Mein komplex.. τελικά ποιού είναι δικό μου, δικό σου ή κάποιου άλλου; Δύο παγκοσμίως γνωστές προσωπικότητες του περασμένου αιώνα, ο καθένας για τους δικούς του λόγους ο ψυχίατρος Freud και ο Hitler συναντιούνται στο γραφείο του πρώτου με σκοπό να επιλύσουν τα σεξουαλικά προβλήματα του δεύτερου ο οποίος όμως ισχυρίζεται πως ανήκουν σε ένα τρίτο πρόσωπο. Μπερδεμένο; Όσο και οι ανθρώπινες ζωές, ψυχολογίες και προσωπικότητες. Ο Αδόλφος, άσημος λόγω του ότι δεν έχει προλάβει ακόμα να μακελέψει την Ευρώπη παραπονιέται ανηλεώς για την ερωτική δυσπραγία της συντρόφου του και ζητά από τον doctor Freud να την θεραπεύσει. Ο Freud πάλι αντιλαμβάνεται ευθύς αμέσως πως κάπως αλλιώς έχουν τα πράγματα ξαφνιάζοντας μας ευχάριστα με την άρνηση του αυτή τη φορά να επιρρίψει όλες τις ευθύνες μόνο στις γυναίκες και την «φύση» τους. Έτσι ζητά να συναντήσει και τη ακαταμάχητη σύντροφο Κριστίν προκειμένου να δώσει την λύση, λύση την οποία δίνει στο τέλος της παράστασης και με το παραπάνω.

Οι τρεις ήρωες αλληλεπιδρούν στις συνεδρίες με ευφυέστατο χιούμορ, ενέργεια και σπαρταριστούς διαλόγους, οι ρόλοι είναι χτισμένοι στέρεα και οι ερμηνείες ανταποκρίνονται πλήρως στις απαιτήσεις τους, υπό την προσεγμένη πάντα σκηνοθεσία, οι χαρακτήρες είναι σκιαγραφημένοι με φανερή προσοχή στις λεπτομέρειες και συνέπεια, ξεκάθαρα προϊόν ευρύτερης ιστορικής μελέτης από τους ηθοποιούς. Αξιοσημείωτη είναι επίσης η καίρια χρήση ψυχολογικών όρων όπως είναι προβολή, ο συνειρμός και η παραπραξία με τρόπο κωμικό αλλά και τραγικό συνάμα.

Η ιδιαίτερη, ευφάνταστη αυτή παράσταση είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα πως «το τραγικό ενυπάρχει στο κωμικό όπως αντίστοιχα το κωμικό στο τραγικό». Κωμωδία και τραγωδία οι δυο όψεις του νομίσματος της ζωής και της σκηνής. Δικαιολογίες δεν υπάρχουν, εξηγήσεις όμως μπορούμε πάντα να επιδιώξουμε να βρούμε όπως μας συστήνει και η ψυχανάλυση η οποία σατιρίζεται και αυτή με ευφυές τρόπο με τις ενίοτε απλοϊκές, γενικευμένες εξηγήσεις της καθώς η κάθε περίπτωση, πόσο μάλλον του Χίτλερ είναι πάντα ξεχωριστή και απαιτεί εξατομικευμένη προσέγγιση. Είναι άραγε η ανεπαρκής, ελλειπής σεξουαλική ζωή άλλοθι ή έστω αιτιολογία για το αιματοκύλισμα της Ευρώπης; Όχι αλλά η στερημένη ζωή, η απογυμνωμένη από κάθε χαρά και όνειρο, ελπίδα και προσδοκία, από κάθε δυνατότητα πλησιάσματος ενός αλλου ανθρώπου ή και του εαυτού ακόμα ίσως τελικά δύναται να δημιουργήσει «τέρατα»,καθώς μαθαίνουμε πώς ο επίδοξος δικτάτορας καταπιέστηκε ανελέητα ως προς τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες και ενδιαφέροντα, ισοπεδώθηκε ψυχοσυναισθηματικα και οδηγήθηκε σε ιδέες μεγαλείου με τα γνωστά εγκληματικά αποτελέσματα.

Οι νευρώσεις, η υστερία, οι απελπισμένες του προβολές μας προκαλούν εκτός από άφθονο γέλιο και κάποια θλίψη αν όχι συμπόνοια. Όμως δυστυχώς για αυτόν δεν φαίνεται να υπάρχει πια ελπίδα εν αντιθέσει με την σύντροφο του.Εναποθέτουμε λοιπόν όλες τις ελπίδες μας για την αίσια έκβαση της υπόθεσης για την ίδια στον πολυμήχανο ντόκτορ ο οποίος φυσικά δεν μας απογοητεύει με την ευρηματικότητα του καθώς η πιο ακριβοθώρητη λύση είναι τις περισσότερες φορές και η πιο απλή.

Μια πραγματικά απολαυστική παράσταση με το γέλιο να μην σταματά να αντηχεί καθ´ όλη την διάρκεια της στη αίθουσα, μια κωμική τραγωδία ή μια τραγική κωμωδία, μια ανεπανάληπτη σειρά από συνεδρίες που πραγματικά δεν πρέπει να χάσετε την ευκαιρία να τις παρακολουθήσετε και να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα για τα περί ανθρώπων έργα ή μάλλον την απουσία αυτών.
Τέλος, ιδιαίτερη μνεία πρέπει να δοθεί στο τσέλο για λόγους που θα ανακαλύψετε μόνοι σας. Ραντεβού στο ντιβάνι λοιπόν ή και λίγο πιο κάτω από αυτό!

https://www.ticketservices.gr/event/theatro-dromos-mein-komplex/?lang=el