παρουσίαση της «Εξάρες» στο Θέατρο Ροές;

Μ : Αυτό που επιστρέφει ίδιο είναι ο βασικός κορμός του έργου: η ιστορία, η πλοκή και η δραματουργική γραμμή. Επίσης, το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι ήρωες παραμένει σταθερό. Αυτό που αλλάζει είναι οι χαρακτήρες, οι οποίοι έχουν εμπλουτιστεί, εξελιχθεί και βαθύνει. Στη νέα παρουσίαση, σε αρκετά σημεία του έργου, αντιδρούν διαφορετικά, αποκτούν νέες αποχρώσεις και συνομιλούν διαφορετικά με την ιστορία.

Δ : Είχαμε λίγο χρόνο να αλλάξουμε πράγματα — αλλιώς ποιος ξέρει πού θα πήγαινε η ιστορία, γιατί ψάχνουμε τις αλλαγές. Οι αλλαγές που έχουν γίνει και γίνονται ακόμη και τώρα είναι κάποιες ατάκες και κάποιες αντιδράσεις χαρακτήρων, σε σημεία που πιστεύουμε ότι μπορεί να έχουν παραπάνω ενδιαφέρον και να δημιουργούν ισχυρότερες δονήσεις. Πιθανόν, όμως, να αλλάξουν και κάποια ακόμη πράγματα, όπως ένα ρούχο ή ένα αξεσουάρ κάποιου ρόλου, που μπορεί να δώσει κάτι.

Πώς αντιδρά το κοινό μέχρι τώρα και υπήρξε κάποιο σχόλιο ή στιγμή που σας αιφνιδίασε ή σας συγκίνησε ιδιαίτερα;

Δ : Μετά την παράσταση, απροσδόκητα θετικά. Εν μέσω παράστασης, κάθε φορά αντιδρούν αλλιώς. Υπάρχουν μέρες που γελάνε περισσότερο και η παράσταση αποκτά παραπάνω κωμικό χαρακτήρα, άλλες μέρες που το αντιλαμβάνονται περισσότερο δραματικά. Η παράσταση προσπαθούμε εμείς να έχει κάποια στοιχεία υπερβολικά, σουρεαλιστικά, που έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν γέλιο, κάποια άλλα σημεία που μπορείς να συγκινηθείς και κάποια που μπορεί και να σοκαριστείς. Κάθε φορά αναδεικνύονται άλλα σημεία. Προσωπικά, γουστάρω πολύ όταν γελάνε, αλλά προσπαθώ να μην παίζω γι’ αυτό.

Μ : Μέχρι τώρα το κοινό αντιδρά πολύ θερμά στην παράσταση. Τους αρέσει, τους δημιουργεί σκέψεις και ερωτήματα, βρίσκουν χιούμορ αλλά και στιγμές που τους αγγίζουν. Αυτό που με εξέπληξε ιδιαίτερα είναι το συχνό σχόλιο ότι η παράσταση είναι «πολύ ζωντανή» — φαίνεται πως οι θεατές αισθάνονται ότι κάτι πραγματικά διακυβεύεται και εξελίσσεται μπροστά τους, κάτι που με χαροποιεί πολύ.

Σε ποιον θεατή πιστεύετε ότι απευθύνεται περισσότερο η παράσταση και τι θα θέλατε να πάρει μαζί του φεύγοντας από το θέατρο;

Δ : Πιστεύω ότι αφηγούμαστε μια αρκετά αναγνωρίσιμη ιστορία, με αναγνωρίσιμες μορφές στους χαρακτήρες, απλώς εμείς έχουμε φροντίσει να τους τραβήξουμε στα άκρα, οπότε εκεί είναι το ενδιαφέρον. Θεωρώ ότι μπορεί να την παρακολουθήσει ο οποιοσδήποτε — μάλλον όχι παιδάκια — και, ενώ καταλαβαίνει με τι τύπους έχει να κάνει, πολύ δύσκολα μπορεί να προβλέψει μέχρι πού θα φτάσουν αυτοί οι τύποι. Όχι μόνο όσον αφορά το βασικό τους μέλημα — μια δουλειά που υπόσχεται τρελά χρήματα — αλλά και στο πώς θα αντιδράσουν αν αυτή στραβώσει.

Μ : Η παράσταση, πιστεύω, έχει κάτι πολύ γνώριμο. Παρουσιάζονται καταστάσεις και σχέσεις της σύγχρονης κοινωνίας που, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, είναι αναγνωρίσιμες, και συνομιλεί με την ανθρώπινη ανάγκη να πετύχουμε κάτι, συχνά χωρίς να ξέρουμε ακριβώς το κόστος. Προσωπικά, θα ήθελα να ανοίξουμε το χώρο στο θεατή να μπορεί να βιώσει την παράσταση με τους δικούς του όρους, να σκεφτεί και να νιώσει ό,τι προσωπικό του προκύψει.

Τι σημαίνει για εσάς η Θεατρική Ομάδα ΝΕΟΝ ως καλλιτεχνική ταυτότητα και ποια είναι τα επόμενα βήματα ή όνειρα που μοιράζεστε ως δημιουργικό δίδυμο;

Δ : Φτιάξαμε αυτή την ομάδα με στόχο να μπορούμε να δημιουργούμε έργα που να έχουν όσο γίνεται τη δική μας αισθητική, να φτιάχνουμε ρόλους που μέσα σε αυτά τα έργα να είναι ενδιαφέροντες και να έχουν ενδιαφέρουσες πορείες. Για το συγκεκριμένο έργο μπορώ να πω ότι, από τη στιγμή που το ανεβάζουμε, συνεχίζουμε να το αλλάζουμε και να το ψάχνουμε, με αποτέλεσμα η πρώτη και η τελευταία παράσταση να έχουν διαφορές. Προσωπικά, μου αρέσει πολύ η κατάσταση της δημιουργίας και, σε επόμενες συνεργασίες μας — πρώτα ο Θεός — θα ήθελα να καταφέρουμε να παρουσιάσουμε έργα πρωτότυπα και ερμηνείες πρωτότυπες, νέες ιδέες πάνω στην υποκριτική, στον λόγο, στο σώμα και στο τι μπορεί να γίνει πάνω στη σκηνή, όχι από τους ηθοποιούς αλλά από τους ρόλους που συμμετέχουν στην κάθε ιστορία.

Μ : Για μένα, η Θεατρική Ομάδα ΝΕΟΝ ως καλλιτεχνική ταυτότητα σημαίνει αφοσίωση, συνέπεια, επιμονή και πίστη σε ό,τι μας ενδιαφέρει και μας αφορά. Και για εμάς, αυτό βρίσκεται στο θέατρο. Σημαίνει να αφιερώνουμε χρόνο και ενέργεια, να εμπιστευόμαστε τη διαδικασία, να δοκιμάζουμε νέες ιδέες και να επιμένουμε σε αυτή με όλα τα σκαμπανεβάσματα που θα προκύψουν. Τα επόμενά μας βήματα συνδέονται με την επιθυμία μας να βρισκόμαστε πάνω στη σκηνή: να παίζουμε, να δημιουργούμε και να συνεχίσουμε να μοιραζόμαστε αυτή την εμπειρία με άλλους ανθρώπους.

Πληροφορίες και εισιτήρια παράστασης: https://www.ticketservices.gr/event/eksares-omada-neon/?lang=el