Σε λίγες μέρες θα σας δούμε στο έργο του Μαραμή στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, τη Μεγάλη Τρίτη στο μπαρ Gustav στην Ερωφίλη και λίγο αργότερα στις 13 και 14 Μάη στη Λίνα Νικολακοπούλου στη Γερμανική Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών. Πώς βιώνετε αυτή τη «διαδρομή» τριών τόσο διαφορετικών σκηνικών κόσμων μέσα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα;

Ο κάθε ερμηνευτής, καλείται
ανάλογα με τον δημιουργό,κάθε φορά να μπει στον δικό του κόσμο,στο δικό του έργο και να καταφέρει να μεταφέρει στο κοινό , αυτό το έργο μέσα από το δικό του αίσθημα , αυτό που του ξυπνά ο στίχος και η μουσική.
Κάθε φορά λοιπόν , η ατμόσφαιρα και τα αισθήματα ,είναι διαφορετικά και σημαντικά.
Την μεγάλη Τρίτη επίσης το κλίμα του προγράμματος μας στο " Gustav"
της Χαριλάου Τρικούπη,είναι αφιερωμένο στην ποίηση,την μνήμη και την αγάπη.

Πείτε μας λίγα λόγια για τις τρεις παραστάσεις και για τους ρόλους σας.

- Στους " Στοιχειωμένους" του Δημήτρη Μαραμή ,ερμηνεύω
τον ρόλο της Μάνας στο
"τραγούδι του νεκρού αδερφού"

- Στην παράσταση
" Της εξοχής τα πρωινά" της Λίνας Νικολακοπούλου, στην Γερμανική εκκλησία της οδού Σίνα, ερμηνεύουμε στην ελληνική και γαλλική γλώσσα αγαπημένα τραγούδια της και μοιράζομαι την σκηνή με την ερμηνεύτρια Τέτη Κασσιώνη .

Στο "Gustav" με το πρόγραμμα
"Ω γλυκύ μου Έαρ" τραγουδώ μαζί με την Ερωφίλη,μελοποιημένη ποίηση
και έχουμε μαζί μας αφηγήτρια την ηθοποιό Άννα Ψαρρά .

Από τη σκηνή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών μέχρι την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα της Γερμανικής Ευαγγελικής Εκκλησίας Αθηνών και την παράσταση στπ Gustav, τι είναι αυτό που αλλάζει περισσότερο στον τρόπο που στέκεστε ως ερμηνεύτρια ;

Αυτό που αλλάζει ,
στον τρόπο, το δημιουργεί το διαφορετικό περιεχόμενο- ρεπερτόριο, ο δημιουργός,
η θεματολογία, ο Χώρος και το κοινό φυσικά ,που αλληλεπιδρά πάντα με τον ερμηνευτή .

Υπάρχει κάποιο κοινό νήμα που συνδέει για εσάς τις τρεις παραστάσεις – την εμφάνισή σας στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Gustav και στη Γερμανική Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών;

Η αγάπη στο έργο των δημιουργών , η αγάπη για την ποίηση και την μουσική.

Τον Ιούνιο θα είστε μαζί με τον Σταμάτη Κραουνάκη. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτή την συνεργασία.

Είναι μία συνεργασία που έρχεται με μεγάλη χαρά , αν σκεφτεί κανείς πως έχει περάσει μία δεκαετία από την τελευταία μας παράσταση αφιέρωμα στον Dario Fo στο Ηρώδειο και την θερινή περιοδεία μας το 2015.
Δεν μπορώ να πω περισσότερα αυτή τη στιγμή, ωστόσο είναι πολύ όμορφο αυτό που ετοιμάζει , θα το αγαπήσει το κοινό.

Τι θα θέλατε να δείτε να συμβαίνει ή να αλλάζει στο ελληνικό θέατρο σήμερα;

Μακάρι οι άνθρωποι που σκέφτονται για το θέατρο , να αφιέρωναν περισσότερο χρόνο στην έρευνα,την πρόβα ,τον πειραματισμό και την εργασία στην τέχνη τους και
Να σκέφτονταν λιγότερο , την υπερδιαφήμιση , τα μίντια , τα σόσιαλ, τα χρήματα και μόνο τα χρήματα και το φαίνεσθαι.
Οι παραγωγοί καταλαβαίνω να σκέφτονται ως επιχειρηματίες , στο θέατρο αν δεν πονάς ωστόσο τον καλλιτέχνη,στο τέλος χάνεις και στο επιχειρείν.
Έτσι μόνο θα ξαναβρούμε καλλιτέχνες και δασκάλους, σαν τον Κουν , τον Βογιατζή ,και τον Παπαβασιλείου.
Και πιστεύω ότι η Πολιτεία μόνο μπορεί και πρέπει να βοηθήσει τους καλλιτέχνες των παραστατικών τεχνών..στην Ιρλανδία φέτος έκαναν ένα υπέροχο πιλοτικό πρόγραμμα για τους καλλιτέχνες, τους χρηματοδοτεί σταθερά η Πολιτεία για να κάνουν όσα περιέγραψα παραπάνω και βγήκαν πολλαπλάσια κερδισμένοι. Ας παραδειγματιστούν.

Κλείνοντας, θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας ένα αγαπημένο σας ποίημα, ένα τραγούδι και μια ταινία που σας συνοδεύουν αυτή την περίοδο, καθώς και το μέρος που σας εμπνέει περισσότερο.

Ποίημα " Υπενθυμίσεις του Έρωτα "
Αγγελάκη Ρουκ
Τραγούδι ... είναι πολλά
Πώς να πω ένα τραγούδι
Κάθε μέρα τραγουδώ.

Ταινία ... " Άμνετ "
Μέρος .. η θάλασσα οπουδήποτε